Oliveri mori fryme thelle... -Oliver?-murmuriti presidenti -Me kerkuat zoteri?-pyeti duke marre posturen e tij te zakonshme -Po,po...hyr Ai hapi pak me shume deren dhe hyri.Uli koken duke u perpjekur te ishte sa me strikt te ishte i mundur.Presidenti,ai mashkull me shume probleme,ne qetesi po tymoste nje cigare "Derby"... -Nje avion do te vije per ty sot-foli me ne fund me shikimin nga dritarja -Per cfare zoteri ? -Do ikesh...do ikesh larg-dhe u kthye per te pare ekspresionin e Oliverit..Ate e bezdiste fakti qe Oliver te largohej,ishte ushtari me i mire qe kishte,por...-Jemi ne lufte Guzman...familja ime eshte ne rrezik dhe... -Une duhet te qendroj ketu zoteri,e di qe keni nevoje per mua...edhe atdheu ka...-tha duke i gjuajtur tavolines me grusht te forte -Jo,jo...e di qe ti do te permbushesh detyren tende,por ne mund t'ia dalim edhe pa ty...Te dua per gjera te tjera Oliver...-Kam nevoje qe ti te kujdesesh per gjene me te cmuar qe kam...per time bije!!! ⚠️⛔ Ndalohet marrja dhe kopjimi i historise pa te drejten e autores! [[Word count: 20,000-30,000 words]] @copyrighted

"U zgjova ne mengjes nga zeri i mamit qe therriste emrin tim aq fort sa thua se isha kilometra te tere larg saj. Pavaresisht se kisha fjetur me teper se sa duhet, ende ndihesha teper e lodhur, dhe per me teper s'kisha asnje arsye per te qene e tille. U ngrita dhe pashe se jashte po binte shi. Ne dritare kishte buleza uji dhe pertej tyre dukej qielli gri. Nje gjysem buzeqeshje u shfaq ne buzet e mia pasi kisha nje pelqim te vecante per ditet e tilla. Mami s'po me linte te qete dhe po me bente shume pyetje si gjithmone ,por une mundohesha si e si te shfrytezoja cdo moment per t'u afruar te dritarja. E ngjishja hunden fort pas xhamit te akullt e shihja se si pikat e shiut shkeputeshin nga qielli e binin mbi pellgacet e ujit qe ishin formuar neper rruge. Kete mengjes; s'di pse me kishte pushtuar nje monotoni, nje merzitje e papershkrueshme....Ne fakt e di pse por thjesht s'dua ta pranoj. Merzitem sepse s'di nese ato momente, kujtime, dhe Ai, do te kthehen perseri nje dite apo jo ? Dhe n.q.s. kthehen; a do jene ashtu sic ishin? Merzitem sepse nuk kam as fuqi as qe te kthehem ne te shkuaren e te ndryshoj dicka, dhe as qe te shkoj ne ardhmen dhe te mesoj dicka. Merzitem sepse s'di cfare te bej..." (C) KRISTI RRAPAJ. KY LIBER KA PERFUNDUAR DHE NUK DO TE RINOVOHET ME.

Ai humbi ate ..Te vetmen femer te jetes se tij . Ai humbi engjellin e tij . A do mundet serisht te dashuroj ... Cfar do ndodh pas kthimit te tij pas 4 viteve . Do ket nje mundesi te dyt.. A mundet nje shpirt i vrar i cili jeton i vdekur mes te gjallve te marr jete .. A do jet ajo sherimi tij ...Sherimi i Roan Gros ...Sofia Brendon Epo kishte vendosur te largohej nga familja e saj dhe te merrte jeten vet ne dor . Me cfar do ta perball jeta . Aq shum do dashuroj aq sa te kerkoj ti marrin shpirtin dhe mos ndjej dhimbje ... Do i dhemb aq shum sa nuk do kete frik as prej vdekjes .. Historia nuk lejohet te merret pa lejen e autores .

