Aliye çocuktu onu ilk gördüğünde. Hayallerine aşık olduğunda on ikisinde, gerçeğine tutulduğunda henüz on sekizindeydi. Yasaktı, olamazdı biliyordu ama hayallerine ket vuramamıştı. Süleyman'a tutulmuştu artık, yanacaktı çaresi yoktu. Bilmediği ise koca komutan Süleyman'ın da ona bir gün gönül düşürmesiydi... Cumhuriyet kurulmak üzereydi. İngilizler, Fransızlar ve İtalyanlar dört bir yandan ülkeyi sarmışlardı. Süleyman'a gitmek Aliye'ye ise beklemek düşerdi. Aliye beklediğinde aşık olduğu adamı bulabilecek miydi? Süleyman için ise her şey çok daha zor olacaktı... "Bitmeyen yollar ve tükenmeyen aşklar adına, onları hiçbir silah öldüremezdi." &Tüm hakları göğüs kafesimin içinde saklıdır.

Yıllar önce Riyad'da güneşin kavurduğu bir infaz meydanında Daniel dizlerinin üzerindeydi. Ölüm yalnızca birkaç saniye uzağındaydı. Tam o sırada kalabalığın içinden siyah çarşaflı bir kadın çıktı. Yüzü görünmüyordu oradaki kadınlardan hiçbir farkı yoktu. Sadece gözleri. Biri yeşildi biriyse mavi. Ardından silah sesleri yükseldi toz bulutları havaya karıştı ve Daniel ölümün elinden çekilip alındı. O gün o kadının adını hiç öğrenemedi. Şimdi yıllar sonra Churchill'in dondurucu soğuğunda karşısında duran kadına baktı. Aynı sessizlik. Aynı duruş. Ve o imkânsız gözler...biri yeşil biri mavi. Daniel'ın nefesi boğazında düğümlendi. Ama hafıza bazen insana oyun oynardı. Bu gerçekten onu ölümden kurtaran devrimci kadın mıydı? Yoksa geçmiş ona bir hayalet mi gösteriyordu?

Bir laboratuvar kazası...tek bir patlama... ve devletin dosyalarına çoktan gömülmüş bir ölüm. Genç bir kimyager devlet adına yürütülen gizli bir güvenlik projesi sırasında ölümcül bir kimyasal salınıma maruz kalır. Resmi kayıtlar kısa sürede kapanır operasyon başarısız kadın ise ölü kabul edilmiştir. Dosyası silinir adı yok edilir, varlığı inkâr edilir. Ama ölüm gerçekleşmez. Beden değişir. Temas ettiği her şey çözülür, bozulur ve yok olur. O artık sistemin tanımlayamadığı bir anomaliye dönüşmüştür. Devlet için tek çözüm vardır onu ortadan kaldırmak. Yıllar boyunca o resmi olarak "yoktur." Ta ki şehirde açıklanamayan bir ölüm zinciri başlayana kadar. Soruşturmanın başına getirilen: Başkomiser Alparslan Saydam İlk başta sıradan bir seri katil vakası gibi görünen dosya her yeni delille birlikte imkansız bir şeye dönüşür. Kurbanların üzerinde bırakılan izler tek bir noktayı işaret eder yıllar önce öldüğü sanılan bir kadını. Ve o kadın... Alparslan Saydam'ın şehit olduğuna inandığı cesedine sarılıp ağladığı karısıdır. Onun öldüğünü devlet söylemiştir. O ise yasını tutmuştur. Dosyayı kapatmış hayatına devam etmiştir. Ama şimdi imkânsız bir ihtimal geri dönmüştür.

Görev: Sığınak kitabının devam kitabıdır.

"Zambaklar en ıssız yerlerde açar, Ve vardır her vahşi çiçekte gurur... ⚜️🦅 Kapak tasarım; publlisherr ❤️

Alabildiğine havayla doldurdu ciğerini. Sonra önünde uzanan topraklara baktı, masal diyarlarından çıkmış gibi güzel topraklarına. "Söyle bana Çamlıkaya!" diye bağırdı. Sesi kayalığı, meşe ağacını, çayırlığı, küçük dereyi tuttu. Arkasındaki çalılıktan saksağanlar havalandı. Sert bir rüzgar esti. Saçındaki karahindiba tohumlarını aldı götürdü. Biraz gersinde duran kızlar kıkır kıkır gülüştü. Ne kadar da şenlerdi. Ne kadar da tasasız. Tek dertleri annelerinin onlara fazla ev işi yaptırıyor olmasıydı ya da derslerinin gitgide zorlaşması, veya gezip tozmaya vakit bulamayacakları kadar yorulacakları hasat zamanının yaklaşması. Bir zamanlar o da onlar gibiydi. Ve yaşı da öyle çok büyük değildi onlardan. Gözlerini yumdu. Yumruklarını sıktı. Sonra o uçurumun kenarında esen rüzgara geçmişte kalan tüm dertlerini bıraktı. Kendine ahdetti oracıkta. Bu, eller uğruna son ağlayışı olacaktı. Gözlerini tekrar açtı, bir kez daha baktı köyünün topraklarına. Ve Güldeniz savaşmaya işte o zaman başladı. "Bir kadının yüreğinden büyük müsün?" diyerek. "Söyle bana Çamlıkaya. Söyle! Bir Güldeniz'in yüreğinden büyük müsün sen?"

"Bela yağmur gibi gökten yağarsa Başını ona tutmaktır, adı aşk..." . . . 🪶❤️‍🔥 Kapak tasarım; @Publiisherr

"O gün sana yazdığımda Arthur, bir daha hiçbir şeyin eskisi gibi olmayacağını biliyordum..." "Satırlarım sana ise şayet yazmak, aciz kelimelerimle bile ait olmak, bir satırın içinde bile kaybolmak güzeldi..." Taşralı bir hanımefendi ve zengin bir beyefendinin mektuplaşma hikâyesi. 2020, Aralıktan... Tüm hakları göğüs kafesimde saklıdır. (WattysRomanceTr okuma listesinde!)

Evliliğe nazaran boşanma oranının yüzde doksan arttığı bir dönemde yaşamak Hafsa'nın kara belasıydı. Evliliğini yürütmeyi bile başaramayan kara dul denecek kadar şansız bir kadındı. Yüzde doksanlık orana dahil olan bir diğer kişi bahtsız Cengiz olmuştu. Yüzüğünü parmağından çıkarırken nafaka derdini boynuna kolye edindiği için oldukça gergindi. İki talihsiz gencin parmağına yeniden yüzük takılmak istendiğinde yaralı iki gencin kararı ne olacaktı? Dul olmanın dert olduğu bir ülkede gençlerin başı elbet bağlanacaktı. Ailelerin bilmediği şey ise; evlatlarının sanıldığı gibi masum olmadığıydı. "Bir kadının kendini arayışı." HİKAYE YETİŞKİN UNSURLAR İÇERMEKTEDİR. 🔞

Nora, karşısına çıkan bir kitabevinde eline aldığı kitabın tamamlanmamış olduğunu fark eder. Yaşadıkça yazılacak olan bu kitabın içinde Nora kendisini bulur. Avcı kimliğine bürünen Nora, bahçesinde uyandığı kişinin sadece avcıların kalpleriyle beslenen bir kurt adam olduğunun bilincinde değildir.