Ne abi mi? Ben yasak bir aşkın meyvesiydim. Ya da kaldırılmış bir kadının son umudu. Annem, güzel annem. Babam olacak adam kandırmıştı onu. Yıllarca bir yalana inandım. Bir peri masalına. Ama sonunda ne prens geldi ne de kız mutlu oldu. Üç abim ve bir erkek kardeşim vardı. Birbirimizi görmediğimiz tanımadığımız onca yıl. Aramızdaki tek bağ kan bağıydı. Onlar mutluydu. Aile bağları çok güçlüydü. Onlar bir elmanın iki yarısı gibiydi. Ben mi, ben dış kapının dış mandalı. Benim bir evim yok. ××××××××××××

"Senin mafyalığın bana sökmez delikanlı!Sen delikanlıysan,ben de deli hatunum." Dediklerim hoşuna gitmiş olacak ki dudağının kenarı yukarıya doğru kıvrıldı. Yavaş adımlarla bana doğru yaklaştı. "Demek deli hatunsun." Meydan okuyan bakışlarla başımı salladığım sırada burnumun dibine girdiğinde nefesimi tutmuş bir şekilde mavilerine baktım. "Benim deli hatunumsun."

karıştırılan bebek klasiği ama erkek versiyonu 🌙 "alo " "merhabalar eray çevik'le mi görüşüyoruz " "Evet buyrun " "biz özel korhay hastanesinden arıyoruz yıllar önce hastanemizin yaptığı bir hata yüzünden bebekler karıştırılmış sizde o yıl doğan bebekler arasındasıniz yarın hastaneye gelip DNA yapmamız gerekiyor " "peki" bu nasıl olurdu nasıl böyle bir hata yapılır hayatımı mahvettiler şimdi de bu yaşadıklarımın küçük bir hata olduğunu söylüyorlar cidden koca bir siktir 🌙 eray yeni hayatına alışa bilecek mi ? peki ya ailesine ? ailesi eray'a alışa bilecek mi ? hep beraber öğreneceğiz

Bir anda hayatı değişen Eflin ne yapabilir? Her şey yalan mıydı..?

Birini ilk gördüğünüz andan itibaren kaç yıl sevdiniz? Birini ilk gördüğünüz an onunla evleneceğiniz hissetmiş miydiniz? Nazım Hikmet demiş ki "sen elmayı seviyorsun diye elmanın da seni sevmesi şart mı?" Ahu da birini sevdi diye o da onu sevecek değildi ya... Ahu'nun onu sevmeyen birini sevmesi ondan ne götürecekti? Ya da belki ona çok şey getirirdi. Ama hiçbir şey Ahu'nun planladığı gibi olmayacaktı.

Eli açıkta olan bacağımı okşamaya başladığında elimle elini tutup geri ittim. Bir anda belimden tutup beni kucağına oturttu. " Bir daha benim olanı benden saklama Alya." " Yoksa? " " Kadınım olman sana bir şey yapamayacağım anlamına gelmiyor. Şansını zorlama." ... Belimden tutup beni doğrulttuğunda burun buruna gelmiştik gözleri kısa bir süreliğine dudaklarıma kaydı. Yutkunup aynı öfkeyle gözlerimin içine baktı. Saçlarımı eline dolayıp hızla geriye çektiğinde ağzımdan acı dolu bir çığlık çıktı. Saç diplerimde hissettiğim acı her geçen saniye artarken ellerimle onu itmeye çalışıyor bırakması için bağırıyordum. Soğuk dudakları boynuma değdiğinde kafasını ittirmeye çalıştım. Sıkıntılı bir nefes verip saçlarımı daha hızlı çekerek beni yatağa bıraktı. "Giancarlo." Sesini duyduğumda odanın ortasında sırtı bana dönük bir şekilde duruyordu. Gözyaşlarımı silip beni görmese de ona ters ters baktım. Ama tekrar dolan gözlerim görüş alanımı kapatıyordu. Omzunun üzerinden bana baktı. Buz mavisi gözleri ne ara mavinin en koyu halini almıştı bilmiyorum ama lacivert gözlerinde gördüğüm ifade ağlamamı bile kesmişti. "Bana sen kimsin diye sordun ya adım Giancarlo. Beni tanımadığın için bu yaptığını görmezden geliyorum. Eğer bir daha kaçmaya kalkarsan bukadar anlayışlı bir adam olmam Alya. Bu seni ilk ve son uyarışım." #wattpad de LA MİA DONNA isimli ilk ve tek kitap. 🥀 Kitabımın tüm hakları saklıdır. İzinsiz (ç)alanların hakkında yasal işlem yapılacaktır. ⚠

