Gülüşün benim en büyük sorunsalımdı.

"Zamanında gelmen gereken yere gecikmeyi nasıl başarabilirsin?" Gülümsedi. "Ama babanın neden seni düşük rütbeli bir işe koyduğunu anlıyorum. Acınası bir çalışansın." "Sadece bir kere karşılaştık ve siz tam bir-" Diyeceğim şeyin sonradan farkına vardım ve sustum. Hoseok bana gülümsedi. "Küçük asistan, o minik ağzından çıkanlara dikkat etmelisin. Babanın, sevgili kızı hakkında kötü bir bilgi almasını istemezsin, değil mi?" Dişlerimi sıktım. "Evet." "İyi kız." Kıkırdadı. ***Tüm hakları BaeTaeLay'e aittir.*** All rights belong to owner of that story, BaeTaeLay. ***Çeviridir.***

"Ve bu gecede kalbimde seninle uyuyacağım."

❝Unutalım.❞ İki dudağının arasından dökülenler neden bu kadar acı veriyordu bana? Neden en yakın arkadaşı gibi değil de birazdan cebindeki cüzdandan parayı çıkarıp komodine koyacağı tek gecelik bir sürtük gibi hissediyordum? ❝Arkadaşlığımızı korumak için.❞