𝕺𝖍, 𝖞𝖔𝖚'𝖗𝖊 𝖘𝖔 𝖙𝖗𝖆𝖚𝖒𝖆𝖙𝖎𝖟𝖊𝖉, 𝖎𝖙 𝖒𝖆𝖐𝖊𝖘 𝖒𝖊 𝖜𝖆𝖓𝖓𝖆 𝖈𝖗𝖞 𝖄𝖔𝖚 𝖉𝖚𝖒𝖇 𝖇𝖎𝖙𝖈𝖍, 𝕴 𝖑𝖔𝖛𝖊𝖉 𝖞𝖔𝖚, 𝕴 𝖑𝖔𝖛𝖊𝖉 𝖞𝖔𝖚 𝕴 𝖑𝖔𝖛𝖊𝖉 𝖞𝖔𝖚, 𝖎𝖙'𝖘 𝖙𝖗𝖚𝖊 𝕴 𝖜𝖆𝖓𝖙𝖊𝖉 𝖙𝖔 𝖇𝖊 𝖞𝖔𝖚 𝖆𝖓𝖉 𝖉𝖔 𝖜𝖍𝖆𝖙 𝖞𝖔𝖚 𝖉𝖔 𝕴 𝖑𝖎𝖛𝖊𝖉 𝖍𝖊𝖗𝖊, 𝕴 𝖑𝖔𝖛𝖊𝖉 𝖍𝖊𝖗𝖊 𝕴 𝖇𝖔𝖚𝖌𝖍𝖙 𝖎𝖙, 𝖎𝖙'𝖘 𝖙𝖗𝖚𝖊 𝕴'𝖒 𝖘𝖔 𝖊𝖒𝖇𝖆𝖗𝖗𝖆𝖘𝖘𝖊𝖉, 𝕴 𝖋𝖊𝖊𝖑 𝖆𝖇𝖚𝖘𝖊𝖉

Był przystojny, bogaty, ciągał za sznurki całego społeczeństwa i miał wszystko czego dusza zapragnie, jedyne co było poza jego zasięgiem to jej serce. Postanowił się zmienić, jednak stara natura znów daje o sobie znać... najbardziej imponujący ranking: #1 w skz - 17.02.21 #2 w skz- 04.02.21 #1 w hwanghyunjin - 25.04.21 #3 w hwanghyunjin- 08.07.21 #1 w hyunjin - 16.05.22

Wydawało by się że mam wszystko. Kochająca rodzina? Jest. Wkurzające młodsze rodzeństwo? Jest. Najlepszy przyjaciel od dzieciństwa? Oczywiście i to drugi najpopularniejszy sportowiec w szkole. A kto to taki? To Luke Harrison, czyli wysoki, wysportowany brunet o niebieskich oczach, który trenuję siatkówkę i jest w tym naprawdę dobry. Jednak wracając do tematu. Dobra szkoła i oceny? Są. Prawo jazdy? Jest. Czyli to co mogłabym sobie wymarzyć mam. Jednak nie wszystko. Jako szara myszka jestem w cieniu mojego przyjaciela. W żadnym wypadku mi to nie przeszkadza. Nigdy nie lubiłam rzucać się w oczy. Chociaż widząc Liama Larssona chciałabym żeby było inaczej. Wtedy marzę żeby super laską na którą leci każdy chłopak. Pomimo tego że jestem szczupłą, wysoką blondynkom o zielonych oczach jestem znana jako „przyjaciółka Harrisona". Liam jest moim księciem z bajki. Kapitan drużyny siatkarskiej w której gra Luke, największe ciacho w szkole, a przede wszystkim to on jest tym pierwszym najpopularniejszym. Wydaje się dość płytkie? Może racja, ale wzdycham do Liama od przedszkola i pewnie już zostanie tak na zawsze. Jednak wszystko się zmienia pewnego piątkowego wieczoru... Jestem Holly Moore, a oto moja historia.

Później chyba się rowinie. Ff dla osób z cierpliwością.

Seryjny morderca znów atakuje. Kolejną, już dwudziestą ofiarą, była Kateline P., znaleziono ją, w jej sypialni. Ciało kobiety zostało zmasakrowane, a jej brzuch został rozszarpany. Na twarzy widnieje słynny ,,wieczny uśmiech". Jedyne co udało nam się dowiedzieć o mordercy to jego pseudonim, wycięty na udzie kobiety - Jeff The Killer - czego do tej pory nie udało nam się odkryć na pozostałych zwłokach. Mówiła Katlyn Laburse." - telewizor ucichł. Zamarłam. Odwróciłam wzrok w stronę kanapy, gdzie siedziała postać w kapturze. Nie poruszała się. Przez chwilę nie wiedziałam co zrobić, jednak postanowiłam, że podejdę najbliżej jak się da. Kiedy już zakradłam się za siedzącą postać, szybkim ruchem ręki zdjęłam kaptur. 09.12.2022 -> 1🥇 w #Jeffthekiller 09.12.2022 -> 2🥈w #pasta 09.12.2022 -> 3🥉 w #creepypasta

'Wszystko dzieje się tak szybko! Gaśnie ci światło i czujesz jedynie jak ktoś cie podnosi.' 'W domu i tak nikt na mnie nie czeka, myślisz i postanawiasz do nich dołączyć'

Spotkanie jej było jak zderzenie się z rzeczywistością. Bardzo bolesne, obfite w rany i z pewnością nauczyło go wiele. Nauczyło go, że był głupcem i wreszcie zrozumiał, jak długo łudził się, że jest inaczej.

Wszyscy piszą o Jeff'ie więc moje będzie o... Helen'ie.

- Kochasz go? - zapytał po cichu, nadal na mnie patrząc. Poczułam jak jego uścisk na moich dłoniach staje się silniejszy. - Nie. - odpowiedziałam od razu. - Absolutnie nie. - Nie możesz postawić się rodzicom? - Nie mam tyle odwagi. Wiesz jacy są wpływowi. start 190111 #1 - hyunjin #6 - stray

Miał wrażenie, że jego życie będzie ciągle takie samo. Że zawsze będzie stał z boku, przyglądając się, jak inni chwalą się swoimi talentami, podczas gdy on, przez brak akceptacji, mógł jedynie patrzeć. Zdążył się do tego wszystkiego przyzwyczaić, odpychając na bok myśli mówiące, by spróbował. Uważał, że pozostanie w cieniu to najlepsze wyjście. Ale ona nie była kimś, kto tak po prostu miał zamiar pozwolić mu odpuścić.