Bazen sıcacık evler, bir buz kütlesine dönüşür. Ve kimsenin kalbi, o evi ısıtmaya yetmez. Acıların alıp; kaburgalarına taşıyacak, Karmaşık yıldızlar çizdiğin parmaklarını. Ve o an kalbin değil, Yalnızca zihnin duyacak hissiz çığlıklarını. Çığlıklar hissiz olur mu, deme. Bazen sessizce, duyulma umuduyla attığın çığlıkların, hiç duyulmadığından hissiz çığlıklara dönüşebilir. Eğer böyle olduğunu düşünüyorsan, burada olman hiç de tesadüf değil. "Hiçbir kurşun adres sormaz. Hedef alsa da kaburgalarını, aniden delip geçer daha kabuk bile tutmamış acılarını," dedi adam. Kadın göğüs kafesinde ısıttığı bir gülümsemeyle fısıldadı: "Yanlış biliyorsunuz bayım, Kurşun adres sorar. Bir zamanlar ben de öyle sanırdım, Ta ki ellerim, silah tutmaktan nasırlaşana kadar." ... Hayatının bir yalan olduğunu ve etrafındaki herkesin ondan bir şeyler sakladığını öğrenen Arya Aden Altınok, dayısının yüzünden kendini bambaşka, hiç tanımadığı bir dünyada bulur. Bu dünyada nefes bile alamadığını hissederken, ileride yaşayacağı şeylerden de bir o kadar habersizdir. Ankara'nın sisli mahallelerinde avare bir şekilde dönüp dolaşıp aradığı o gerçekleri bir gün bulabilecek mi? Peki ya o? Karşılaştığı en büyük sorunlardan olan o adam, ona yardımcı olabilecek midir? ... Yayımlanma tarihi: 22/11/2025 (kurgulanma tarihi farklıdır.)

Ona nasıl bir cevap vereceğimi düşünürken gözlerim cama çarpan yağmur damlalarına takıldı. "Yağmur yağıyor," diye mırıldandım. Başını kaldırıp kara bulutların kapladığı gökyüzüne baktı. "Ya aşkın ya da ayrılığın habercisi derler. Birileri ya aşık oluyordur ya da aşkından ayrılıyordur." dedi bakışları tekrar beni bulduğunda. "Sence hangisi?" dedim düşüncelerini merak ederek. "Bilmem... Ben çoktan aşık oldum. Yağmur bana geç kaldı." Şu an, şimdi; acaba kime aşık oldu, diye saçma bir soru sorarsan seni boğarım, Nisa! Kime aşık olduğu belli değil mi? Bana aşıktı. Ama doğru insana mı aşıktı? Bu soruya sen değil, seni seçen kalbi cevap verebilir. "Belki de sen aşık olduğunda da yağmıştır," "Yağmadı. Çünkü ben güneşli bir günde karanlık bir geceye tutuldum. O günü ölsem de unutmam." O karanlık gece biz mi oluyoruz? Kesinlikle biziz. Başka birinin olma düşüncesini kabul edebileceğimi zannetmiyorum. Benim için yağmurun altında durması yetmiyormuş gibi kalbimi hoplatacak sözler söylemesi deli gibi sırıtma isteğimi körüklüyor. Gülümsemek istiyordum. Hemde yanaklarım acıyana kadar. Ama o bana bu kadar güzel bakarken beynim bunu gerçekleştiremeyecek kadar aciz kalıyordu. Başlama Tarihi: 13.01.2024 Bitiş Tarihi:

Kalbini savaş meydanında bırakmış bir asker, o intikamı elbet bir gün alır. ... Alakurt lakâbıyla bilinen Kurter Alacakan, ülkesinin en başarılı askerlerinden biridir. Bir gece vakti timiyle gittiği Kafes operasyonunda timdeki dostlarını acı bir şekilde kaybeder. Her şeyini kaybettiği o zifiri karanlık gecede, kan dolu toprağa bakıp, toprağı avuçlayarak korkunç bir intikam yemini eder. Ve her şeyi ardında bırakıp şehre geri döndüğünde, hiçbir şey aynı kalmayacaktır. Özellikle de General'in kızıyla tanışıp, onunla aynı intikam yoluna başkoyduktan sonra... ALACAKAN.

