Ένα μικρό διήγημα για όσους είναι ερωτευμένοι, για όσους θέλουν να ερωτευτούν και για όλους εκείνους που συμφωνούν με το "περνώ και μόνος μου καλά"! Μία δικηγόρος, ένας ανθοπώλης, κάποιος που ήθελε να παριστάνει τον θεό έρωτα και πολλά πολλά πολλά λουλούδια!!! Καλή σας ανάγνωση!!

Πόση συμφορά πια! Ανάθεμα! Μυαλό δε θα βάλει κανένας τελικά... Άλλη όρεξη δεν είχε στη ζωή της, να παίζει με τα "γιώτα" της συμφοράς , γιατί έτσι τους αποκαλούσε πια... Don't copy ©2024-,2025 all rights reserved by Ζέτα Ορφανού Απαγορεύεται οποιαδήποτε αντιγραφή και αναπαραγωγή χωρίς την γραπτή άδεια του συγγραφέα.

Όταν εφτασε η φωτιά του μίσους στη Σμύρνη την βρήκαν. Την βίασαν. Την τσάκισαν. Την άφησαν να ζει μόνο και μόνο για να γίνει σκλάβα στο υπόγειο του κάποτε σπιτιού της, χωρίς όνομα, χωρίς ψυχή. Ο Καρίμ Γιαβούζ, ο τελευταίος και μικρότερος γιος της τουρκικής οικογένειας, επιστρέφει από τον πόλεμο με μάτια γεμάτα μίσος και σκοτάδι. Μισούσε τους Χριστιανούς και ό,τι είχε σχέση μαζί τους. Σκληρός, ανελέητος, δεν ήρθε για να σώσει. Ήρθε για να επιβάλει χειρότερο τρόμο. Η παρουσία του είναι πληγή που ανοίγει και δεν κλείνει. Η βία που κουβαλάει απειλεί να καταστρέψει τα πάντα γύρω του. Τη βλέπει. Τη μισεί θανάσιμα... Ο κόσμος του και ο κόσμος της Μυρσίνης θα συγκρουστούν άγρια , μια σύγκρουση που δεν θα αφήσει τίποτα όρθιο... Τίποτα και κανέναν... 🔞 All rights reserved © Ζέτα Ορφανού Απαγορεύεται κάθε αντιγραφή, αναδημοσίευση και αναδιανομή χωρίς τη γραπτή άδεια του συγγραφέα Κάθε πάταξη αυτής διώκεται ποινικά

Από μικρη είχε ένα όνειρο ζωής... Να φύγει από τη μικρή κλειστή κοινωνία που μεγάλωσε και να ανοίξει τα φτερά της. Τα βήματα της την οδήγησαν στο μόνο μέρος που θα μπορούσε να το κάνει... Στη πόλη των Αγγέλων φυσικά... Ήταν τόσο αθώα που θεωρούσε ότι το Λος Άντζελες, θα ήταν για εκείνη μια καινούρια ζωή... Μέσα στην αλληγορία και στο παιχνίδισμα των λέξεων, θα άπλωνε τις φτερούγες της και θα πετούσε προς το άγνωστο αναζητώντας το ιδανικό... Μόνο που τίποτα δεν ήταν ιδανικό εκεί... Εκεί οι άγγελοι δεν πετούσαν... Ζητιανευαν στους δρόμους με τη μορφή παιδιών, έκλαιγαν στις γωνιές με τη μορφή ιερόδουλων και κατέστρεφαν με τη μορφή του... Ποιανού μορφή; Με του άντρα που της υποσχέθηκε φτερά και τα μόνα που της έδωσε ήταν του διαβόλου... All rights reserved © Ζέτα Ορφανού Απαγορεύεται κάθε αντιγραφή, αναδημοσίευση και αναδιανομή χωρίς τη γραπτή άδεια του συγγραφέα Κάθε πάταξη αυτής διώκεται ποινικά

Όλη μου η ζωή, ένα τρένο... Στάσεις αμέτρητες. Ίσως όμως και μετρημένες όσες άξιζαν.. Οι επιβάτες πολλοί... Ίσως και λίγοι όσοι άξιζαν κι αυτοί... Από πού ξεκίνησα; Που έφτασα; Που θα φτάσω ακόμα; Κοιτάζω τις πόρτες τις ζωής μου να ανοίγουν και να κλείνουν στο τρενάκι μου και εγώ ακόμα περιμένω... Τι περιμένω; Να έρθει για να κατέβω επιτέλους κι εγώ σε μια στάση πριν το τρενάκι μου φτάσει στο τελικό προορισμό του... Don't copy ©2024-,2025 all rights reserved by Ζέτα Ορφανού Απαγορεύεται οποιαδήποτε αντιγραφή και αναπαραγωγή χωρίς την γραπτή άδεια του συγγραφέα.

