☆YALNIZCA İLK 5 BÖLÜM BURADADIR İNTERAKTİF HİKAYE MODU İLE HİTREADS UYGULAMASINDA OKUYABİLİRSİNİZ☆ Bir yıldız kaydığında hep tek dilek dilerdim... 'Uzaylı istilası istiyorum.' Ve bir uzaylı gelip tüm kalbimi istila etti. O bir uzaylıydı... Ben ise artık Uzay'lıydım. ⭐⭐⭐ "Ya Sedef niye bana inanmıyorsun? Yıldız kaydı diyorum, dilek diledim diyorum. Sonra hop biri bir uzaylıyı paketleyip kapıya bıraktı diyorum." Sedef ayağa kalkıp, "Kafayı iyice sıyırdın diyorum," dedi dişlerinin arasından. "Madem sen anlatmıyorsun, ben de gidip Tuna'yı ararım." Elindeki siyah yumurtayı avuçlarıma bırakıp hızla eve yöneldi. Bense peşinden koşturmaya başladım. "Sedef vallahi doğru söylüyorum ya!" Tepki vermeden evin önüne doğru yürümeye devam etti. Bense hala onu doğruyu söylediğime ikna etmeye çalışıyordum. Birden küfredip durunca sırtına tosladım. Ne olduğunu görmek için başımı yana eğimlemiştim ki Sedef hızla dönüp gözlerimi kapattı. "Ne yapıyorsun ya?" diye inledim. Elini çekmeye çalıştım ama izin vermedi. "Sakın bakma!" "Niye ki?" "Senin uzaylı dirilmiş kapıda bize bakıyor." "Hadi ya!" dedim haddinden fazla bir sevinçle. "Çeksene elini, ben de bakacağım." "Bakma dedim Asel. Adam..." "Uzaylı!" diye düzelttim. "Tamam, uzaylı..." "Uzaylı?" "ÇIPLAK!" diye bağırdı. © Tüm Hakları Saklıdır.

16 Mayıs 2021 güncellemesi: Bölüm yorumlarında fazlasıyla spoiler olabilir, eğer hoşlanmıyor ve keyif alarak okumak istiyorsanız yorumlara bakmayın. Bütün Sokak Nöbetçileri'nin gözleri benim üzerimdeydi, benim gözlerim ise onun turkuaz rengi gözlerinden ayrılmıyordu. Hepimiz yine bir amaç uğruna toplanmıştık. "Sokak çocuklarını her gördüğünüzde saçlarını okşayın," dediğimde gözlerim onun kumral saçlarına kaydı, alnına bir tutam saç düşmüştü ve her zamanki gibi dağınık, özensizdi. "Onları sevin, gülümseyin. Bir gün o çocukların büyüyeceğini ve karşınıza çıkacağını unutmayın." Hafifçe tebessüm ettiğimde canım hiç olmadığı kadar fazla yanıyordu. "Büyüdüm, büyüdün, büyüdük." Ona doğru bir adım attım ve başımı kaldırıp "Keşke hiç büyümeseydik," diye fısıldadım. "Keşke büyümeseydin. Keşke o sokaklara ait kalsaydık." Öfkeli değil, bıkkındı. Ruhsuz değil, tepkisizdi. Yalnız değil, kimsesizdi. "İçimi sokaklara çevirmenin bir yolu var mı?" diye sorduğunda sesinde ilk defa başkaldırı yoktu, vazgeçiş vardı. "Kendimi değil ama seni o sokaklarda yaşatıp gizlemek istiyorum."

"Ah! Hergün hayatlarını kurtardığım, dünya denilen kitlenin kahramanıyım .Bir okulun ezik öğrencisi olsam ne kaybederim? ••• Bir tarafta okulun ezik öğrencisi , Diğer tarafta dünyanın kahramanı, Pekii ben hangisiyim ? İkisi de benim. Ben hem Eda hem İşlemci'yim. Ah! Saçmalama... Ben insan değilim. Ben ne miyim ? Bekleyin... Çok yakında öğreneceksiniz. ••• Yazarınız; -ApporterMort- [12.02.2020 #1 - hacker] [09.12.2020 #1 - bilim kurgu] [06.08.2020 #1 - bilgisayar] [02.12.2020 #1 - dünya] [04.12.2019 #1 - 01] [01.07.2022 #1 - teknoloji] © Tüm hakları saklıdır.

