‘’Yeni öğrenci, lütfen kendini tanıt.’’ Çocuk kafasını kaldırmadan ezberlediği sözleri söylemeye başlamıştı. ‘’Ben Oh Sehun. Lütfen bana iyi bakın!’’ Küçük çocuk sözlerinden sonra sınıfa selam vermiş ve en sonunda kafasını kaldırıp insanlara bakmayı akıl edebilmişti. Ama gördüğü yüzle içini bir huzursuzluk kaplamıştı. Bu büyük Ütopya’ da aynı şehre düşmeleri bir tesadüf değildi. Aynı okulda okumaları hiç değildi. Aynı sınıfta olmalarıysa kaderin onlara oyun oynama şekliydi. Ama kader sadece bir şeyi görmek istiyordu. Bu iki çocuğun içindeki nefret kimleri Ütopya' dan silecekti? En çok zararı birbirlerine mi yoksa etraflarındaki insanlara mı vereceklerdi?

Tao şirince yanaklarını şişirdi ve ağzında tuttuğu havayı dışarı verdi. Yan sıradan gelen kıkırdamayla oraya döndüğünde okulun en uzun çocuğunu gördü. Aynı zamanda en yakışıklısı. Sarı saçları ve keskin bakışları onu acayip seksi kılıyordu. Kris Wu. Yaramazca sırıttı ve göz kırptı. "Neden gülüyorsun?" Uzun olan ondan beklenilenin aksine şirince kızardı ve sarı saçlarını eliyle dağıttı...

Bir hastalığın en kalıcı tedavisi sevgiydi! Artık zaman mutluluk zamanıydı! - Secrever

Önsöz~ “Pekala, BABA, akşam yemeğim nerede? Bana yemek pişirmek zorundasın, değil mi?” “Zorunda olduğumu kim söyledi?” “Babaların çocuklarıyla ilgilenmesi gerekir. Ben açım.” “Ben senin baban değilim.” “Lanet olsun ki doğru. O yüzden evimden defol.” * Hikayeyi Elifim'le ( @Luinkh ) birlikte çevireceğiz çok güzel bir hikaye olacak *-* Ne zamandır SeKai yazmak ya da çevirmek istiyorduk kısmet çevirmeyeymiş *-*

Mükemmelliyetçi Sehun’un “mükemmel” Luhan ve endişesiz Kai arasında bir seçime ihtiyacı var. Peki, Sehun ne yapmalı?

Bir Model... Edison HUANG. Bir iş adamı... WU Yi Fan. Farklı kulvarlarda ilerleyen başarının sembolü iki adam! Hırslı, güçlü ve tutkulu... Kusur Wu için hoş görülemez bir eksiklikti... Ve Edison kusursuzdu!