Ο Μαύρος Σκορπιός... Ένας ζωντανός θρύλος στη νύχτα... Ένας άντρας τόσο επικίνδυνος όσο το όνομά του. Τα μάτια του , κεντρί που σε παγιδεύει. Τα χέρια του , δαγκάνες που σε γδέρνουν ζωντανό. Δεν υπάρχει φυγή. Σε υποτάσσει. Σε σκοτώνει. Σε διαλύει.... Το Τσιγγάνικο αίμα καίει στις φλέβες του... Αμείλικτο. Ανελέητο. Αδυσώπητο... Και η νύχτα... του ανήκει. Τι γίνεται όμως όταν ο κόσμος του, ήθη, έθιμα παραδόσεις και τιμή, συγκρούονται με τον έξω κόσμο; Don't copy ©2025 all rights reserved by Ζέτα Ορφανού Απαγορεύεται οποιαδήποτε αντιγραφή και αναπαραγωγή χωρίς την γραπτή άδεια του συγγραφέα.

Ένας καθρέφτης είναι η ζωή... Καμιά φορά , ίσως ζωντανεύει κι όλας... Η Ισμήνη με την Χριστίνα, είναι ένα πρόσωπο και δύο γυναίκες... Δύο χαρακτήρες αλλά μια μορφή... Ίδιες σαν δυο σταγόνες... Μέχρι που ένα βράδυ όλα ανατρέπονται Ένας ξυλοδαρμός είναι αρκετός για να τη κάνει να ψάχνει το ζωντανό της είδωλο... Η Ισμήνη θα μπλέξει σε μονοπάτια επικίνδυνα όταν η αδερφή της βρεθεί χτυπημένη μέχρι θανάτου σε ένα σοκάκι... Πόσο ίδιες είναι όμως; Πόσο ίδιο είναι το κορμί; Πώς μπορείς να ξεφύγεις όταν εκείνος ξέρει; Don't copy ©2024 all rights reserved by Ζέτα Ορφανού Απαγορεύεται οποιαδήποτε αντιγραφή και αναπαραγωγή χωρίς την γραπτή άδεια του συγγραφέα.

Φανάρια... Άπειρα φανάρια υπάρχουν στους δρόμους. Περιμένουν, δίνουν το έναυσμα καθώς και τη προειδοποίηση... Το δικό μου ήταν μόνιμα κολλημένο στο κόκκινο της αμαρτίας... Είναι άραγε αμαρτία να δίνεις το κουφάρι σου; Ή μεγαλύτερη αμαρτία είναι να ερωτευτείς κάτι που δεν μπορείς να έχεις; Don't copy ©2024-,2025 all rights reserved by Ζέτα Ορφανού. Κατοχυρωμένα και υπογεγραμμένα Απαγορεύεται οποιαδήποτε αντιγραφή και αναπαραγωγή χωρίς την γραπτή άδεια του συγγραφέα.

«Και ποια είναι η πρότασή σου;» «Συνεργασία Βολκόβ. Μια συνεργασία που δεν θα σπάσει εύκολα, θα είναι από τους δεσμούς που είναι ιεροί και δεν τους καταπατάς.» Ο Αρσένι τον κοίταξε περιμένοντας να συνεχίσει. «Θέλω να παντρευτώ την κόρη σου.» *** Ο Μαξιμιλιάν Ιωάννου έχει βαριά κληρονομιά να συνεχίσει στα χνάρια του πατέρα του και να αναλάβει τα ηνία της πιο διαβόητης μαφίας στη Ρωσία. Το να παντρευτεί μια πριγκίπισσα της μαφίας για να φτάσει πιο κοντά στον στόχο του είναι ένα αναγκαίο κακό που δεν τον αφορά. Όμως η Ελισαβέτα Βολκόβα δεν είναι η υπάκουη και πειθαρχημένη σύζυγος που φανταζόταν...

Πως γίνεται να μείνεις έγκυος από κάποιον που δεν έχεις συναντήσει ποτέ την ζωή σου; Η ζωή της Ανδριάνα θα αλλάξει την ημέρα που θα αποφασίσει να γίνει μητέρα. Μόνη πολύ καιρό και πια κοντά στα 30 αποφασίζει να κάνει το επόμενο βήμα και να γίνει μητέρα. Καταφεύγει στην τεχνική γονιμοποίηση με την βοήθεια του καλύτερου της φίλου. Ο Οδυσσέας και η γυναίκα του προσπαθούσαν να κάνουν παιδί αρκετό καιρό τώρα αλλά χωρίς καμία επιτυχία. Έτσι αποφασίζουν να δοκιμάσουν να γίνουν γονείς με τεχνική γονιμοποίηση. Ένα λάθος θα κάνει την Ανδριάνα να βρεθεί με το παιδί του Οδυσσέα και την Αθηνά με το παιδί του Σταύρου.