"Dokun bana sadece dokun ....Dokunuşlarına ihtiyacım var . Tenin tenime ,kokun kokuma ....yüreğin yüreğime karışsın istiyorum .Sence de artık perde arkasına gizlenmeden tüm çıplaklığımızla birbirimizi hissetme zamanı gelmedi mi ? Şimdi biz susalım zaten konuşmak için şahlanacak içimizdeki tutku.Bırak esiri olalım " ***** Arkadaşının neler çevirdiğini öğrenmek için peşinden gizlice takip eden kumsal ,kendini bir anda kumarhanede bulur .. Ürkekçe etrafında gezinip geldiği binanın girişini bulmaya çalışırken düştüğü yerin masum bir yer olmadığını sezer lakin arkadaşı içeridedir. Daha sonra karşısına çıkan yabancı adama "Merhaba , giriş ne tarafta acaba ?" Diye çekinerek sorması ile olaylar o anda başlar. Ve konuştuğu bu adamın büyük bir örgüt lideri olduğundan bir habersizdir. Üstelik düştüğü bu kumarhanede yabancı adama aittir. Tek dileği arkadaşını düştüğü bu tehlikeden kurtarmak olacaktır lakin yabancı adamın dikkatini çektiğinden planladığı hiç bir şey istediği gibi gitmez .Ne kadar onu ürküten çevreden uzak durmaya çalışsa da elinde olmadan sürekli yolları kesişmek zorunda kalır ve nasıl olduğunu anlamadığı şekilde de kendini yabancı adamın planlarına toslarken bulur..

Gözlüğümün yanına gidip yere çöktüm ve onu aldım. Bu seferki kaliteli olduğu için çerçevesine bir şey olmamıştı ama camı için aynısını söylemezdim. "Sen," diye bir ses duyunca kafamı kaldırıp Yekta hocaya baktım. Az önce yaşananları algılamaya çalışıyordu. "Gözlüğün kırılınca sinir krizi mi geçirdin bana mı öyle geliyor?" Buruk bir ifadeyle gözlüğümü inceledim. "Sevişirken onu takmamı seviyorsunuz hocam." ... Genofobi: Cinsellikten korkmak Başlangıç Tarihi: 3.03.23 Bitiş: 21.03.23

Yaşıyorduk, işkence çekiyorduk, idam ediliyorduk, köle gibi çalıştırılıyorduk, susuyorduk, çığlık atıyorduk ama hepsinin sonunda sesli ya da sessiz bir savaş veriyorduk çünkü seviyorduk. Şaşırtıcıydı, sevgi bazen bir savaş meydanının ortasında size uğruyordu. O an iki yolum vardı. Ya sevecektim, ya ölecektim. Sevmeyi seçtim. Onu sevmek de ölümü daima nefes gibi ensende hissetmekti. "En büyük savaşların ortasında kurak topraklardan bile bazen çiçek açar, bombalar etki etmez, kökleri sımsıkı tutunur. Bir bakarsın renkler canlanır, güzel kokar her yer. Sen bu çiçeksin diyemem, biz bu çiçeği temsil ediyoruz diyebilirim. Özgürlüğümüze." Bu kitapta geçen kişiler ve kurumlar tamamen hayal ürünü olup her ayrıntısıyla kurgudan ibarettir.

metanoia: Günlüğünü gerçekten çöp kutusuna mı atıyordun? metanoia: İstenilmeyen şeyler imha edilir. metanoia: Ve o defter benim ayaklarımın ucuna düştüğüne göre, metanoia: Bu okumam gerektiği anlamına mı geliyor? 12.12.20 | karanligiyazar

Anonim: Her neyse bundan kimseye bahsetme. @Harry: Oyunun kurallarına uyduğun sürece neden bahsedeyim ki Anonim: Kurallara uymazsam tüm okula söylecek misin yani?? @Harry: Kesin bir şey söyleyemem güzelim ;)) 30.08.19

+41**:fotoğraf +41**:bu ben nasılım?

Kitapta +18 içerikli bölümler bulunmaktadır! Giflerle anlatım vardır Okuyan herkese teşekkürler ❤️

21. yüzyılın en deli dolu çarlarından biri olan, zamanının büyük kısmını sanal ortamda geçiren, gündüzü gecesi, aklı fikri, derdi imanı, sağı solu kim ne yapıyor olan, anı anda yaşamayı seven, kendine güveniyle tam bir dünya markası olan Ahsen Naz, bir gece can sıkıntısına sosyal medya bağımlısı olarak bir sayfada gördüğü deneyi kendi hayatına aktarır. Deney oldukça basittir: Birisine kendi telefon numaranızdan cesaret göstererek, yani fake hesaplardan ya da Instagram'dan değil, mesaj atmak. Ahsen'de, cesaret hapı yutmuş kadar çok cesaret olduğuna göre de bunu anında kafasından 11 haneyi sallayarak yapar. Aslında bu sallama işi de kendi telefon numarasının sadece son rakamını değiştirmesinden, yerine uğurlu rakamını yazmasından ibarettir. Karşısına çıkan kişi ise hiç beklemediği biri olur. Bir Mafya. Not : Çerezlik bir hikayedir. Gülmek, eğlenmek için, klişe olmamak için, kafa dağıtmak için okunması rica olunur. Muck :* 21.11.2021 14.01.2023

hera: elanın sana arkadaştan öte bir duygu beslediği açık ve sanırım ışıkla aranızdaki bağı kıskanıyor dikkat etmekte fayda var ares: bu seni ilgilendirmiyor hera: evet. şimdilik ilgilendirmiyor

Sırtımı hızla duvara çarptı, bedenime yayılan acıyı henüz dindirememişken kapıyı kapattı ve kilitledi. Kapının kapanmasıyla karanlığa boğulan odada yankılanan nefesinin sesini tenimde hissedebiliyordum. Yaklaştı... Yaklaştı... ve durdu... Artık tam karşımdaydı. Arda Gürdal. Karanlığın içinde baş başaydık. Abimin canına kast eden adam ve ben. Bir eli çıplak bacağıma uzandı. İşaret parmağıyla tenime görünmez yollar çizdi. Diğer eli havalandı ve başımın ardında yerini aldı. Alınını alnıma yaslarken bacağımdaki eli yukarı doğru hareketlendi. "Baş döndürücüsün..." İçkiliydi. Kafası yerinde değildi. Muzip bir ses tonuyla hımladım. Dudağını dudağıma sürttü. "Asisin..." Tekrar hımladım. Bedenini bedenime yasladı. Şu an duvar ile onun arasındaydım. Dudaklarını şakaklarıma bastırdı ve bir eliyle bacağıma dokunmaya devam ederken öptü. Elimi ensesindeki saçlarına doladım ve başımı onun başına yaslayarak dudaklarımı kulak hizasına getirdim. Aldığım nefesi dudaklarımın arasından onun tenine salarken bundan hoşlandığını fark ettim. Parmaklarıma doladığım saçlarını sert bir şekilde çekerken inlemesini dinledim ve fısıldadım; "Adımı söyle..." Bayık bir şekilde güldü ve dudaklarını araladı. "Melisa..." "Melisa Yıldız." Bu kez ben güldüm. Soğuk, kibirli ve karanlık bir gülüştü bu. Kulağına biraz daha yaklaştım ve fısıldadım; "Yanlış... Ben Melisa Gümüşay." Ürperdiğini hissettim. Bacağımdaki eli konumunu terk etti ve boşluğa düştü. Elleri omuzlarımı kavradı ve bedenimi iterek sarhoş bedenini uzaklaştırdı. "Ne? Siktir!" İlk yazılma tarihi 21.04.2019