Roza, Roza DEMİRÖREN aylardır acı içindeydi, derin bir yastaydı. Onu bu yasa layık gören eski sevgilisi Samet'ti. Roza'yı terk etmişti hatta evleneceği gün haberi olmuştu Roza'nın. Kız yıkılmıştı zaten dede sevgisinden mahrumken, zaten babasız büyümüşken bir de sevdiği adamın ona bu yaptığı reva mıydı. Tam atlattım demiş unutmuştu Samet'i fakat Samet unutmamıştı. Roza'yı kuma olarak istemeye gelmişlerdi. Genç kız anlamıyordu bir zamanlar sevdiği adamın yaptıklarını. Anlam veremiyordu, kaldıramıyordu da zaten. Dedesi onu verecekti biliyordu. Artık onu terk eden adama kuma gidecekti. Kabul etmemişti fakat dedesi verecekti bundan da emindi. Genç kız kuma istenmesi üzerine bir de abisinin düşman aşiretin kızı olan sevgilisini kaçırdığı haberini almıştı. Neydi şimdi hüküm. Ne reva görülecekti. Bu toprak lar acımasızdı. Aldığını geri verrmiyordu biliyordu Roza babasız büyümüştü. En iyi o bilirdi içinin burkukluğunu. Kader ne istemişti Genç kızdan. Kuma gideceksin demiş sonra berdeli zoraki evliliğimi yazmıştı anlına. Dedesi onu gözünü kırpmadan kuma veriyorken bir acı gerçek ile daha yüzleşmişti abisinin sevdiği uğruna onu ölüme cehennemden beter yere gönderebileceğine. Kız kardeşi vardı Dicle ama Roza çok iyi biliyordu dedesi Dicle'nin berdele kurban verilmesine izin vermeyeceğine. Roza kabullenmişti. Berdelin hangi iki kişi arasında gerçekleşeceği bariz ortadaydı. Roza DEMİRÖREN ve Bitlis'te ve bir çok yerde nam salmış, sert ve gözü pek ayrıca tuttuğunu koparan acımamasıyla anılan Aram KORUKLU. İYİ OKUMALAR 🥰

Bir kızın sevgilisi aldatması sonucu başka biriyle birlikte olması ve devamı

Soylu kanından gelen dört büyük yaratıktan nesli tükenen soydan geldiğini öğrenmesinin sonucu başına açılan olaylar...

Hayat küçük mucizelerle doluydu; bazen küçük bir kalpte, bazen bir kar tanesinde, bazen yıldızların arasında... Bazen de tam yanı başımızda! Sahip olduğum küçük mucizenin adıydı Pamir Ege. Bana bir kez gülümsediğinde tüm dertlerim yok olur, geriye sadece onun sıcacık sevgisi kalırdı. İki deli arkadaşım vardı; hep yanımda olan iki tatlı baş belası... Mucizemizin büyümesine birlikte tanık olurken onun içinde büyüyen özlemi engelleyememek en büyük korkumuzdu. Babası tarafından terk edilen bir çocuğun kırılan minik kalbi nasıl iyileşirdi? Bir mucize daha bekliyordum. Geçmişte sustuklarımı duyacak, oğlumun minik kalbini ısıtacak, tüm yaralarımızı iyileştirecek bir mucize... O mucize bir kar tanesinin avucuma düşmesiyle gerçekleşti. Avucuma düşen kar tanesiyle içim bahara yüz tuttu. Üzerine kar yağarken de ısınabilirmiş insan; Doruk Ataoğlu, usul usul yüreğime konduğunda anladım. O tüm merhametiyle hayatımızdaki bütün boşlukları doldurabilecek kadar güçlü bir adamdı. O, bizim geç gelen mucizemizdi!