Zorluklarla ayakta kaldığı hayatında bir de bursla kazandığı üniversitesini ilerletmeye çalışan Yağmur, hayatının en büyük pişmanlığını yaptı... Birine aşık oldu. O adam ondan sadece kalbini almadı... ama geride yalnızca pişmanlıklar kaldı. Peki yıllar sonra, bir anda karşılaştıklarında; her şey hâlâ aynı mıydı? *

*Yetişkin okurlar için uygundur!* Bozkan, ya da artık herkesin seslendiği gibi Alaz...yatağın kenarında oturmuştu. Dirseklerini dizlerine koymuştu, başını da ellerinin arasına almıştı. Odanın sessizliği içindeki fırtınayı bastıramıyordu. Bir anda kapı aralandı. "Alaz." Duyduğu sesle aldığı nefesi kesildi sanki. "Kendini nasıl hissediyorsun?" Bu sesi tanıyordu, kalbi duracak gibi oldu. Başını kaldırdı. Sesin sahibi İzel'di. Gözleri kızarmıştı ama hâlâ gözlerinin içinde o sevgi vardı. Bozkan'ın kendine hiç layık görmediği sevgi ve şimdi de İzel ona bakıyordu. "İyiyim," dedi Bozkan, sesi zayıf çıktı. İzel ona yaklaştı. "Çok korktum, seni kaybettiğimi sandım." Bozkan gözlerini kaçırdı. İçinden 'Sen onu zaten kaybettin' dedi. İzel elini uzatıp onun elini tuttu. Bozkan donup kaldı. Yıllarca hayalini kurduğu bu an, şimdi ona sadece acı veriyordu. Çünkü bu sevgi ona ait değildi. "Neden susuyorsun?" diye sordu İzel. "Sen iyi değilsin sanki." "Sadece yorgunum." İzel, başını hafifçe Alaz olarak bildiği, Bozkan'ın yüzüne doğru eğerek ona dikkatle baktı. "Sen iyi değilsin Alaz," Bozkan bunu duyduğu an kalbi sıkıştı. "Bakışların farklı." Bozkan'ın da en büyük korkusu buydu işte. Anlaşılmak ama içinde küçük bir umut da vardı ki, belki İzel onu bir gün gerçek kimliğiyle severdi ama bu imkânsızdı. İzel elini çekti. "Dinlen, ben dışarıdayım." Kapıya yöneldi, sonra durdu. "Alaz, ben hep yanındayım." Kapı kapandı, Bozkan olduğu yerde kaldı. Bu sözler, hayatı boyunca duymak istediği sözlerdi ama şimdi onu parçalıyordu. "Bu hayat benim olmalıydı." diye fısıldadı ve başını tekrar ellerinin arasına aldı. "Ama ben kendi ellerimle bu hayatı öldürdüm!" Gözyaşları istemsizce aktı yanaklarından. O an anladı ki, sadece kardeşinin değil, kendi hayatını da yok etmişti ve şimdi, sevdiği kadının sevgisiyle cezalandır

Ellerini adamın göğsüne koyup yatağa itti. Adam yatakta dirseklerinin üzerinde doğrulup aşık olduğu kadına bakıp yutkundu. "O öyle yapılmaz " deyip adamın karın kaslarına oturdu. "Dur bekle... Sarhoşsun. " diyebildi. "Hayır sarhoş değilim sadece şimdi seni istiyorum" deyip adamın dudaklarını öpmeye başladı. Daha önce hiç böyle bir şey yaşamamıştı içgüdüsel olarak adamı hem öpüp hem de kasıklarına doğru sürtündü.

Gerçek Ailem. "Kalbi atmaz ama nefeste almaz, Gözlerini açmaz ama yüreği de susmaz, Ruhu hiç kanamaz ama ağlamayı da bırakmaz, Başını çevirip onlara bakar ama gerçek ailesinden haberi olmaz..." Ben Günce KARA, bir kere bile gülemeyen ama kendi derdine de dert demeyen bir insanım. Kalbim kırıktır ama ruhum derli topludur benim, gözüm yaşlıdır ama yerindedir merhametim. "Solan çiçekleri yeniden canlandırmak için onu kökünden koparmak gerek. Bende yeniden canlanabilmek için her şeyi baştan yazmaya karar verdim." Günce KARA. -.- Not: Esinlenilme ya da çalınma durumunda yasal işlemler başlatılacaktır. Kitaba saygı duymanızı rica ederim. :)

[TAMAMLANDI] "Sen ki makamların en güzeli bir mahur beste, bense yüreğine düşmüş bir ateş parçası." dedi gözlerine yansımış aşkın iziyle adam. "Aşkın yürekte bir ateş, uğrunda yakmazsam bu kalbi Mardin bana dar olsun!" dedi kadın dik başlı bir tavırla. Oysaki ne garip, onlar bir imkânsızdan böyle büyük bir aşkı büyütmüş, kaderin kırmızı iplikleriyle birbirine kördüğümle bağlanmıştı. +18 09.05.2023

Bir mahalle hikâyesidir.

Başka bir evrende hamile olarak uyanan Rozelin'in hikayesi...✨️

-Bana aşık olabilir misin? -Asla. -Ben de öyle düşünmüştüm, sevgilim. Sanırım ben de sana 'asla' aşık olmayacağım. -...

Beyaz Ejderha Krallıgı, dünyada var olan en güçlü krallıktı. Tabii ona kafa tutmaya cesaret edebilecek sadece tek bi krallık vardı o da "Siyah Ejderha Krallıgı". Bu iki krallık arasında süregelen bir rekabet ve üstünlük duygusu yıllarca pek çok savaşcı ejderha ve kayratının katledilmesine yol açmıştı. Ta ki bu üstünlük savaşına dur diyebilecek "Denge Ejderhaları" uyanana dek. Kehanet gerçekleşiyordu. Bu iki siyah ve beyaz ejderha tüm savaşı durdurmuşlardı. Sonuç olarak tüm ejderhaların ataları onlardı. Bu iki ejderhadan beyaz olanın adı "Valyrian" ve siyah olanının adı "Aegon" idi. Valyrian, Beyaz Ejderha Krallığı'nı temsil edip oradaki yıkıma bir son verirken; Aegon'sa Siyah Ejderha Krallıgı'nı temsil ederek oradaki yıkımı durdurmuştu. Yıllar önce de aynı şeyler olmuştu. Tarih tekrar ederken bu krallıklar iki şeye odaklanmıştı: biri kehanet digeri ise bu iki ejderhanın kayratlarını bulup onları ne pahasına olursa olsun derin bir uykuya göndermekti. Ya da bu görünen gerçekti. Belki de çok daha fazlası vardı... *** Evet, evet baya sıkıcı bir tanıtım olabilir ama hikayeye birkaç bölümlük bir şans ver bence ;) #Bilim kurgu 2 (21.05.2020) #fantastik 1 (26.05.2020) #ejderha 1 🌙Kapak tasarımı; @ebrar-ky