Alvin ka perjetuar plagen me te dhimbshme te jetes ne moshen 20 vjecare,humbjen e nenes.Cilat jane perjetimet e tij emocionale pas kesaj humbje? Perse Daniela,mikesha e tij e ngushte,zgjedh te jetoj me te?

"Te pafajshmit nuk denohen " " Epo un i denoj doktorresh " " Sepse je egoist " " Jo sepse jam mbrojtes " " A keshtu i mbron duke i fajesuar ?...." " Po . Ndryshe do largoheshin ..."

"I know that we will never be a real couple, but we can at least be nice to each other Aneel" I told him. I've had enough. Tears were starting to prick my eyes, but I didn't let them fall. He looked over at me in a weird expression. Like if I died in front of him, he wouldn't care. "You don't get it, do you?! I. will. never. love. you! I will never care for you. You wait, every day, for me to come home and have dinner with you like normal couples do- you are pathetic. You are nothing! Absolutely nothing to me. You are not even worth my words. You are a loser who has nobody- your parents? They are just like me. They knew that you were worthless and wanted to get rid of you" he said angrily. I was not angry at him. He was telling the truth. I'm nothing. Never was, never will. I nodded. He was right. He was so damn right. Sahra Ali is eighteen years old when she gets married. It was not a marriage out of love, no, she was forced into it. Shre grew up being abused. Her parents sold her for money. No parent would do that, so are her so called parents her real parents? She is trying to survive this marriage, because she believes in Allah and knows that He had a good reason that He gave her all these pain. Aneel Osman is a badboy who wants nothing to do with Islam. He was a muslim when he was younger, but when something bad happened, he blamed Allah for it. Deep inside he knows that it is wrong, but shoves that thought away. He began doing the things Allah prohibited. There was no one to hold onto or to pull him out. He kept falling and falling. And when he has to deal with that girl his parents wants him to marry, he is losing himself more and more. Read the description in the book for the fully version! This is a short draft! ~ Salaam guys, this story is edited! Almost everything has CHANGED and it is now a mature story. I like how it turned out. Thank you for all your support! It still contains small grammar mistakes. You have been warned:)

Sot jam peng i mëkatit tim. U ringjall ai mallkim yti që mendova se e kisha vrarë vite më parë. U riktheva sërish në kohën kur aq shumë dëm e dhimbje të shkaktova. Sot më duhet të paguaj, e s'më mbrojnë dot justifikimet e kota. Sot paratë s'më bëjnë punë, ndaj do vë në lojë shpirtin, të vetmen gjë me vlerë që mendoj se kam poseduar. Sot do futem në një betejë ku e di se fitoren s'e arrij dot. E armiku im i përbetuar do jetë mizoria. Do ma marrësh shpirtin ashtu siç unë bëra me tëndin pa më dhembur zemra. Asgjë më pak, asgjë më shumë, pikërisht aq sa meritoj, aq sa këmbët të mos më mbajnë më, aq sa të të lutem njëjtë siç ti bëre. Sot do ndërrojmë rolet. Sot do jem unë ajo që do të të dua, do jesh ti ai që do më lëndosh, do jemi ne ata që do vuajmë. Filluar më 13 qershor 2020 Përfunduar më 13 janar 2021

Shkurtabiqja nxitoi hapat per tu larguar sa me pare nga aty.Askush nuk kishte arritur ta acaronte si ai.Deri tani vetem ajo fitonte ne kete loje.Ktheu koken per ta pare dhe njehere ate tipin pa emer.Ende kishte te stampuar ate buzeqeshjen e semure. -Idiot.-tha neperdhembe.Ngriti hunden perpjete dhe u largua duke marre kthesen. Kurse ai e shihte duke qeshur i vetekenaqur qe e kishte acaruar ne kulm ate shkurtabiqe llafazane.U be gati te ikte kur shkeli nje bllok te mbuluar siper me nje push roze te embel.Rrotulloi syte. "Sa klishe.Shkurtabiqja na mbaka dhe ditar."-tha me vete teksa merrte ne duar bllokun ose ditarin.Po e veshtronte me medyshje.Nuk i fuste kurre hundet ne punet e te tjereve por dicka e terhiqte per te zbuluar me shume rreth saj. -Vetem faqen e pare.-dhe me ngurrim e hapi ate bllok aq delikat,aq feminor sic ishte dhe vete zonja e atij blloku.Ne faqen e pare hasi me shkronja te medha, te shkruara me rregull dhe bukur, fjalet: "10 deshirat e mia te fundit para vdekjes"

Shpesh ditët më ngatërrohen me njëra-tjetrën. Ndjej sikur po qëndroj shtrirë në një fije të pafundme (ose fundin e të cilës sytë e mi nuk dinë ta shohin). Kam frikë të hedh një hap para, ose pas e me zë çjerrës kërkoj të kapërcej përtej qiellin. Shpesh e gjej veten duke qarë aty, e një trishtim e mbulon të vërtetën njëlloj si imagjinata.

