හුළු අතු එලියක අලුත් මුන ගැසීමක්! 2024/10/02 - 2025/02/03

වෙඩි උණ්ඩයට පෙම්බදින අහිංසක වෙද නලාව~ 2025/02/09

මම හිතන්නේ, මං මට අයිති තාලය අන්තිමේ කොහොමහරි හොයාගත්තා..! - සස්දුල් රූසිහ - 🤍

උඹ මගේ.කොච්චර කොහොම ගැලවෙන්න හැදුවත් උඹ මගේ.

කැළේ තියෙන මැටියෙන් ලස්සන ආර්ට්ස් ඔය අත් දෙකෙන් මවද්දි , සිහිනට බැරිද මගේ ජීවිතෙත් ලස්සන ආර්ට් එකක් කරන්න 🌈️❤️ Start - 2024.08.12 End - ?

අයිතියක් නැති තැන මම රගන්නෙ නෑ...ඒ වගේම අයිතියක් තියෙන තැන රගන්න දෙපාරක් හිතන්නෙත් නෑ... -ලියාත්ර තේමිදු රොද්රිගෝ- . . . start - 13 oct. 2024 End - 10 Dec. 2024

කඩදහියක ලා රෝස තවරන්න .. පෙනෙනවාද ප්‍රේමයේ වරණය ... ?? ඉතිම් මට කියන්න ආදරය මොන පාටද ... ?? Short Nonfiction Completed Happy ending Start : 28 / 09 / 2024 End : 28 / 09 / 2024 Repulished : 21/09/2024

" මොකද මේ?! " අතපයේ තාම පැල්ලම්.. එදා ගලේ ඉදලා මදුරුවො කාල.. " මදුරුවො... " " ගෙදර නෙට් එකක් නැද්ද? " " කොල්ලො එක්ක කැලේ පැන්නා.. " " ආහ්... ඇත්තද? උබ නං උඩ එල්ලල ගහන්නෝන සුදූ.. කෝල් කරනකොට නං කිව්වෙ... අඤේ අයියේ මම මේ පාඩම් කරනවා නෙ..හ්.. කියල.. " " ගියාම උඩ එල්ලල ගහන්න ඒකට.. " මං කනට කරලා කියල ඈත් වුණා. අයියා මගෙ පස්ස කෙනිත්තුවෙ හෙල්මට් එක මට දාල ඔලුව පිටිපස්සට අතකින් ගහන්න කලින්.. " යමංකො.. " " අයියෙ... " " ම්ම්.. නගින්න නගින්න පරක්කු වෙනවා ඉතින්. " " I love you අයියෙ.. " මං අයියගෙ බයික් ජැකට් එකට ඔලුව තියලා හේත්තු වුනා ආයෙම.. මට ඇති හිතුන්නෑ.. " තමුසෙට මං ආදරේ තරං දන්නෙ මං ම විතරයි මගෙ හංසයො.. " 💫🦢 | දෙව්සකුණ | MOURNING AVES | ~ COMPLETE ~ BOYS LOVE ~ NON-FF ~ NON-MPREG ~ REALITY NOVEL

යෝ තද තද බ්‍රෝහ්හ්හ්....ඉශාන් මලීෂ කේම් ෆ්‍රොම් යුනිවර්ස්...ආයුබෝවන් ශ්‍රේ ලංකා.......හ්... ක්‍රෑ.....හ් !! ටෞකන්න ඒකෙ සැරහ් !! ඉ+ලව් 𝐓𝐚𝐞𝐤𝐨𝐨𝐤 𝐧𝐨𝐧𝐟𝐟

Started: 04/27/2021 Ended: 08/24/2021 Ang hirap palang tumanda. Ang hirap magbayad ng bills. Ang hirap suportahan ng pamilyang akala ay isang milyon ang suweldo mo. Ang hirap ngumiti sa nanay na mataas ang tingin sa'yo pero hindi ka kayang ipagtanggol. Ang hirap tabihan sa hapagkainan ng tatay na pinag-uubusan mo ng pera pero hindi ka maalala. Ang hirap mag-abot ng tulong sa kapatid na baon sa utang. Ang hirap intindihin ng hipag na nakakapagpa-rebond pa kahit kapos na kapos na. Ang hirap pakisamahan ng bunsong halos ilahad ang mga palad tuwing makikita ka. Ang hirap ngitian ng mga taong tanong nang tanong kung bakit hindi ka pa nakakapag-asawa. Ang hirap humarap sa mundong isasampal sa'yo na mag-isa ka. Tulong, bigay, utang. Isang iling mo lang, madamot ka na. Kasama mo sila kapag may maibibigay ka, pero hindi mo sila mahahanap kapag wala na. Ikaw ang kakayod, sila ang tutuka. Ikaw ang iiyak sa pagod, sila ang magtatamasa. Iyon ang summary ng buhay ko. Sobra-sobra ang naririnig na paghingi, kulang na kulang ang naririnig na pasasalamat. Sobra-sobra ang pagpapasensya, kulang na kulang ang natatanggap na pagpapahalaga. Sobra-sobra ang binabayaran, kulang na kulang sa kasiyahan. Kaya nang dumating sa buhay ko ang nag-iisang lalaking hindi ako nakita bilang naglalakad na alkansya, ang nag-iisang lalaking nakinig sa mahabang listahan ko ng problema, ang nag-iisang lalaking nagbigay sa akin ng kakaibang saya, ipinangako ko sa sarili na sa gitna ng hirap ng pagtanda, magtitiis ako basta't siya ang kasama. Kahit pa ang kapalit noon ay pagtalikod sa minahal na pamilya. Kahit pa ang kapalit noon ay paglaban sa mundong pinatatakbo ng kapangyarihan at pera. Kahit pa ang kapalit noon ay ang pagdurusa't pag-iisa. Siya ang ginhawa, pahinga, at kasiyahan ko. Dumating man ang araw na tanaw ko na ang dulo. Dumating man ang araw na wala na kaming sagot sa lahat ng bakit at paano. Dumating man ang araw na pareho na kaming talo.