*Abimin arkadaşı konulu mahalle kitabı "Ah be küçük kız. Beni peşinden koşturmayı çok seviyorsun," dediğinde soluklanmak için durduğu kısa saniyede kaslı göğsü sertçe yükseldi. "Koşma o zaman!" Aramızdaki mesafeyi tek adımıyla kapattığında belimin arkasına avcunu yaslayıp esir aldı ve bedenimi kendine sertçe çekti. Göğsüm göğsüne çarptığında soluğum kesilerek başımı kaldırdım ve gözlerinin içine baktım. Bakışları alev almışçasına yanıyordu. "Dikkatimi hiç çekmemeliydin," diyerek sırtımı arkamdaki duvara yaslayarak gözlerimin önünü düşen saçımı çekerek kulağımın arkasına sokup yaklaştı. Dudaklarımızın arasında tek nefeslik yer vardı. "Bensiz bir hayatı unut. Seni almasına asla izin vermem!" AŞK ONLARI ÇOK HABERSİZ VURACAK

Düşmüş Melekler Serisi Üçüncü Kitap. ⚔️ Elena Vladimirs, Paris'e gerçekleştirdiği gezi sırasında karşısına çıkan adam ile eğlenceli vakit geçirebileceğini düşünür. Tek derdi zihnindeki karmaşadan uzaklaşabilmektir. Ağabeyinin ortağı ve Fransa'nın sahibi olan köklü mafya lideri Kıvanç Haznedar ile geçirdiği günlerin ardından Elena kendini bildi bileli aradığı huzuru bulduğunu düşünür. Ta ki Kıvanç'ın düşüncelerini öğrenene dek. Kalbi kırık bir şekilde Rusya'ya geri dönen buzlar kraliçesi, Paris'i ve rüyalarını süsleyen adamı ardında bırakabileceğine inanır. Ama kaderin onlar için daha farklı planları vardır. • Dark Romance • Anlaşmalı Evlilik • Mafya • Yetişkin İçerik

Ben kozasında kelebek olmayı bekleyen bir tırtıl değildim. Ben olsam olsam bir güve olurdum. Etrafımı kemirip yok ediyordum. 13 kişilik bir masanın kayıp 13. Oyuncusunu bulmam gerekiyordu. İçimde Duru'dan kalan küçük kırıntılar lakin Lav'ın doğumunu engellemiyordu. Duru'nun hayatı bir iddia ile son buldu. Lav'ın doğumu annesinin tavanda sallanan bedeniyle başladı. Mert'in Duru sevgilisi Ali Asaf'ın Lav'ı... Emir Araf'ın hiç tanımadığı, Toprak ölü olan ruhuma sahip çıkar gibi yaşayan bedenimi sarmalamak istiyordu. Ben de öyle istiyordum lakin sayılı günlerime daha vardı. Daha bitmemiş takvim yapraklarım dökülmeyi bekliyordu. 21 Aralıkta kulağıma fısıldayan ilahi bir ses iyi ki doğdun Lav diyordu. İyi ki doğdun Lav! Duru can çekişirken Lav patlayan bir volkan dan savrulurcusuna etrafını yakıp küle çevirir gibi doğuyordu. Bilinmeyen bir savaş. Hesapta olmayan bir intikam. Bakalım kim kazanacak.

Üzerime doğru yürümeye devam etti. Gelip tam karşımda durdu. Gözünü kırpmadan yüzümü inceliyordu. Gözlerini gözlerime dikti. Soru dolu bakışlarla yüzüne bakıyordum. Ona inat bende gözlerimi kaçırmadım. Geri durmadım. "Benim" dedi. "Anlamadım?" dedim. Ve bir az geriye çekildim. "Kim bu Arhan ağa dedin ya? Benim. Arhan Karadağlı" TAMAMLANDI