Jola nje vajze shtatembedhjete vjecare e cila jeton me babain pasi mamaja e saj nuk jetonte me qe kur ajo ishte 6 vjec..Babai i saj se cilit ju desh te martohej perseri per te lare borxhet e familjes pasi nuk kishte pune.Jola nuk donte qe ta linte shtepie e saj ku kishte kujtimet e mamase dhe nuk e duronte dot njerken dhe pati nje zenke me babain.Ajo u largua nga shtepia pa degjuar babain .Duke vrapuar vuri re se kishte perfunduar ne nje rrugice ku ndodhej nje burre i dehur.Ai perpiqej ta prekte vajzen por ne ate cast dikush u shfaq duke shpetuar Jolen...Por kush eshte ky mistriozi?A do ti beje keq asaj?Dhe Jola do te rikthehet ne shtepi?

I shkoi nga pas e ia kapi dorën e ftohtë. Ai ndaloi menjëherë pa u kthyer. Arrinte të shihte muskujt e tij të tendosur në bluzën e bardhë që ishte djersitur. - Nuk mund të jetosh pa lënë disa gjëra mbrapa. Shtrëngimi i lehtë i dorës u bë më i fortë. Ai po e shtrëngonte çdo herë e më tepër, por ajo s'ndiente dhimbje. - E di që mund të jetë e vështirë, por po e pate mendjen në të shkuarën nuk mund të ndërtosh dot një të ardhme. - Ti po m'i thua këto gjëra? - ia ktheu ai me qesëndi kur ktheu trupin për të parë atë. - Ti? Që i thua këto për të tjerët, por nuk kujtohesh t'ia thuash vetes? Aty e bëri të ndihej keq. E vërteta ishte e urryeshme ndonjëherë. Deshi të hiqte dorën e inatosur prej tij, por ai e shtrëngoi akoma më tepër dhe foli i pari kur pa që ajo deshi të thoshte diçka. - Është si puna e dy punëtorëve. Njëri i thotë tjetrit: "Puno më shumë, mos u shpërqëndro nga gjërat e tjera. Prioriteti i vetëm është të fitosh mjaftueshëm aq sa të sigurosh jetën." Por kur vete puna te ai vetë, ç'bën? Ai vetëm qëndron pa bërë gjë, se nuk do të lodhet. Do vetëm të shohë. Dhe ti je si puna e tij. "Jeto më shumë, mos u shpërqëndro nga e shkuara. Prioriteti i vetëm është të ndërtosh jetën tënde." Ti vetëm jep leksione, por për vete as që bëhet fjalë t'i zbatosh ato. Nisur më 29 Nëntor 2018 Përfunduar më 11 Maj 2019

"Një vajzë këmbëngulëse si Iva, nuk e mendonte si opsion vizitën te një psikolog. Luftonte me ëndrrat e saj që c'do natë i premtonin ngjarje të reja të një cifti te cilin ajo as nuk ia kishte idenë kush ishte. Por, për fat të mirë të saj, doli dikush në pah që ndjente të njëjtën barrë si ajo. Xhulio, nje mashkull jo shumë i duruar, nuk i pëlqeu të kuptonte se zhdukja e atyre ëndrrave varej në duart e tij dhe Ivës. Ajo i gjuante me bukë, ndërsa ai me gurë. Në vend që të luftonin ëndrrat, luftonin me njëri-tjetrin." (Ne perpunim)-Në këtë libër, në disa vende është përdorur gjuhë vulgare, jo-letrare, dhe mund të ketë përshkrime vulgare po ashtu. Lexoni në përgjegjësinë tuaj. Sqarim : Fakti se ky libër mund të ketë fjalor apo përshkrime të forta, nuk e bën librin aspak të pistë, apo autoren një person të ulët. Ky libër bazohet në realitetin dhe gjuhën e përditshme shqiptare. -05.06.2017 -Të drejtat e autorit. © Ky libër nuk lejohet të kopjohet, printohet apo edhe të përkthehet,pa lejen e autorit (Erisa Lila). -Vleresimi me i larte : #1 in General Fiction #1 in Albanian

Kujtonte qe ate mbremje kish enderruar per fusha te gjelberta, qiej te kalter e njebriresha fluturues. E fundit enderr femijenore, e fundit enderr e bukur sepse me pas kish patur vetem makthe, makthe qe sfidonin realitetin e kurre nuk triumfonin mbi te sepse makthi me i keq ishte ai ne te cilin zgjohej cdo mengjes - ose cdo pasmesnate.

Sepse mjafton nje cast per te shkerrmoqur nje dashuri...