Sara Lorenen bir akşam arkadaşıyla eğlenmek için dışarıya çıkar ve o gece bir adamla tanışır. O geceden sonra hayatı tamamen değişir ve herkesin aradığı çok değerli bir şeyin kendisinde olduğunu öğrenir. Başlangıç tarihi: 09.05.2024 UYARI: BU KİTAP ŞİDDET, ARGO, CİNSELLİK, UYGUNSUZ DAVRANIŞLAR VE HASSAS İÇERİKLER İÇERMEKTEDİR.

Bir insanın başına gelebilecek en güzel şeysin sen. Ama ben bir vampirim... ⚔️ "Kalbine kulak ver, Tanrıça. Dinle, tüm notaları senin için yakacağım." Parmağının ucunu göğsüme dokundurdu. "İki karanlık kalp. İkisi de nefretle dolu." Gözlerimiz birbirine değdiğinde aynı müzik, iki ayrı ruhta çalmaya devam ediyordu. "Dinle," dedi, sanki duyduğum her şey onun da kalbindeydi. "Bu bizim şarkımız. Her şeyi cehennem gibi yakıp kül edeceğim." "Neden?" "Çünkü bu benim resitalim. Kan resitali." (Kurgu, kitap ve karakterler tamamen "karanlık aşk" türüne hizmet etmektedir.)

**Tamamlandı** Saçlarımın üstüne bastırdığı dudaklarının kuvveti arttı, "Küskün kız çocuğum." Tüm anlattıklarıma ağlamamıştım da tek cümle yarmıştı göğüs kafesimi. "Göğün bütün yağmurlarını taşıyan gözlerini severim." *** Bu hikaye olumsuz örnek oluşturabilecek davranışlar içermektedir! Tüm hakları saklıdır.

#01 in vampire [10.07.2017] #01 in fantasyfiction [14.03.2021] #2 in Prestige awards #03 in thriller [28.05.2018] #02 in romance [04.10.2018] I can sense him, I can smell him.He comes here every night but I am scared to face him. Who is he? what does he want ? I sense him coming closer to my bed. I held my breath and shut my eyes tight my face under my arms. " I know,you know that i am here. I know you are awake " his deep voice said. I feel his breath on the back of my neck,it sent shivers down my spine. "Why are you so scared? I can hear your heart thumping wildly" he whispers near my ear. I feel a hand on my lower back where my tank top exposes a little skin of my back. I jump out of my bed and turn around to face him for the first time. My face pales remembering him.. He is same as before yet so change... He is the one who is coming here every night? My eyes widen. No no no... "You!!??" I shriek.. He chuckles and stalks toward me like an animal to it's prey. I move backwards then suddenly my back hits my bed side table. He puts both of his hands on the table,trapping me between them. He inches his face closer to my ear , on instant i close my eyes. "Me" he whispers .. uh-oh I am dead.... ************************************ When the past comes back with some secrets,what will you do ? Run to it or run away. A/N : © ALL COPYRIGHT RESERVED so before copying think about the consequences you will get by the crime. This book is my own imagination it's characters are my own creation. So don't copy it. And also this book is under editing process. I hope you enjoy my book. Happy reading!

-Tamamlandı- Suratımı kavrayan elleri beni hiddetle kendisine çekti. Alnını alnıma dayadığında verdiği soluğu yüzümde hissedebiliyordum. Tek elini suratımdan çekip sol göğsünde duran elimin üzerine bastırdı. "Leyla, sen bakma bu kalbin benim göğüs kafesimde attığına. Senin için atan senindir." *** Tüm hakları saklıdır. Kapak Tasarımı: @hestianinkalemi❤️

-Bebeğim bu yaptığın ceza almana yol açıcak. -Umrumda değil babacığım eğlenmek istiyorum.