Në vitin 2100,botës siç e njihnim ne i erdhi fundi. Jo nga Zoti,por nga njeriu. Lufta për të zotëruar botën dhe përparimi i teknologjisë ,bëri që njerëzit të mund të manipulonin fushat e elektromagnetizmit të tokës. Çdo armë në duar të gabuara është katastrofike. Dhe ashtu ndodhi. Një manipulim i fushave elektromagnetike,solli zhvendosjen e poleve në krahe të kundërta dhe më vonë ndodhi dhe lëvizja e kores së tokës,ndryshe e njohur edhe si dita e fundit të botës. Vetëm një pakicë njerëzish arritën të mbijetonin. Tani,në vitin 2500 bota nuk numëron më shumë se dhjetë mijë njerëz. Burimet tona janë tejet të limituara. Që ditën që lindim na dhurohet një byzylyk që shënon me përpikmëri ditën kur do vdesim. Emri im është Sofia Spellman,dhe këto janë njëzet e katër orët e mia të fundit. Nisur ,më- 13.05.2019 Përfunduar,më- ●Çdo material në këtë liber është i ndaluar të kopjohet,ndryshohet,transformohet apo përkthehet për interesa të të tretëve. Të drejtat i takojnë vetëm autores : Arnilda Sokoli. ●Kujdes ! Vjedhja e të drejtës së autorit dënohet me ligj !

"Qiriri i shpreses 2" Pothuajse i thyer kur prinderit zgjedhin ta lene perseri vetem, Amouri humbet ne fllusken e zeze te pesimizmit. Duke u mbeshtetur ne te vellain dhe pa nje arsye te mirefillte se per çfare eshte duke jetuar, Amouri dhe Benjamini i futen nje rruge te panjohur ne kryeqytetin e madh te Anglise. Perpjekja e njeriut per te gjetur vetveten ne nje rruge te erret eshte mbase nje nga perpjekjet me te veshtira qe rezulton te marre zemra. Filluar me:16/06/2020 Mbaruar me:31/07/2020

Stovi i Vermontit rrethohej nga nje heshtje e paqte, derisa vajza e kryebashkiakut te qytetit, adoleshentja Helena Hills gjendet e vrare nga nje arme G-27. Remington Kuperi, duke u kujdesur per te vellain me te vogel pas vdekjes se nenes, e gjen veten kureshtare te zbuloje se kush fshihet pas vrasjes se Helenes. Kur dyshimet e saj bien tek personat qe do me shume, Remingtoni e kupton se duhet te besoje instiktet e saj. Imazhi i Helena Hills paraqiste vajzen e qete dhe te perkushtuar te nje familjeje te persosur dhe te pasur. Ajo çfare nuk shihnin te tjeret tregonte motren e nje vajze me leuçemi, nje vajze te urryer nga nena e saj dhe te dashuren e nje prej shperndareseve te droges. Helenen nuk e pa askush si zemra e thyer dhe shpirti i erret deri ne momentin kur u shua perjete.

E PERFUNDUAR ✔ "Ajo ishte aty,nuk e shihja po arrija ta ndieja.Degjoja vazhdimisht ate tingullin e diçkaje te lengshme qe pikonte.Nuk ishte uje as ndonje lloj lageshtire.Ishte gjaku i saj qe vazhdonte te derdhej edhe pse ajo nuk jetonte me.Por serish me qendronte prane,per te me kujtuar vazhdimisht se ishte faji im,se nese nuk do ishte per mua ajo do te ishte ende gjalle..." KUJDES! Historia perdor gjuhe te rende dhe permban tematika qe mund te jene shqetesuese per disa lexues.Read it at your own risk. Publikuar me 21.07.2021 Mbaruar me 22.08.2021 Te drejtat i perkasin autores. Nuk lejohet kopimi dhe shperndarja e historise nga persona te tjere Cover nga blueskiessuck