'İsimler kaderimizi belirler' derdi annem. "Öldürdüğün annen" cümlesi yankılandı zihnimde. Ve yine onlardı. Kafamdaki sesler... Onlar asla susmazdı. Tilki gibi kurnazlardı.Karanlık köşelerde saklanır, en güçlü olduğunu sandığın anda çelme takarlardı ayağına.Dizlerinin yarasını sarmaya çalışırken onların zehirli cümleleri nüfuz ederdi tenine.Taşlaşmış olduğunu umduğun kalbinde minik bir umut belirirdi.Her zaman yanındayım diyenlerin gelmesini ve seni kaldırmasını beklerdin.Ama onlar kapalı kapıların ardında çığlıklarını duymamak için kulaklarını tıkarlardı.Gözyaşlarını yine kendin silmek zorunda kalırdın. Bu hikaye kanatların ölümünün hikayesi.İki düşman krallık.Kanlı bir geçmiş.Gizlenen gerçekler ve umutsuz aşıkların hikayesi... Keyifli Okumalar

٭Tamamlandı٭ Siz:Yok ya duramıyorum sinirden Siz:Hani yani sen kimsin sığır!! Siz:Ay bi de geçmiş karşıma "Davayı da tweet sözleriyle mi kazancaksın" diyo Siz:Büroda olmasam ben bilidim ne yapacağımı amaa Siz:Hıh haspamm Siz:Ergenmişim biliyo musun Siz:Hani yani ne dediysem Siz:Sen söyle 'bize kazık atana biz çiçek atarız ama mezarına' ergen sözümü Asla!! Siz:Ayrıca kadın aldatmış adamı ne dememi bekliyo kii Siz:Ay bi de velayet davası var bunun Siz:Daha boşayamadım ama Siz:Acaba bilerek savunmasam mı bu şeroyu Siz:Ama benim ponçik kalbim dayanamaz savunur bunu 05**:Sen kimsin?