Miskin bir haz, rahmimin duvarlarını kaplayan baskın kokusu, kendi kokumu bastıracak kadar üstündü. Elleriyle rahmime ağlarını ördü. O ve ben, bizdik. Şehvetin diğer adı. Şehveti biz doğurduk. Yasaktı. Acımasızdı. Katildi. Merhametsizdi. Mesafeliydi. Ulaşılmazdı. Küfürbazdı. Hilekardı. Ama bir gece ansızın elleriyle tek tek dizdiği gökdelenin taşlarını yıktım. Kurallarını yıktım. Ezdim geçtim. Bu dünyada bambaşka bir evreni kurduk. #Dikkat etmeniz gerekir falan dememe gerek yok diye düşünüyorum +18 olduğunu belirttim arkadaşlar. Yaş gurubu üstünde olan kişiler zaten rahatsız olmayacaktır. Not' Özel bölüm beklediğinizi bliyorum. Mantık ve hatalı yerler olduğunu fark ettim çözüm olarak kitabı baştan yazmaya karar verdim. Sillage sezon finali olduğunda Ağ'a dönüş yapacağız.

İntihar Hattı adıyla bilinen Çete, insanları intihara sürükleyerek öldürmesi ve dolandırmasıyla bilinir. Herkes onlardan kaçmaya çalışırken, genç kız nereden geldiğini bilmediği bir cesaretle çete liderine yazmaya başlar. Akşin; Ölmek istiyorum ama bunu bile yapamayacak kadar cesaretsizim. Akşin: Beni siz öldürebilir misiniz? Akşin; Beni sen öldürebilir misin? Yazdığım numaranın karşısında kim olduğunu bile bilmiyordum. Tek bildiğim onlar hakkında çıkan kan dondurucu haberlerdi; insanları intihara sürükleyerek ölümlerine yol açtıkları, dolandırdıkları ve kimliksiz oldukları dışında hiçbir bilgi yoktu. Onlarca insana musallat oluyorlardı ancak eminim bu zamana kadar hiç kimse kendi isteğiyle onlara bulaşmamıştı. Benim dışımda. Belki de bu büyük bir hataydı, beni hiç istemediğim yerlere sürükleyecekti ama artık geriye dönüş yoktu; her şey için çok geçti çünkü mesajlarım çoktan okunmuştu. İntihar hattı; Söyle küçük kız. İntihar hattı; Ölümün, zihninde bile hissedeceğin derecede acılı mı olmalı, İntihar hattı; Yoksa yaşadığın tüm hayatın bir boşluk olduğunu hissettirecek kadar acısız mı? ⚠ Bu kitap yoğun psikolojik şiddet ve yetişkin içerikli sahneler barındırmaktadır.

"Siz kimsiniz?" dedim karşımdaki adama. Uzun boylu esmer ve sert çehreli bir adamdı. Otel odamın kapısına gelmişti. Üzerindeki siyah takım elbisesinin ceketini düzeltmiş ve yüzüne sahte bir gülümseme yerleştirmişti. "Size kendimi tanıtmayı unuttum kusura bakmayın. Ben Savaş Keskin." Ses tonunda bir öfke hissetmiştim. Yüzündeki gülümsemenin aksine içinde öfke var gibiydi. Adama bir kaç saniye bakmış ardından defilede bana gelen mektubun sahibi olduğunu hatırlamıştım. "Siz şu bana not gönderen kişisiniz. Aslında ben o notu kibarca reddetmiştim." dedim nazik bir tonda. Yüzündeki gülümseme anında silinmiş ve tepkisiz bir ifade takınmıştı. "Bende onun için gelmiştim. Notu size kendim vermek istedim. Belki o zaman alırsınız diye düşündüm." "Teşekkür ederim ama bana not gönderen tek adam değilsiniz. Daha önce de dediğim gibi bir ilişki düşünmüyorum iyi geceler." Sözlerimden hemen sonra kapıyı kapatmak istemiştim ama ayağını kapı aralığına koyup yeniden açmıştı. İçimi kaplayan korku ile gözlerine bakarken ceketindeki notu çıkartıp bana uzatmıştı. "Ben reddedilmeyi sevmem. Ayağına geldiğim tek kadınsın ve bu notu almazsan güzel anlaşamayız. En azından içindeki yazıyı okursun." NOT: KİTABIN İÇERİSİNDE ÇOK FAZLA TOXİC KONULAR GEÇİYORDUR. RAHATSIZ OLAN KİŞİLER KİTABIN BAŞINDA BIRAKIRSA SEVİNİRİM. AKSİ TAKDİRDE KABA VE HAKARET DOLU OLAN YORUMLARI TEK TEK SPAMLATMAKTAN ÇEKİNMEM. Başlangıç Tarihi: 23.02.2022 NOT 2!: KİTABIN İÇERİSİNDE BAŞKA BİR KİTABIN KARAKTERİNDEN BAHSEDEN HERKES SESSİZE ALINACAKTIR BİLGİNİZE! #korku1