Dev adamın, nazlı kadınının hikayesi... "Satır içi yorum yapan okuyucular istiyorum canlarım, ona göre başlayın" °•°•°•°•°• Arkamı dönmemle ödüm patladı. Çağın abi dibime kadar girmiş bana bakıyordu, hafif gülümsemesiyle. "Ödümü kopardın Çağın abi" dedim başparmağımla damağımı ittirirken. Yanıma iyice yaklaşıp elinin birini tezgâha koyarak beni tezgâhla arasında bıraktı. "Bana mı sardın sarmaları" dedi nefesini yüzüme bırakarak. Dilimi yutmuş gibi karşısında ağzım hafif açık bakakaldım. Neden bu kadar yaklaştı ki? Nefes alamıyordum. Önce korkudan, sonra şaşkınlıktan havada kalan ellerimle öylece bakıyordum. Ellerimi tutup kendine çekti. Sol elim aşağıdayken başparmağıyla avucuma daireler çiziyordu, sağ elimi kaldırıp avuç içimi kokladı. Silah tutmaktan nasırlaşmış elleri küçük ellerimi kırmaktan korkar gibi tutuyordu. Kokladığı avucuma derince bir öpücük bıraktı. Sanki karnımdan aşağıya bir şey kaydı gibi hissettim. Dudakları hala avucumdayken gözlerini bana çıkardı. O kadar derin bir özlemle baktı ki titredim. Bana bakarken parmaklarımı teker teker öptü. "Dudaklarım tenine yıllar sonra kavuştu, bir daha ayrılık istemiyor Nazlı kızım"

+18 içerik vardır Kalbi buzdan zengin bir adam ve şimdiye kadar hiç bir davasını kaybetmemiş bir avukat... Peki ya bu iki güçlü insan karşı karşıya gelirse bu davayı kim kazanır ? Davadan başka ortaya başka sırlar çıkarsa? Almila Hera Vural Atlas Atasoy

💫 Annesi kendisini doğururken öldüğü için babasından her gün dayak yiyen, kendisine atılan suçta ölümü bekleyen yorgun bir kadın.💫 💫 Kardeşini öldürdügünü sandığı kadından intikamını almak isteyen, intikam alırken de aşık olan bir adam.💫 ✖️Hikayemin kurgusu bana aittir. Çalınma söz konusu olursa yasal işlemlere başvurmaktan sakınmam.✖️ ♥️Herkese iyi okumalar dilerim.....♥️ 🦋Ceren YÜCE 🦋 ~Kesit~ --------------- ✨"Sıla sorun ne?" diyen ses ile arkamı zar zor döndüm. Karşımda ki gözlerin gerçek olduğuna inanmak için en dibine baktım. Koyu siyah gözlerinde bir hiçlik vardı. "Hanımefendi Bora Bey ile görüşmek istiyor ama randavusu yok." diyen kadının sesleri kulaklarımda yankılanırken vücudumda ki ağrıya teslim olup yere kapaklandım. Sonrası karanlıktı.✨

16 Mayıs 2021 güncellemesi: Bölüm yorumlarında fazlasıyla spoiler olabilir, eğer hoşlanmıyor ve keyif alarak okumak istiyorsanız yorumlara bakmayın. Bütün Sokak Nöbetçileri'nin gözleri benim üzerimdeydi, benim gözlerim ise onun turkuaz rengi gözlerinden ayrılmıyordu. Hepimiz yine bir amaç uğruna toplanmıştık. "Sokak çocuklarını her gördüğünüzde saçlarını okşayın," dediğimde gözlerim onun kumral saçlarına kaydı, alnına bir tutam saç düşmüştü ve her zamanki gibi dağınık, özensizdi. "Onları sevin, gülümseyin. Bir gün o çocukların büyüyeceğini ve karşınıza çıkacağını unutmayın." Hafifçe tebessüm ettiğimde canım hiç olmadığı kadar fazla yanıyordu. "Büyüdüm, büyüdün, büyüdük." Ona doğru bir adım attım ve başımı kaldırıp "Keşke hiç büyümeseydik," diye fısıldadım. "Keşke büyümeseydin. Keşke o sokaklara ait kalsaydık." Öfkeli değil, bıkkındı. Ruhsuz değil, tepkisizdi. Yalnız değil, kimsesizdi. "İçimi sokaklara çevirmenin bir yolu var mı?" diye sorduğunda sesinde ilk defa başkaldırı yoktu, vazgeçiş vardı. "Kendimi değil ama seni o sokaklarda yaşatıp gizlemek istiyorum."