OREGON EYALETİ PARKLAR DEPARTMANI SAYIN İLGİLİ: ⠀⠀Oregon eyaleti Parklar Departmanı, tozla kaplı bu garip kitabı yosunlu bir açıklıkla bulduğunda, sıradan bir geyik etiketleme görevindeydi. Hızla bir göz atılması paranoyak saçmalıkları, şeytani çizimleri, saçma yaratıkların tanımlarını ve kırılması mümkün olmayan şifreleri ortaya çıkardı. ⠀ ⠀⠀Bunun ya liseliler tarafından hazırlanmış bir şaka ya da yerel bir delinin saçmalıkları olduğunu düşünüyoruz. Fakat bu kitabı bulduğumuzdan beri ekibimizin üyelerinin bir kısmı baş ağrısı çekmeye ve rahatsız edici kâbuslar görmeye başladı. Bu kitabı kayıtlarımıza işledik ve şimdi onu yıllık El Konulan Ürünler Satışı/Yemek Yarışı'nda satışa sunuyoruz. ⠀⠀Lütfen bu lanetli kitabı elimizden alın.

"Işıklar sana evinin yolunu gösterecek..." 3391 Kilometre ile başlayan seri Sıfır Kilometre ile devam ediyor! Kilometrelerce öteden birbirini tanımak, sevmek hatta aşık olmak kolaydı... Peki tüm bunlar yan yanayken de kolay olacak mıydı?

Mine internet üzerinden Yeşil Küpeli Kız takma ismiyle magazin haberleri yaparak milyonlarca takipçiye ulaşmıştır ve Mine'nin şimdiki haber hedefi genç kızların yeni sevgilisi Efe Duran'dır... Yepyeni bir yaz macerasına hazır mısınız? "Ben notalarını değil seni istiyorum Efe..."

Bir zamanlar, ejderhalar ve insanlar dünyaya hüküm sürerken anlaşmazlıklar sonucunda, aralarında savaş çıkmış ve bunun üzerine insanlar, ejderhaları öldürebilmek için Ejderha Avcıları adında bir birlik kurmuştur. Leila, en yakın arkadaşı bir ejderha olan, aşık olduğu ölümlü tarafından öldürülünce bütün ejderha avcılarını cezalandırmak ve kendi çocuğu ile arkadaşının yavrusuna yeni bir hayat vermek için Dünya'yı baştan yaratmaya karar verir. Leila, ateş ve volkan tanrıçasıdır. Lavları yerin altına gönderirken, bedeni, evrenin en önemli özelliklerini yaratmak üzere bölünür ve Dünya'nın içine bir Dünya daha yaratır. Bütün ejderhaları, ejder avcılarını ve büyücüleri oraya gönderirken, uğradığı ihaneti görmezden gelemez ve son kalan gücüyle ejder avcılarına hediyesini takdim eder. Kehanete göre bir ejderha avcısı, ejderha öldürürse kendisi de, bir o kadar nefret ettiği canlıya dönüşür, yani bir ejderhaya. Diğer bütün kehanetler gibi bundan da kurtuluş vardı; gerçek aşk. Leila'nın bu hayatta en merak ettiği şey, aşk. Aşk gerçek miydi? Leila'ya göre gerçekti. Ama onun aşka bakış açısı farklıydı. O, herkesin bildiği aşka inanmıyordu. O, kız-erkek aşkına inanmıyordu. Ona göre, çocuğuna ve en yakın arkadaşının çocuğuna beslediği sevgi, aşkın biçimlendirilmiş haliydi. Ona göre gerçek aşk, iki yavruya beslediği sonsuz sevgiydi. Belki de gerçek buydu. Melez,iki farklı dünyanın tohumundan meydana gelen, iki kişinin gerçek aşkıyla filizlenip, dünyaya gelecek ve kehaneti baştan yazacaktı.

