ही कथा मामी आणि तिच्या भाच्या बद्दल च्या मैत्री प्रेम आणि प्रणय संबंधाची आहे..

ही कथा आहे अनु आणि महेश यांची. अनु, जिचे तारुण्य एखाद्या भरलेल्या द्राक्षासारखे रसरशीत आहे आणि तिचे सौंदर्य केवळ नजरेने नव्हे, तर स्पर्शाने अनुभवावे असे मादक आहे. दुसरीकडे महेश, ज्याच्या शरीरात रक्ता सोबत कामनेची उष्णता वाहत आहे आणि ज्याच्या नजरेत आपल्या मामीच्या अंगांगाचा वेध घेण्याची जबरदस्त ओढ आहे. ज्या रात्री सर्व मर्यादा ओलांडल्या गेल्या, त्या रात्री फक्त दोन शरीरं एकत्र आली नाहीत, तर मैत्री आणि प्रणयाचा असा एक खेळ खेळला गेला, जिथे प्रत्येक प्रेम स्पर्श नवा शहारून टाकणारा अनुभव देत होता. तयार व्हा एका अशा प्रवासासाठी, जिथे नात्याच्या मर्यादा धूसर होतात आणि केवळ मादक शृंगाराचाच विजय होतो...

एक स्त्री जिने सुख कधी अनुभवलं नाही आणि तिला ते मिळत हीच आणि कुणाकडून कसे मिळते याचीच हि छोटीशी कथा आवडली तर नक्कीच सांगा

छैय्या छैय्या' मधील तिच्या ठुमक्यांपासून ते 'मुन्नी बदनाम' पर्यंतचा आयटम गर्ल म्हणून प्रवास. वय फक्त एक आकडा आहे - आणि हे जर कुणी प्रत्यक्ष सिद्ध केलं असेल, तर ती मलायका अरोरा आहे.

कथा मुख्य पात्र अश्विनी तिचा मुलगा आणि शेजारी

कैलास आपल्या काकाकडे गावी काही दिवस सुट्टी घालवायला आला आहे. घरात त्याचे काका, काकी , त्यांचा मुलगा आणि आजोबा अशी माणसं असतात. त्यांचा मोकळेपणा कैलासला कसा आंबटगोड अनुभव देऊन जातो त्याची ही चावट(१८+) अशी कथा. कमेंट करायला विसरू नका!

( मराठी प्रणय कथा) (18 वर्षे वरील प्रोंढासाठी) आर्थिक विवंचना च्या कचोट्या मध्ये सापडलेला कथेचा नायक अरुण. परिस्थिती वर मात देण्यासाठी शहराची वाट धरतो. पण शहराच्या मायाजाल मध्ये तो कसा फसतो. आपल्या पेक्षा वयाने मोठ्या महिला बरोबर त्याला शारीरिक संबंध ठेवावे लागतात. पुढे या चुकीच्या निर्णयामुळे त्याला अनेक स्त्री यांन बरोबर संबंध ठेवणे भाग पडते. अरुण या सर्व परिस्थिती वर मात देऊन या मायाजाल मधुन बाहेर पडेल की अजून च फसतो. कशाप्रकारे त्याच्या आयुष्यात अनेक स्त्री यांचे मायाजाल गुंतते. हे सर्व वाचुया नवीन कथा मालिका मायाजाल मध्ये.

कशी एक कंपनीची बॉस, एका सेल्समनच्या प्रेमात पडते...

यह कहानी पूर्णतः काल्पनिक है। इस कहानी का किसी भी जीवित या मृत व्यक्ति से कोई संबंध नहीं है। यदि कोई समानता पाई जाती है तो वह मात्र एक संयोग होगा।

एक हनीमून कपल की कहानी जो प्यार अभी शुरू कर ही रहे थे...