"Bela yağmur gibi gökten yağarsa Başını ona tutmaktır, adı aşk..." . . . 🪶❤️‍🔥 Kapak tasarım; @Publiisherr

Erzurum'un küçük kırsalına sürgün edilen kıdemli polis, bir sabah karşılarına çıkan bir davayla yeniden işine sarılır. Yeni tayin olan yardımcısıyla birlikte esrarengiz cinayetlerin peşine düşer. Bu davada karşılarına çıkan zorluk ve engellere rağmen inatla davayı kimseye kaptırmazken hiç beklemediği bir durumla işler tepetaklak olur. Bir tarafında kurbanlarınız kalplerini söküp ortadan kaybolan bir katil, diğer yandan battığı bataklığa daha fazla saplanmasına neden olan rakibi... İşi bir hayli zor olurken girdiği bu çıkmazdan sağ salim çıkabilecek midir? *** "Nevra," Parmakları kolumu tutmak için dokunduğunda koluma bir elektrik akımı verilmiş gibi titreyerek geri çekildim. O anlık gerginlikle adımımı yanlış tarafa atmak gibi bir hata yaptım. Sırtım sert göğsüne çarptığında kaçmamam için kolunu hızla belime doladı. "Bedenin kaçarken bile bana sığınıyor." Nefesini boynumda hissettiğimde nefesimi tuttum. Dudaklarını bilerek kulağıma sürttüğünde titrek bir nefes verdim. Belimi canımı yakmayacak kadar hafif, kaçamayacağım kadar sert tutuyordu. "Titreme!" Titrememden hoşlanmamış gibi öfkeyle soludu. Titrememin sebebini korkudan sanmış olmalıydı. Oysaki ben öfke doluydum ve tenime değen nefesinden bile iğrenti duyduğum için titriyordum. "Sana zarar vermek istemiyorum, titremeyi kes!" *** Kapak tasarımını benim lavanta kokusu yapmıştır. @lavanta-chan 🌺

Yaşıyorduk, işkence çekiyorduk, idam ediliyorduk, köle gibi çalıştırılıyorduk, susuyorduk, çığlık atıyorduk ama hepsinin sonunda sesli ya da sessiz bir savaş veriyorduk çünkü seviyorduk. Şaşırtıcıydı, sevgi bazen bir savaş meydanının ortasında size uğruyordu. O an iki yolum vardı. Ya sevecektim, ya ölecektim. Sevmeyi seçtim. Onu sevmek de ölümü daima nefes gibi ensende hissetmekti. "En büyük savaşların ortasında kurak topraklardan bile bazen çiçek açar, bombalar etki etmez, kökleri sımsıkı tutunur. Bir bakarsın renkler canlanır, güzel kokar her yer. Sen bu çiçeksin diyemem, biz bu çiçeği temsil ediyoruz diyebilirim. Özgürlüğümüze." Bu kitapta geçen kişiler ve kurumlar tamamen hayal ürünü olup her ayrıntısıyla kurgudan ibarettir.

"Çocukluğumuz tohumumuzdur," diye fısıldadı Sırtlan'ın kül olan kalbi. "Tohumumuza kim su verdiyse o şekilde büyür ve yetişiriz." EMARE serisinin, birinci kitabı Sarmaşık, ikinci kitabı Pusula ve son kitabı Maske bu başlık altında toplanacaktır.

[Tamamlandı] Kitap online eğitimde can sıkıntısından yazılmıştır. Fazlasıyla cringlik içerirrr‼️ @linamina:online derste hoca soru sordu sana, sen de şak danak cevap verdin! @linamina: ama o ses neydi mübarek herif hayatım da ilk defa birini görmeden bu kadar etkilendim. @linamina: herhalde sesin güzelse kendin de idare ediyorsundur. @linamina: hangi sınıftasın ben senin sesini niye daha önceden hiç duymadım. @boraquartina: niye sen ses fetişçisi misin? 25.09.20🎙📹 romantizm 1 [16.11.20] bilinmeyennumara 1 [24.11.20] text 1 [10.12.20] gençkurgu 2 [11.02.21]

O gece durduraksız gök gürledi..Kral Vincent şatosunda güzeller güzeli eşi Eleanor'u ve minik Prensesi heyecanla beklerken her şeyden habersizdi... Kraliçe Eleanor ise son nefesini yağmurun başlamasından hemen önce vermişti.Cadı amacına ulaşamamış, planı güçsüz Eleanor yüzünden suya düşmüştü... Minik prensesimiz ise kim olduğunu bilmediği bir kadının elinde annesinin cansız bedeninin yanında ağlıyordu. Kadın ona iğrenerek bakıyor, bir an önce kurtulmak istiyordu ve yağmur başladıktan sonra pelerinini başına geçirerek ormanın derinliklerinde kayboldu... **** Artık kendimi daha dinç hissediyordum, bedenim ise tüy kadar hafifti... Artık beni suyun derinliklerine çekmiyordu. Kulaklarımdaki uğultu yerini sessizliğe bıraktı... Ölmek böyle bir şey miydi? Bu kadar huzurlu mu hissettirirdi? **** Bir anda bütün kasılmaları durdu ya da hafifledi bilmiyorum. Yüzü bembeyaz olmuştu.. Az önce pembe olan yanakları kireç gibi beyazdı. Aniden gözlerini açtı... O güzel ela gözleri... Tümüyle mor benekleri gibi olmuştu... O güzel dudaklarından tüm odada yankılanan gür bir kadın sesiyle sözler döküldü.... "Dengeyi sağlamak için sönecek masum yaşamlar Özgürlüğüne kavuşacak kabuğundan ayrılan ruhlar Şafak sökmeden önce dökülecek masum kanlar Kanlarla sulanacak ağaçlar..." **** Bu kimliğini bilmeden kendini farklı bir dünyada farklı olaylarda bulan bir kızın hikayesi. Genç bir kız tüm kayıplarına ve ihanetlere rağmen hayatına devam edip doğru yolu bulabilecek mi, yoksa kendini karanlığa teslim edip diğerleri gibi tarihten silinecek mi? Kimliğini ve varoluş nedenini bulma yolunda ona eşlik etmeye ne dersiniz? ☽O☾ Ay geçerken halden hale, Tüm ruhlar takip eder onun seyrini. ☽O☾ * 03.11.2019 #Fantastik 1. * *12.11.2019#Macera 1.* *14.01.