Rivayet odur ki; Anka yanacağı vakit göğün en yüksek yerine çıkar, kanatlarını son kez karanlığa açar ve kor ateş olmadan evvel en kıymetli tüyünü yeryüzüne düşürürmüş. O tüye Şehbal denirmiş; kimin avucuna düşerse ona baht getirirmiş. Ateşe yaklaş, çünkü Anka yanmadan Şehbal olmaz. Bir borç varmış, bir anlaşma yapılmış, bir yangın çıkmış. Bir yıkımın adını Muhrip koymuşlar, bir yangının adını Alaz. Kaderlerini kor ateşle birbirine bağlamışlar, o yangının adını aşk koymuşlar. Karanlık bir sokağa bir ağıt düşmüş, bir kadın ateş olmuş yürümüş. Bir adam ölüme koşarken sevda denen ateşe düşmüş. Bir kurşun saplanmış göğsüne, bir çift göz değmiş gözüne. Yiğitmiş, dünyaya diz çöktürmüş, yiğitmiş, kızıl saçlı bir kadının önünde diz çökmüş. "Efsaneye inanıyor musun?" Yüzünde gizemli bir tebessüm belirdi. "Efsanelere mi bilmiyorum ama bazı hikayelerin insanı seçtiğine inanıyorum." Gözleri gözlerimi buldu. "Efsanelere değil, sana inanıyorum." Bir kibrit çak, yansın karanlıklar. Ateşe yaklaş çünkü yanmadan yazılmaz masallar.

İşte gelmişti ne kadar kaçsamda gitsemde o gün o gece gelmişti, onlar dışarı çıktıklarında stresle üzerimdeki gelinliğin tüllerini sıkıp duruyodum, hayatımda korkmadığım kadar bugün korkuyorum Kapının açılma sesini duyduğumda hızla ayağa kalktım niye yaptımki bunu bakışlarım oraya döndüğünde kırmızı duvağın altından gördüğüm simsiyah takımında tüm heybeti ve ihtişamıyla ama bana daha çok hayatımın katilini anımsatan cihandı Karşıma geçtiğinde parfüm kokusu burnuma doldu korkum üç beş katına çıkarken kalbimi ağzımda hissediyodum Duvağı yavaşça kaldırdığında yüzüne bile bakamıyodum sessiz odada hissedilen tek şey benim maratona koşar gibi atan kalbim olabilirdi Görmesemde bişeyler yaptığını hissedebiliyodum gözlerimin önüne siyah kadife ince uzun bi kutu geldiğinde kaşlarım çatıldı kapağı açtığında gözlerime inanamadım bu benim geçenlerde gördüğüm bileklik ama iyide bu çok pahalı Bilekliği bileğime taktığında kutuyu yere attı, elleriyle yüzümü avuçlarının arasına alıp anlıma uzun bi öpücük kondurduğunda dudaklarım korkudan titremeye başladı yapma dokunma Bi süre yüzüme baktıktan sonra bi elini belime atıp sabahtan beridir yaptığı nazik tavırlarının tersine sertçe kendine çekti Eğilip başını boynuma koyduğunda " Dokunma" diyebildim başını kaldırıp çatık kaşlarıyla bana bakıp Cihan " Oyun bitti gerçek başlıyo ufaklık aklında bulunsun sen artık benim KARIMSIN" ' Güzelliği çevre illere yayılan bi genç kız , saf, temiz, iyi kalpli ve niyetli ZEYNEP sert, soğuk, acımasız bi o kadarda taş kalpli, ama çok yakışıklı, karizmatik, cool, bastığı yeri titreten mardinin ağası CİHAN AĞA Biri siyah biri beyaz, iki zıt kutup birbirini bu seferde çekebilirmi ki?, siyahın asaleti beyazın masumiyetine gölge düşürebilirmi? Kitabımda yer yer; şiddet, küfür +18

"Bana kalsa dönüp bakmazdım bir kez bile" "Karım olsa bile, benden bir şey beklemeye hakkı olmayan kadın!!!" "Zoruna mı gitti" "Neden zoruna gidiyor!" "Gözümde zaten bir ölüsün" Her bir kelime güçlü zırhını delerken hissettiği acı öylesine yoğundu ki hissettiği güçsüzlüğe çaresizliğe ağladı gözlerinden yaşlar bir bir akıyordu.Sonra aynadaki mavi gözlerine baktı artık gökyüzü değildi mavileri, derin bir okyanustu insanı içine çeken girdaplarla doluydu. ***** Eğik başıyla,gözünden akan yaşlarla uzun uzun zemine baktı,akan her bir damla,çenesinden yere düşüyordu. Yere düşen aslında gözyaşı değildi, Günden güne, Dide kendi düşüşünü izliyordu ... &&& GENEL KURGU İÇİNDE:3 Bu hikaye şahsıma aittir çalınma veya benzeri durumda gereken yapılacaktır..

Başıma ne geldiyse yengemin zoruyla çarşıya çıkmamla gelmişti. O gün Mardin'in daha önce hiç görmediğim ağasıyla karşılaşmıştım. İşte herşey o an başlamıştı. REKLAM YAPMAYINIZ.

Güneş, ailesi köyü yöneten aile tarafından öldürüldükten sonra, aynı köyde olan amcası ve yengesiyle yaşamaya başlayan genç bir kızdır. Ailesinin ardından hesap bile soramaz, çünkü karşısındaki aile tüm köye hükmeden Kirman ailesidir. Güneş, içindeki acıyla yaşama tutunmaya çalışırken bir yandan da her geçen gün git gide büyüyen içindeki Bulut'un aşkıyla yaşar. Bulut, onun aynı evde yaşadığı kuzenidir. Güneş, ufaklıktan beri içinde olan bu aşkın karşılıksız olduğunu düşünse de Bulut'un kalbinde olan büyük aşktan habersizdir. Güneş açar, Bulut gökyüzüne dağılır ve tam huzurlu bir yaşam sürecekken, kıyamet kopar. O kıyamet, Güneş'in ailesini öldüren Acar'ın kıyametidir. Güneş'e aşık olmuştur. 17.01.2023 Salı 20:51