Druga część dylogii "Baśń o jednorożcu". Nie tak dawno temu, gdzieś w magicznych lasach Rumunii, powstała osada. Początkowo niewielka, zbita z własnoręcznie ściętych drzew, szybko stała się ostoją dla wszelkiej maści wyrzutków, dziwaków i odmieńców. Jej mieszkańcy żyli spokojnie, dopóki u bram królestwa nie zaczęło czaić się niebezpieczeństwo. Jak to w baśniach bywa, cisza nigdy nie trwa długo. W lesie zalęgł się mrok. Zło ponownie przybrało ludzką twarz. Kłusownicy. Nie dość, że ranili i zabijali bezbronne, niewinne stworzenia, to jeszcze robili to dla zysku. Wcześniej Harry tropił ich jedynie z powinności, lecz gdy w gęstwinie lasu zamieszkała osoba, za którą był gotowy oddać życie, jego misja nabrała na znaczeniu. Wiedział, że nie spocznie, dopóki nie upewni się, że każdy z tych potworów został oddany w ręce Aurorów. I że jego jednorożec nigdy nie uroni już łzy. Trigger warning: Przekleństwa, przemoc fizyczna, treści dla dorosłych i sceny nieodpowiednie dla wrażliwych czytelników.

Odkąd jasna strona przegrała II wojnę czarodziejów, minęło już kilka długich lat, podczas których znany przez nas świat zmienił się nie do poznania. Draco jeszcze czasami łapał się na tym, że czuł się w nim jak w krzywym zwierciadle. Za sprawą decyzji jego rodziców, znalazł się po wygranej stonie, toteż jego życie wcale nie należało teraz do najgorszych. Nie był to świat idealny i gdyby ktoś go zapytał, z pewnością nie taki, o jakim skrycie marzył, gdy wydawało mu się jeszcze, że można pokładać jakieś nadzieje w jego szkolnym wrogu, Harrym Potterze. A teraz wszystko było już przesądzone. Czarodzieje dawno stracili nadzieję na powrót do dawnego porządku rzeczy. Draco nie spodziewał się jednak, że już niedługo jego względnie poukładane życie znów stanie na głowie. I to wszystko za sprawą zadania, do którego Lord Voldemort, z jakichś niezrozumiałych dla młodego Malfoya względów, postanowił wyznaczyć go osobiście.

Kocha, nie kocha, kocha... etc.

Jest niezłych rozmiarów dom, niespokojny na spokojnym wybrzeżu, jest ogródek, ukochany i dwójka synów z dawnych związków, a w międzyczasie są nawet święta. Nie ma jedynie Harry'ego, który wylądował osiem obrotów od chwili, kiedy jego historia przybrała właśnie taki bieg.

Voldemort został pokonany sześć lat temu. To świetnie, prawda? Harry i Draco popadli ze skrajności w skrajność i zamiast próbować zabić się na szkolnych korytarzach, próbują potajemnie zmienić kolor dekoracji w sali weselnej. To też dobrze, racja? Ale wszystko, co dobre, szybko się kończy, jak mawiają mugole, a jeszcze szybciej, jeśli przychodzi do Pottera i jego tendencji do pakowania się w kłopoty. A wtedy różowe okulary muszą w końcu opaść. Przysięgam. Czyli gdzie wszystko zaczyna się od przysięgi nienawiści, a kończy na przysiędze bezwzględnego bycia przy sobie. A może od przysięgi ślubnej się zacznie, a na przysiędze zemsty skończy? ⚠️ Mogą występować "drobne" przekleństwa. Rzadko, bo rzadko, ponieważ mnie samej przeszkadza ich nadużywanie, ale żeby nie było, ostrzegam.

To jedna noc po dziewiętnastu latach. * Amavi - znaczy kochałem. Nad życie. Speravi to zaufałem. Bez granic. Amisi, czyli przegrałem. Już na początku. * To nie jest opowiadanie o książkowej miłości, jak po tytule można się domyślić. Jeśli szuka się baśni, to nie tędy droga.

Akcja opowiadania dzieje się głównie piątym roku. Rodzice Harry'ego nie żyją, ale Lord Voldemort nie przetrwał tamtej nocy. Od piętnastu lat świat zapominał o Czarnym Panu, a Harry jest wychowywany przez Syriusza. Jego życie było prawdziwą sielanką, jednak radość i szczęście skończyły się na wakacjach, gdy chłopiec uświadomił sobie bardzo ważną rzecz na swój temat. Opowiadanie z gatunku BL - jeśli nie interesują cię tego typu treści, to nie czytaj i nie komentuj. Każdy ma prawo wyboru co i kiedy chce czytać. Postaci oraz świat wymyślony należą w całości do J.K.Rowling. Ja jedynie stworzyłam historię. Nie zgadzam się na jej kopiowanie. Nie wiem do kogo należy okładka, ale jeśli znacie osobę, która ją stworzyła, to proszę o informację.

Czasami jedna decyzja może przesądzić o wszystkim. Tak było również wtedy; tego pamiętnego, majowego dnia, gdy na dziedzińcu Hogwartu ważyły się dalsze losy świata. Kto wie, jak potoczyłaby się dalej II wojna czarodziejów, gdyby Draco Malfoy w ostatnim momencie nie odważył się odłączyć od rodziny i rzucić Harry'emu Potterowi swojej różdżki. Ten niespodziewany gest rozpoczął całkiem nowy rozdział w historii, nie tylko ich własnej. Dobrze, że tak się stało. Nad odbudowanym z ruin zamkiem niedługo później zawisnąć miało widmo następnego niebezpieczeństwa. Kiedy Draco i Harry pod koniec sierpnia powrócili do szkoły, by objąć stanowiska nauczycieli, żaden z nich nie wiedział jeszcze, że oto rozpoczęła się opowieść czterech założycieli Hogwartu. Echo ich smętnej, mrocznej pieśni niosło się po zimnych korytarzach już od lat, lecz nieroztropni uczniowie mylili je z wiatrem lub skrzypieniem starych okiennic. Tak, jak to zostało dawno temu przepowiedziane, hymn śmierci musiał w końcu rozbrzmieć głośno niczym wojenne bębny. A gdy idzie się na wojnę, dobrze mieć po swojej stronie zaufanych sprzymierzeńców. Ostrzeżenie: treści nieodpowiednie dla wrażliwych użytkowników. Przemoc, sceny dla dorosłych oraz przekleństwa. Rekordy: 1 miejsce w #enemiestolovers - 02.02.2025 1 miejsce w #dracomalfoy - 23.07.2025

Lord Voldemort wygrał. Ministerstwo upadło kilka lat temu, a wszyscy walczący o wolność i pokój otrzymali surową karę, gorszą od śmierci, która nie była wystarczająca. Śmierciożercy z rozkazu pana, umieścili czarodziei zgodnie z ich statusem krwi. W tym wszystkim jeden z ulubieńców Czarnego Pana, został przydzielony do selekcji, w której spotkał Chłopca, Który Upadł.