"Verdiğim acıyı silebilmek için her bir saç telini öpmek istiyorum," dedi. Önce nefes almayı bıraktım. "Ama bazen öpünce de geçmez," dedi. Buz kestim. ... BU HİKAYEDEKİ OLAYLAR TAMAMEN HAYAL ÜRÜNÜDÜR VE GERÇEK KİŞİ VE KURUMLARLA BİR İLGİSİ BULUNMAMAKTADIR! Yayınlanma Tarihi: 21 Mayıs 2017 Maça Kızı 8, üç kısımdan oluşan bir seridir; hepsi bu kitap altında toplanacaktır.

Mitolojik bir aşkın günümüzde yeniden doğuşu.. Kurguyu tahmin edemeyeceğiniz, son ana kadar merak uyandıran bir hikaye. Bu hikayede hiç bir şey tahmin ettiğiniz gibi değil. ~ Özet; Sıradan sandığım hayatımı bir anda dağıtmıştı. Ama kendimi hiç bu kadar bütün hissetmemiştim. ~ Bütün açıklamalar ondaydı. Engellerimiz bundan binlerce yıl önce yazılmıştı. Asla onun olmamam gerekiyordu. Ondan ebediyen kaçmaya lanetlenmiştim. ~ "Bana bak" dedim yalvarırcasına. Bütün ruhum ela gözlerini bir kez daha görmek için yanıp tutuşurken o kafasını kaldırmadı. Sadece aklımdan asla çıkmayacak o kelimeleri söyledi ve arkasını dönüp gitti. Sözcükler havada asılı kaldı, sanki zaman yavaşlatılmış ve onlar toz bulutu olup dağılmış gibi. "Senin varlığının binlerce kez yok olmasına neden oldum, bunu bir kere daha yapmamı isteme benden."

Bedenimizi değiştirdiler. Boyumuzu, saçımızı, göz ve ten rengimizi... Bizi mükemmelleştirdiklerini söylüyorlar. Ama onlar kim? Hiçbir şey bilmiyoruz. Geçmişimizi hatırlamıyoruz, eski hallerimizi bile. Hayatımızın geri kalanını etkileyecek bir oyunun içindeyiz. Burada güvende olduğumuzu söylüyorlar ama günden güne sayımız azalıyor. Aşk. Arkadaşlık. Ve ölüm. Buzdan Zihinler. "Ve buzdan zihinlerimiz yavaş yavaş erimeye başlıyor." Bilim Kurgu #1 22.07.2017 Model-credit: http://cathleentarawhiti.deviantart.com

Çoğu hikâye ve roman kitabının arka kapağında yazdığı gibi sıradan, normal bir insandım. On sekiz yaşında, uyku problemi ve gelecek kaygısı olan çoğu gençten bir tanesiydim. Rutinleri olan ve monotonluk içindeki karmaşadan oldukça keyif alan biriydim. Ne olursa olsun yanımda olan bir aileye ve beraber vakit geçirmekten hoşlandığım bir grup arkadaşa sahiptim. Şu anda gelecek kaygım yüzünden gençliğimin tadını çıkarmak ve üniversitede istediğim bölümü kazanmak dışında doğru düzgün bir hedefim yoktu. Nihayetinde, herkes gibi olmanın en belirgin örneğiydim ve bunu değiştirmek gibi bir derdim de yoktu. Ama bir gün; Lousios Vadisi'ndeki kimin inşa ettiği bilinmeyen ve birçok esfaneye sahip olan bir konağın, Evimizin yanına taşınan yeni arkadaşımın, Ve büyükanneme benim hakkımda gelen "görüş" olarak adlandırdığı ve benden sakladığı rüyaların, Benim gördüğüm ve anlamını çıkaramadığım, gerçekmiş gibi gelmeye başlayan rüyalarımın, Ve merakımın, Geçmişime açılan pencerede karanlık bir manzara göstereceğini nereden bilebilirdim ki? Geçmiş yer değiştirmiyordu belki, ama büyükanneme gelen görüşlerle görmeye başladığım kâbuslar, asıl sınavımın geçmişin ta kendisi olduğunu ve çoktan bana doğru yürümeye başladığını yavaş yavaş fısıldıyordu. Madem bilinmeyen bir oyun içine giriyoruz, o hâlde ben hazırım! Ha, bu arada tanıştığımıza memnun oldum! Ben Edis STARK. ϟ BU BİR VİZYON KIZI HİKAYESİDİR. ϟ