O değişimin içindeydi. O sahip olduğu güçlerin farkına varmaktaydı. Şu ana kadarki dört özel güçlüden biriydi. Kendini feda edebilecek kadar sevgi, bir okadar da sevdiklerine karşı gelenlere intikam ve nefret doluydu. Diğerlerinden farlıydı, belki de dışlanmıştı. O gerçek bir dehaydı. Aşkı için her şeyi yapardı. Dünyayı kurtarırdı. Ne de olsa o Ejderhanın Kızı'ydı. Aşkı, nefreti, korkuyu bir anda yaşatacak; üzüleceğiniz(belki de ağlayacağınız), güleceğiniz bir kitap. Kendini arayan bu kız, kimilerimizin yaşamına kılavuzluk yapacak. Karakterler: 1-Adı:Ejderhanın Kızı Yaşı:15 Özellikleri: Gizli ajan ve gizli bir teşkilatın üyesi. Özel güçleri var. Katherine Burn'ün dönüştüğü kız. Yeni kızıl saçlarını çok seviyor.En sevdiği renk: Kırmızı. Dört elementten biri:Ateş (bu da sorulur mu??). En sevdiği hayvan: ejderhaaaa (şaka mı ln bu) 2-Adı:Katherine Burn Yaşı:15 Özellikleri: Sıradan biri. Okula gidiyor. Leo'yla arkadaş. Başına geleceklerden habersiz. Asla değişmek istemiyor. Kendini olduğu gibi seviyor. En sevdiği renk: mavi Dört element: toprak (bu en sevdiği şeyler yazımını 1. 2. diye yazıyorum çok üşendim şu an). 3-kedi 3-Jack Stingy YAŞI: 17 Özellikleri:Kötü biri. Ejderhanın kızını feci bi şekilde araştırıyor (nedenini birazdan anlayacaksınız.) Katherine Burn ile aynı okuldalar ve onu acayipppp dercede seviyor (nedeni buydu). Hep Katherine'in yanında dolaştığı için Leo'yu düşman olarak görüyor. 1-siyah 2-b*k :) 3-kibirli olduğu için kendisi diyebiliriz. 4-Leo Roodley yaşı:15 Özellikleri: Katherine'in okuldan arkadaşı. Kankası. Katherine yardımına koşan insan. Jack hep Katherine'le kendisini takip ettiği için onu düşman olarak görüyor Ejderhanın kızını tanıyan ilk sıradan insa 1- yeşil 2-hava 3-köpek

''Birlikte belanın içine batabileceğimiz kadar battık. Ve şimdi, seni bırakmayacağım... Benimle misin?'' --- Zeynep, kendini yeni okuluna başladığı ilk gün bir felaketin ortasında buldu. Okulu, salgın bir hastalık nedeniyle karantina altına alındı. Karantinanın akşamında ise kendini okulun karanlık koridorlarında bir kız öğrencinin cesedinin başında buldu. Üstelik yalnız değil, onlar da yanında... Mahşerin üç atlısı. Bu, sadece bedenleri değil ruhları da karantinaya alınan dört kişinin hikayesi. Bu onların özgürlüklerine ulaşmak için yaşadıkları esaretin hikayesi. Bu, birbirlerinin her şeyi haline gelen, birbirlerine gökyüzündeki son yıldız yanıp kül oluncaya kadar birlikte olacaklarına söz veren dört arkadaşın hikayesi. Bu mahşerin dört atlısının hikayesi. Şimdi, bizimle misiniz? "Bizim bedenlerimizi karantinaya almadılar. Ruhlarımızı karantinaya aldılar. Bizim ruhlarımız tanıştığımızdan beri karantina altında. Ne çıkabiliyoruz bu karantinadan, ne de birbirimizden ayrılabiliyoruz. Ruhlarımızı birlikte bir karantina altına aldılar, ve bizim bundan sonraki tek savaşımız bu karantinadan kurtulmak. Kurtulduğumuzda bile birlikte olacağız, ama özgür olacağız. Savaş bitti, ve biz sağ kaldık. Savaş bitti, ve biz hala ayaktayız."

''O gün, bana 'Sinemaya gidelim mi?' diye sordu. 3391 kilometre öteden, şehirlerce, denizlerce uzağımdan... Yanımdaki insanlar görmezken beni, o bana imkansız olduğunu bile bile 'Sinemaya gidelim mi?' dedi...'' Aylarca sesini duymadığınız, yüzünü görmediğiniz, dokunmadığınız, kokusunu bilmediğiniz, aynı sokaktan geçme ihtimalinizin dahi olmadığı, asla aynı fotoğrafın içinde bile bulunamayacağınız, sizden kilometrelerce denizlerce adalarca şehirlerce uzakta olan bir insana aşık olur muydunuz? Bunu, kendinize yapar mıydınız? Bu bir mesafe hikayesi! İki insanın, birbirlerini görmeden duymadan aylarca gece gündüz konuştukları ; birbirlerinin en yakını oldukları, ama birbirlerinden en uzakta oldukları, aralarındaki kilometrelere rağmen birbirlerine aşık oldukları bir mesafe hikayesi! Burası bizim gezegenimiz ve burada her şey anını bekler. Burası, bizim 3391 kilometrelik gezegenimiz... - ''Seni görmem için yanımda olmana gerek yok. Ben seni gözlerim kapalıyken de görebiliyorum. Zaten ben seni sadece gözlerim kapalıyken görebiliyorum...''