Kadın ölümdü, Adam ise ölü. • • • NOT: Olaylar ve kişiler tamamen hayal ürünü olup bir distopya kaleme alınmıştır. Olayların gerçek olaylarla bağlantısı sadece benzerlik olabilir. Siyasi ögeler içermektedir, rahatsız olacaklara duyurulur. • • • Diğer hikayelerim: • Son • İntihara Meyilli Koyunlar • Hadi Gittik! • Tilt •Matruşka Soykırımı (Yan Kitap)

Ya bildiğin tüm gerçekler aslında koca bir yalansa?

Ayrımcılığın olmadığı tek yerdir karanlık...

Geçmişini öğrenmek için anlaşmalı bir evlilik teklifini kabul eden Göksu'nun acı içinde olgunlaşması. Her şeyden habersiz bir kız, hayatı yalan üzerine kurulmuş. İntikam ateşine düşmüş bir genç, hayatını hiçe sayan. Üç aile. Büyük sırlar, büyük pişmanlıklar. Kendini feda edenler. İmkansız aşklar. Kaybolmuş hayatlar. Unutulmuş hayaller. Kana susamış, intikam isteyen ruhlar. "Benden korkmanı sevdim."

"Denemek güzeldir."

Ve kalbimiz halletti gerisini...

"Hangi rengi seversin?" diye sordu beni izlerken. Soru biraz tuhaf gelmişti ama kendimle konuşuyormuş gibi, sebepleriyle beraber söylemeye başladım. Bir yandan da çiçekleri topluyordum. "Mavi. Mavi çok özel bir renk. Bir sürü anlamı var. Mesela; sonsuzluk. Sonsuz sevgiyi, sonsuz özgürlüğü, huzuru anlatıyor. Her tonunun anlamı da çok farklı. Lacivert, kötülüğe bulanmışlığı, turkuaz da masumluğu anlatıyor bana göre. Ben, galiba mavi rengine aşığım." Yere eğilip, bir çiçek koparttıktan sonra, önümde dizlerinin üzerine çöktü. Ne yapmaya çalıştığını umursamayıp, çiçekleri toplamaya devam ettim. "Mavi'm olur musun?" sorduğu soruyla dondum. Ellerim, beynimin komutlarını es geçerek, çiçekleri yere düşürmüştü. León'a baktığımda, elinde mavi bir çiçek vardı. Söylediğinde ciddi miydi yani? Bu soruyla; "Sonsuzluğum, özgürlüğüm, huzurum,... ol," demek istemişti. Beni mavi rengi olarak istiyordu.