Ölümlü bedenini değil, Ruhunu bana teslim et Jeongguk, Seni kimsesiz bırakmayacağım.

1969 senesi, Daegu'da küçük bir kasaba; genç bir çocuk ve ilk gerçek aşk. ______ wake me up when september ends // green day karakterlere küfürlü yorum yapmayın

"Benimsin demiştim, ben de senin, Renkli Rüyalar Oteli'nde..." 011219

"Bay Kim. Evinize dönün."

Neden öyle sessiz duruyorsun öyle? Şarkın mı tükendi dersin, biten günle, Yoksa gün mü bitti şarkınla beraber? Çığlıklar, içinde can verdiği bu an, N'olur, gözlerine geceler dolmadan, Bana altın gibi bakışlarını ver... -Cahit Sıtkı Tarancı

"Hey, Jeongguk!" diyor. "Öpüşelim mi?"

"Bulutların nasıl göründüğünü merak ediyorum. Şu anda nasıllar?" diye sordum nefesinin geldiği yöne doğru dönerken. Derin iç çekişini duydum. Beni kollarının arasına aldı ve mandalina kokulu nefesi yüzümü okşadı. "Gerçekten bilmek istiyor musun kar tanesi?" sesinde kuru bir acı kol geziyordu. Kafamı salladım. Kolları sıkılaştı ve aniden beni kendine döndürdü. "O zaman sana bulutları göstereceğim." "Nasıl yapabilirsin ki? Gözkapaklarımın içine bir bulut resmi mi yapıştıracaksın?" "Hayır, Jimin." Yutkunarak söylediği ismim karşısında merakım daha da arttı. "Tam olarak bu şekilde yapacağım." Dudaklarını aniden dudaklarıma bastırdığında irkildim. Siktir, sadece bulutları görmemiştim. Bulutların üzerindeydim. [❅] 「19.10.2017-22.01.2018」 by taelepat

"Seni ilk kez o zaman görmüştüm Park Jimin. Ve bunun son görüşüm olmayacağını çok iyi biliyordum." 19.08.2018 - 22.08.2018

sarı battaniyesini örtüyor sonra üzerine, kapıyı kapatıyorum. o yayları bozuk kanepeye oturmamasından önce söylemiştim kapıyı kapatmasını, unutuyor yine. her şey gibi. her şeyi unutuyor, ama o ismi bir türlü unutamıyor. tek bölüm, 23/11/2018

"Söz vermemi ister misin, küçük?" "İsterim, ama tutabilecekseniz, bayım." 14/04/2018 ~ 29/06/2018