Annesiz kalan bir adamı, anne şevkatiyle seven bir kızın hikayesi. Bazen gülümsetirken bazen de duygulanacağınız sahnelere sahit bırakacağım sizi şimdiden özür dilerim bunun için. Not: Her giden insan içimizdeki umudun katilidir aynı zamanda yeni bir başlangıcında bedelidir.

Çocuk ruhlu büyük insanlara ithafen yazılmıştır✌ < Küfür İçerir >

Esrasdfgh'nın kaleminden WhatsApp Savior adlı kitabın parodisidir. •Yazarın izni alınmıştır•

Hayatım avucumdan akan kanla birlikte kayıp gidiyor benden.. Ve ben sadece bakmakla yetiniyorum. Gözlerim bulanıklaşıyor. Yaklaşmayın. Tutsağım burada , herkes ölü... İstediğim belki de pembe hayallerdi şimdi avucumda siyah gökkuşakları..

Ve sürtükler dünyasındaki masumluğu bulmaktı: 'Aşk' Bulanık şehrin dar sokaklarında aydınlığı aramaktı. Rachel'ın umutlarını bulutlarda araması. Eliran'ın bulutları siyaha bulamasıydı. Aşk iki bedenin tutsaklığı. Sürtük yaşamın içinde masumluğu aramasaydı. Ellerine bulaşan kana baktı genç adam, aşkın kanıydı bu siyaha çalınmış ve ardından ellerindeki kana baktı genç kadın karanlığın kanıydı bu solunu yıkan. Döndü gözlerinin derinliğinde kaybolduğu adama "Sen." Dedi. Derin bir nefesi bağışladı göklere. "Sen yüreği gözlerinde can bulan adam. Ellerini yüreğimin rengine boyadın. Beni bembeyaz ruhumdan ayırdın." "Sen maskeli. Ölümü avuç içlerime bıraktın. Şimdi sadece git. Nasıl geldiysen öyle karanlığa karış. Aşk benden yana kalsın sen gözyaşlarımı al." Arkasını döndü genç kadın ve fısıldadı kendi bile duyamayacağı ses tonuyla "Yalvarırım kal Karanlık Kurtarıcı, kal ve bir kez daha kurtar beni tuzaklardan, aşk tuzağından."