Değiştim. Değiştik. Hayatın bunu yaptığını söyleyemem. Çünkü değişmek için çabaladık. 4 yıl. Fazla değil mi? Sevdiğim çocuğun görünüşüme göre beni reddetmesi, daha doğrusu sevdiğimiz çocukların bizi görünüşümüze göre reddetmesi 4 yıl önceydi. O günler ilk başta salya sümük ağlayıp, çirkin olan kendimizi daha da çirkinleştirmiştik. Sonra aklımızı toplayarak büyük karar vermiştik. Değişecektik. Onları pişman edecektik. Hayır, benim amacım bu değildi. Değişecektim. İntikam için değil. Kendim için. Kendime değer verdiğim için değişecektim. Peki, başarırsam bu zaten benim intikamım olmaz mı? Onu pişman etmek? Bunu istiyor muydum? Bilmiyorum. Söyledikleri acı mıydı? Kesinlikle evet! ---------- "Seni özledim, Tombik... "

Her şey beden hocasından kaçarken onun dolabına saklanmamla başlamıştı. Ya da ben öyle sanıyordum. 🏀 Kapıya en uzak olan dolaba doğru koşmaya başladım. Dolabı açtığım gibi kendimi içine attım. Kapının gıcırtısını duyduğum gibi nefesimi tuttum. Allahım ben bu hallere düşecek kız mıydım yarabbim. Tek ses hocanın ve Defne'nin ayak sesiyken bir çift ayak sesi daha eklendi. Ve o ayaklara sahip bireyin ayak sesleri gittikçe yaklaşıyordu. Sesler olduğum dolabın önüne gelince durdu ve kucağıma küçük bir ışık süzmesi düştü. O küçük süzme büyüdü , büyüdü sonra tekrar karanlığa büründü. Yavaşça kafamı kaldırdım. İlk başta gözümün önüne beyaz bir havlu ilişti sonrasında adonis kası, baklavalar, ince bir boyun, dolgun dudaklar, hokka bir burun, çok hafif çekik bitter çikolata gözler ve çatılmış kaşlar. Acunun bir sözü vardır yiğidim bilir misin? Hoay maşşşşallah

Zorba bir adamla sevimli kızın ilişkisi nasıl olabilirdi? Ortaya karmaşık, ama bir o kadar da tatlı bir görünüm oluyor aslında. Diğer taraf uzlaşmayı seçerken diğer taraf burnunun dikine giderken nasıl bir aşk doğabilirdi? Biri soğuk, dışarıdan acıması olmayan, sert bir biçimde insanların yüzüne bakıp tüylerini diken diken eden ama bir o kadar da dayanılmaz karizmatikliği olan bir adam, diğeri ona dünyayı sevdirmek için resmen özenle yaratılıp ona sunulmuş sevimli bir kızdı? Sevecen, yapılan kötülüğü unutmasa bile vicdanı sızlayan, herkese gülümseyip insanların içindeki çiçeği açtıran bir kızdı. Peki bu kız, o adamın da içindeki dikenleri söküp çiçekler açtırabilecek miydi? Onu herşeye rağmen gülümsetebilecek miydi? Sevmeyi ve sevilmeyi öğretebilecek miydi? 🌸 Aşkın En Güzel Yanı, Onu Sevmekti. - Dalyan Karaoğlu - 🌸 Ona, Dünya'yı sevdirmeye başladıkça, sevmeyi ve sevilmeyi öğretmeye çalıştığımda o ben zıt olsak da, farkında olmadan sevmiştim. - Ela Elmas - 🌸 Başlangıç Tarihi = 20 / 01 / 2019 Bitiş Tarihi = 10 / 05 / 2019 🌸