Efsun Zorlu; atandığı Urfa'da mecburi hizmetini yapan tıp fakültesinden yeni mezun, çiçeği burnunda bir hekimdir. Daha mesleğinin ilk günlerinde, henüz on sekizine yeni girmiş bir hastanın intihar vakasıyla karşı karşıya kalır. Hastasının vücuduna bırakılan izler onu adım adım kendi geçmişine götürürken, geleceğini aniden tanımadığı insanların dudakları arasında bulur. Asla geçmemiş geçmiş, verilmiş sözler, kurtarılan hayatlar, doğrultulan namlular, yalanlar, fermanlar ve aşk. Devrim gibi bir kadın, Urfa'nın göbeğinde destan gibi bir sevdanın koynunda bulur kendini. Koca düzene baş kaldırıp o düzenin minnet ettiğine yenilmekse ne aklının ne de kalbinin kabulüdür. *** "Ağlarsam ölürüm." derken sesim düz, çoktan kabullendiğim bu gerçeği ilk defa dile getirişime rağmen sakindi. Çoktan. Saatlere dökülürdü ama bana şehirler aştıracak kadar çok gelen o vakit. Vücudumun ağrısı ruhumun sancısının çok altındaydı. Onun gözleri bende olsa da ben boşluğa odaklanmıştım. Üzerimde olan bakışlarının ağırlaştığını hissettim. Fetih bana çok ağır bakıyordu. Sırtıma yüklenen çuvallar biraz daha bel bükmeme sebep oldu. "Neden," dediğinde ne dediğimi çok iyi anlamış da yersiz bir sorgulayışa bürünmüş gibiydi. "serçe misin sen?" Kaşlarım hafifçe havalandı, başımın ağrısı belirginleşti. Uzun süreden sonra ona bakan ben oldum. Söylediği şeyin altındaki anlamı yakalamaya çalışıyordum ama buna çok uzaktım. Bunu anladı ve dudakları kıvrılacak sandım. Halbuki gülümsemeye çok uzaktık. "Serçeler," yüzünü hafifçe yüzüme yaklaştırdı. "Ağlayınca ölürlermiş. Bu yüzden mi bunca zamandır gözlerinin kuruluğu?" Bu konuşmadan sonra onun serçesi olacağımı, hatta olduğumu bilemezdim. Tıpkı bu topraklarda serçeyi öldürmenin kadını ağlatmak olduğunu bilmediğim gibi.

Berivan Meran yirmi üç yaşında psikolojisi öğrencisiydi. Babası emekli Savcı, abisi Özel Kuvvetlerde görev yaparken annesi ev hanımıydı. Sakin ve düzenli hayatı 2023 yılının kış ayında ansızın altüst olmuştu. O hayatına girmişti, Cihangir. Cihangir ve kızı. Beş yaşında ki kızı Masal ile taşındıkları mahallede, eski işini ve pis işleri arkasında bırakıp hayatını düzene sokmayı planlayan Cihangir'in planları yolunda gitmeyecekti. Hesapta olmayan eski tanıdıklar. Hesapta olmayan dostluklar. Hesapta olmayan tesadüfler. Ve en önemlisi... Hesapta olamayan aşklar. ~ Peki o gülümsediğinde ne hissediyorsunuz? ~Güneşin girmesinin yasak olduğu sokaklarım aydınlanıyor, yosun tutmuş kaldırmalarım çiçek açıyor, kargaların eksik olmadığı gökyüzünü kelebekler ve kuşlar dolduruyor. Anlatabildim mi?

"Ama bilmelisin; Sarraf tüm değerli taşları satar, bir tek Yakut'u kendine saklar." - Birbirimizi severek gururumuzu yitirdik, ihtiraslarımızın esiri olduğumuz yerde aklımızı ve korkup uzaklaştığımızda bağımızı yitirdik. Geri döndük, kazanacağımızı sandığımız her an kaybederek inancımızı yitirdik. Birbirimizi yitirdik. Kendimizi bitirdik. Ve geriye, birkaç hatıradan başka hiçbir şey kalmadı; ama onları da anımsayamıyoruz. Çünkü çok sevip de yine yenilmekten korkuyoruz. Fakat onsuz bir savaşın galibi olmak fazlasıyla vahim, bu yüzden onu sevmek- Unutmamam gerekli; birbirimizi severek gururumuzu yitirdik, ihtiraslarımızın esiri olduğumuz yerde aklımızı...