Carmilla Lyra Lupin & Friedrich Gideon Weasley Kitap serisine bağlı gidiyor o yüzden uzun.

"Bazılarına altın miras kalır. Ona savaş miras kalmıştı..." Genç bir cadı, ailesinin başladığı işi bitirmek ve intikamlarını almak için ne kadar ileri gidebilir? Yalanlar, manipüle, ihanet, pişmanlık, aşk, kaybedilen dostlar ve daha fazlası. Bütün bunları kaldırabilir mi? Karanlığın içindeki aydınlık olabilir mi yoksa kendini bilerek soktuğu karanlıkta kayıp mı olur? Gideceği yolu bilmesine rağmen kaybolması mümkün müdür ki? Eğer yol zifiri karanlıksa yolunu bilmesi bir işe yarar mı? Lyra Violet Black'in hikayesi sadece bunlardan ibaret olsaydı çok daha kolay olabilirdi.

Güneşin bile üşüdüğü o soğuk koridorlarda, aşk bir kurtuluş mu yoksa sonun başlangıcı mıydı? ​🥀 İki Ruh, Tek Bir Cehennem ​Biri korumak için nefret etmeyi seçti, diğeri ise nefret etmeyi beceremediği için sessizce erimeyi. Bir tarafta Lucius'un karanlık emirleri, diğer tarafta geçmişin acı dolu sırları... ​"Beni benden nefret ettirerek mi korudun Draco? Yoksa beni öldürerek mi?" ​Karanlığın içinde parlayan bir Slytherin aşkı, fedakarlığın en acı hali ve küllerinden doğmaya çalışan bir aşk. Gerçekler ortaya çıktığında, affetmek için çok mu geç kalınmış olacak?

Gerçek aşk, en karanlık büyülerin gölgesinde bile parlayan bir ışık gibi yolunu bulur; büyücülük dünyasının en karanlık günlerinde bile. "Benim düşmanım senin aşkınsa ben neyi kazanacağım,Evans?" -James Fleamont Potter ☆ ☆ ☆ ☆ ☆ Kurgum hem Jily hem de Çapulcuları anlatıyor,alışılmışlıktan biraz daha farklı ☆ ☆ ☆ ☆ ☆ Marauders/Hp fandom

❦ Hogwarts ilk kurulduğu yıllarda Helga Hufflepuff ve Salazar Slytherin arasında herkesin fark edebileceği bi şeyler vardı, onlar her ne kadar kabul etmeseler de... Kısa süre sonra zaten aralarındaki aşkın kanıtı nefes almaya başlayacaktı. Yolları ayrılmadan önceki gece Slytherin ve Hufflepuff son kez görüşürler. Bu vedaları hem aşklarının yaşayan kanıtını hem de iki binanın varisini doğurmuştu. Bir kehanete göre bu soydan gelen varis cadı Slytherin bir büyücü ile birlikte olursa ortaya büyük bir güç çıkacaktı. Aradan yıllar geçti. Hiçbir Hufflepuff hiçbir zaman bir Slytherin ile birlikte olmadı. Hatta olabildiğince kendi hallerinde, bu büyük gücü uyandırmadan yaşadılar. Karanlık Lordun yükselmesi ve bu gücü ele geçirmek istemesi üzerine bu soydaki korku da artıyordu. Tam bu korku ve endişenin üzerine Hufflepuff malikanesine güneş gibi bir cadı doğdu. Alina Mila Hufflepuff... Atalarından daha farklı olduğu bebekliğinden belliydi. Onlardan daha fazla büyü yapıyor, yerinde durmuyordu. Herkes bu gücü, bu cadının uyandıracağını düşünüyordu. Doğal olarak da soylarında Slytherin binası çokça bulunan aileler erkek çocuklarını bir şekilde küçük cadının yanına yakıştırmaya çalışıyordu. Black ailesi de bunlardan biriydi. Büyük oğlu Sirius ile Alina yaşıtlardı. Üstelik Hufflepuff ailesi ile dostlardı. Küçükken çok iyi anlaşan bu ikili için ne yazık ki Hogwarts başladığında güneşli günler gözükmüyordu. Sirius ailesinin dediklerinin tam tersini yapıyordu. Alina da bunlardan biriydi. Ancak Sirius'un ailesi yüzünden hırs bürümüş gözünden kaçırdığı kocaman bir şey vardı. O da duyguları.. ❦

✮⋆˙ 𝙴𝚗 𝚋𝚎𝚔𝚕𝚎𝚗𝚖𝚎𝚍𝚒𝚔 𝚒𝚗𝚜𝚊𝚗𝚊 𝚎𝚗 𝚋𝚎𝚔𝚕𝚎𝚗𝚖𝚎𝚍𝚒𝚔 𝚣𝚊𝚖𝚊𝚗𝚍𝚊 𝚊şı𝚔 𝚘𝚕𝚞𝚛𝚜𝚞𝚗. ✮⋆˙ Evelyn Potter bir Gryffindor'du. Regulus Black ise bir Slytherin'di. Aşık olmaları için hiç bir ihtimal yoktu. Ama ihtimalleri kim umursar ki? ✮⋆˙ "Sonunda" dedi Regulus. "Profesör ile konuşuyordum." "Her neyse" dedi Regulus. "Ödev olarak kitabın ilk sayfasındaki konuyla ilgili bir makale yazacakmışız. En fazla yarım saatimizi alır zaten." "Haklısın." dedi Evelyn "İstersen ben tek yaparım ve-" "McGonagall anlar." dedi Regulus, "Yarın kütüphanede buluşur diğer derslerin projeleriyle birlikte yaparız." dedi Regulus. "Uygun olduğumu nereden biliyorsun? Belki başka bir işim var?" "Başka bir işin yok ve beni gıcık etmek için söylüyorsun." dedi Regulus. "Ama olmuyorum." Evelyn gözlerini devirdi. "İyi o zaman.Yarın bitiririz." demesiyle Regulus sınıftan çıktı. Evelyn, Regulus'un çıkışını izlerken bu işin sonunun nasıl biteceğini düşünmeden edemedi. ✮⋆˙

Tamamlandı

'Hayaller ne kadar da güzel' demiştim oturduğum yerden düşüncelere dalarken. Kim bilebilirdi ki yaptığım aptalca bir seçimle hayallerime ulaşacağımı.

"Nam joon, neren ağrıyor?" Diye sordum elimde lifi hafifçe kanlı derisine ovalarken. "Burası" Dedi ve eliyle sol göğüsünü gösterdi, yani kalbinin üstününü. "Gururunu mı kırdılar?" "Yok, döktüğün göz yaşların yüzünden ağrıyor" ~ Ilsan... Onun yaşadığı şehir... Tüm hikayemizin -istemesemde- başladığı şehir.... ✔ düzenlemediğim için cringelik akıyor lütfen fazla ciddiye almayın:(

bu hikaye rm hayranlarına ve gülseren knkma gelsin @kookieminmonster