Merih Reha, ailesinin katledildiği o kanlı gecenin gölgesinde yaşarken, hayatının kökünden değişeceğinden habersizdi. Arkadaşları Arda, Berkan ve Mert'le gittiği sıradan bir kamp gecesi, ormanın zifiri karanlığında karşısına çıkan kadınla amansız bir savaşa dönüştü. Bu kadın, ülkenin en karanlık sırlarını gün yüzüne çıkardığı için zihni ve bedeni hedefe konmuş soruşturmacı gazeteci Işık Özay'dan başkası değildi. "Tabula Rasa" adı verilen acımasız bir projeyle, insanlığı sökülüp alınmaya çalışılan Işık, zihnindeki son gerçeği korumak için tesisten kaçmayı başarmış; yolculuğu Merih'in geçmişiyle kesişmişti. İntikam, güç mücadeleleri ve geçmişe dair hesaplaşmalarla artık geri dönüş yoktu. Bütün bu çağdışı gelişmiş teknolojiye ve devletin tepe noktalarına uzanan devasa bir örgütle karşı karşıya kalmışlardı. .... 'Beni korur musun?' 'Korurum' ---- (Kitabın eski bilinen adı 'Beni Korur Musun')

Nazlı sosyal medyada ilk kez 300 milyon okunmanın üstüne çıkıp 777 milyon okunması olan genç bir yazardır. Ancak kitabının yorumlarında en başından beri sevgilisi yok diye alay ediliyordu. Bu, bu kitabın geleneği haline gelerek Nazlı'nın her bölüm atmasından sonra yorumlara yazılıyordu. Artık sabrı taşan Nazlı, instagram arama kısmına rastgele bir erkek adı yazarak çıkan az takipçili hesaplardan birini seçiyor. Seçtiği erkeğin resimlerini kendi resimleriyle profesyonelce shoplayarak paylaşmaya başlıyor. Ancak shop olduğu belli olduğunda bütün kitap magazin sayfalarına ve okurlarına rezil olmamak için çocuktan, fotoğraflarını sevgilisi gibi kullandığını çaktırmadan yardım istemek zorunda kalıyor. Tabii çocuk mesajına bakarsa... "Ben 9 milyon takipçisi olan ve sosyal medyada en çok okunan yazarım, nasıl mesajıma bakmazsın?!"

"Büyüdükçe sanki bedenimi değil, duygularımı da incitmeye başlamıştım. İğrenç bir alışkanlık, öyle değil mi? İnsanların duygularını kullanan bir duygu fahişesi." . . . . . . . .

Şizofren bir kızın hayalindeki adama olan mektupları.

Damarlarında, kaderin acımasızlığı ilmek ilmek gezen Mehir Mirzan, yalnızlığın en zift tonunu yaşadığı bir dönem olan klinik sürecinde kendisine yeni bir aile kurmuştur. Bir yıl iki ay sonra, madde ve nikotin bağımlılığı ile olan savaşını kazanıp, hayatla olan savaşının başladığından habersiz hayallar kurarken, kurduğu ailenin dağılma eşiğinde olduğundan da habersizdir. Habersiz olduğu bir diğer konu ise insanları ölümün ya da insanların ayırdığıdır. Geçmişten gelen yabancı bu sorularına cevap olacaktır. ❝Ölüm kapıyı çalar, kaburgandan bir kemik alır. Başka bedende vücut bulacak o kemik, ruhun bedenden ayrılışıdır. Ölüm bitiş sanılır, aslında kalanlara başlangıçtır. Bir kara kışın ortasında, yanan bir ateş, uzanan bir daldır. Yanan bir adam ise derdine belki devadır.❞ ❝Özgürdük çünkü kurtulmuştuk. Tutsaktık çünkü kurtulduğumuz sadece korktuğumuz bağımlılığımızdı.❞ ❝Zihnimiz hâlâ dolu, kalbimiz deli gibi vurgundu. Her nefesin göğüs kafesimizde bir çiçek soldurduğu dört duvarın arasından çıktığımızda bitti sandığımız bağımlılığımız yeni başlamıştı.❞