@kormisin: Yatağıma çok yakışırsın @kormisin: Şu yumuşacık yatağa gelip beni ısıtsana *** Başlangıç tarihi: 12.07.2021

Kayra: Kuryeniz çok yakışıklıydı vallahi! Çiçek Pastane: Lütfen, kuryemizin aklını çelip iş performansını düşürmeyiniz Çiçek Pastane: Hem kuryelerin hepsi evli ve beşer tane de çocukları var Kayra: Üzdü be aga :") &Başlangıç tarihi: 23.03.2021 &Bitiş Tarihi: 17.05.2021 Not: Kurye adlı ilk ve tek textingdir.

Öğrendiğim şeylerden biri daha, hiçbir şey sonsuza kadar iyi ya da sonsuza kadar kötü devam etmez. * Görüşüm sadece saniyeler sürse de aynı on numara gibi nefes nefese kalmıştım. O çoktan maçına geri dönüp tüm yeteneklerini konuşturmaya devam ediyordu. Elime kadar uzanan badimin kolunu sıvadığımda tam tahmin ettiğim gibi kolumun morardığını gördüm. "Harika..." diye mırıldandım kaçtığım ve koruduğum her şey başıma gelirken. "Gerçekten, harika. "

"Soyun!" "Ne?" Yaşlı adam oturduğu masada kaşlarını çatmıştı ki yanındaki kadın tebessüm ederek bana döndü. "Sadece hırkanı çıkar ve bize sol kolunu göster." Tedirginlik içinde onlara baktığımda uzun bir masada oturan toplam on kişi görmüştüm. Ben kapıya yakın bir yerde duruyordum ve yanımda benimle aynı yaşta olan altı çocuk daha vardı. Sağımdaki kızın sol kolundaki yarasa damgasını gördüğümde sertçe yutkundum. Aynı damgadan benimde kolumda vardı. "Neyi bekliyorsun?" Bu soğuk ses yaşlı adamın sağ tarafında oturan kişiden gelmişti. Başını önündeki dosyadan hiç kaldırmadığı için yüzünü iyi göremiyorum. Hırkamı çıkardığımda benimle aynı hizada duran çocuklar koluma baktı. "Sende Yarasalardan birisin." Yaşlı adamın sesi huzursuz çıkmıştı. "Nasıl damgalandığını hatırlıyor musun?" Yine o adam konuşmuştu ve hâlâ başı önündeki dosyadaydı. İyi hatırlıyordum. "Hayır." Onlara güvenmiyorum. Cevabım ile kalem tutan eli hareketsiz kalmış fakat başını kaldırmamıştı. "Artık bizi neden buraya getirdiğinizi açıklayacak mısınız?" Yanımdaki çocuklardan biri konuşmuştu. Yaşlı adam sıkıntıyla bir nefes alarak bizlere baktı. "Aslında hepiniz aynı çocuk yurdunda bir zamanlar kaldınız. Peşinde olduğumuz biri var ve o yurttaki otuz çocuğu damgaladı. Şimdi yeniden ortaya çıktı ve Yarasaları bulup hepsini öldürüyor." Sanırım Yarasalar biz oluyorduk. "Bizimle işbirliği yapmak zorundasınız, tabii yaşamak istiyorsanız?" Masadakilere döndü. "Herkes kendi eğiteceği çocuğu seçsin. Unutmayın seçeceğiniz çaylaktan siz sorumlusunuz." Burada neler olduğunu anlamıyorum. Masadakiler bizi incelerken o başını hiç kaldırmayan adamın sesini duydum. "Gözlüklü kızı ben eğiteceğim." Burada gözlük takan sadece bendim.

"Sen,ben...bir de bebek"

TAMAMLANDI ✅ Akın: Evinizin bahçesindeki ağaca çıkmış olabilirim Akın: Ve sen o sırada banyodan yeni çıkmış, bilgisayardaki şarkıyı dinleyip üzerindeki iki küçük çamaşırla dans ediyor olabilirsin Çakır: NE? Akın: Açık söyliyim o fotoğrafta bacaklarını shopladığını düşünmüştüm. Akın: Yanımda olsaydın kolumu beline sarar yanağımı yanağına yaslar kulağına tüm terbiyesiz düşüncelerimi fısıldardım Akın: Nefesin hızlanır ve sana anlattıklarımın tattırdığı hissin etkisiyle benimkilere göre oldukça küçük ellerinle omuzlarımı sıkardın Akın: Tanrım Çakır, bir şarap ancak bu kadar sarhoş edebilir kızım Akın: Çok güzelsin Akın: Tahmin edemeyeceğim kadar güzel

AVM'ye yürümeye başladım.Zaten evimiz ile AVM arası 5 dakika yürüme mesafesi bu yüzden rahatlıkla yürüyebilirim.topuklular canımı sıkmaya başladı!off keşke bunları giymeseydim ya!derken kafam birinin omzuna çarptı "Ahh pardon!özür dilerim iyi misiniz?" "Biraz daha dikkatli olun hanımefendi!" "Kibarca özür diledim!küstah şey ayrıca sen bana çarptın ya!Ben neden özür diliyorum?Öküz!"kafamı kaldırmamla burunlarımız birbirine değdi.1.85 boylarında,kumral,ela gözlü çok hoş 20 yaşlarında birisi vardı. "Hey bu ne cüret! Sizinle vakit harcayamam önümden çıkın?" "Pardon da siz kim oluyorsunuz beyefendi? Ayrıca asıl siz önümden çıkın!" onların hikayesi çarpışarak başlamıştı. Beraberinde büyük acılar ve gizem getirmişti.Bu geçmişin ağır yükü altında ezilirken birbirine tutunan iki aşığın hikayesi.

"Yeter ama bu kadarı fazla!" sinirden gözüm dönerken Savaş abi yanıma gelip omuzlarımdan tuttu. "Yeter mi? Yüsra ben yanında olduğum sürece kimse sana yaklaşamaz." Ben onu itmeye çalışırken o daha sıkı tutuyordu. "Kendine gel, Sen benim abim değilsin kendini bu kadar kaptırma! Sen bana karışamazsın anladın mı?" gözleri kararmaya başladığında onu daha çok kızdırdığıma emin oldum. "Karışamam. Öyle mi?" inatla kafamı sallarken nasıl yola girdiğimden haberim bile yoktu... Sert Çehre ile isimli yazılan ilk kitaptır. Başlama tarihi ' 28.07.2019 '