"Pamir.." İniltiyle karışık sesim, hazzını artırırken , dişleri tenimle birleşti.. Hafif bir baskınlıkla bıraktığı öpüşle hırıltılı bir fısıltı yayıldı kulaklarımın yamacına. "Karımı istiyorum, bunda yanlış hiç bir şey yok, bu günü teninde kutlamak istiyorum." dedi. Sarf ettiği sözler ruhumda garip bir telaşa neden olurken , hissettiğim arzu yanaklarımın deli gibi yanmasına sebep oluyordu, onun karısıydım. Bana dokunmak en tabi hakkıydı, ve onu böyle arzulamakta benim hakkımdı, bunda utanacak hiç bir şey yok, onu arzulamamda yanlış hiç bir duygu yok. "Artık kaçmak yok... Benimsin Hicran ve kendimi sana katmama sadece saliseler kaldı.." karanlık sesiyle beni bir bilinmezliğe itiyordu.. O bilinmezliğe çekilmek istiyordum, üstelik tüm benliğimle ama şimdi mi.. burada ? Olacak iş değildi... "Babam duyacak.." diyebildim sadece, sanki başka bir aksilik yokmuş gibi.. Kendi odamda, patronuma teslim oluyordum ve düşündüğüm tek şey , babamın içeri girme ihtimaliydi.. "Babana evlendiğimizi söylemenin en kolay yolu olur..." dedi tıslama ile.. ///♠/// Sana bakınca; inanmadığı bir dinin tüm günahlarını işlemek istiyor insan ve sonra, sana bakınca; tanrıya bir başka inanıyor ..

Üzerimdeki uzun mu uzun elbise ile kaçıyordum koşuyordum durmaksızın... Bu benim son kaçış hakkımdı, beni yakalamadan saklamam gerekiyordu. Ayağım acıyor ve ağrıyordu. Sonunda ormandan çıkış yolu görünmüştü. Gördüğüm duvarlarla olduğum yere çöktüm. Arkamdan hışırtılı adım sesleri geliyordu. O sinirli sesi ile adeta kükredi. -Siktirmeyin belanızı şimdi arkanızı dönün lan!!! Ensemde hissettiğim nefes ile ürktüm. -Güzelim kaçarken şalını takmayı unutmakta yeni adet sanırım! Benim olan güzelim saçlarını nasıl kapatamazsın! Usulca başıma elbisenin aksine siyah şalı kafama güzelce sardı. Ve öpücük kondurdu. Korkarak ona döndüm. Gözlerinde kararlılık vardı. Elini kaldırdı hemen gözlerimi kapatım kendimi savundum. O ise aksine yanağımı okşadı. - Bu yaptıklarının cezasını eve gidince konuşacağız Nur'um. Adamlarımın önünde seni azarlacak ya da dövecek kadar alçak bir adam değilim!!! Sen benim en kıymetli emanetimken sana kıymamı bekleme yavrum. - gidelim mi? Yavaşça çöktüğü yerden kalktı beni de kaldırdı. -gidelim kraliçem daha sana takmam gereken bir taç var evimizde...

*BU KİTAPTA BULUNANLAR SADECE KURGUDAN İBARET, HİÇBİR KURUMLA BAĞLANTISI YOKTUR* "Hiçbir sokak..."diye mırıldandı ve parmakları arasına çenemi alarak kaldırdı, gözlerinin içine bakmamı sağladı. Sertçe yutkunurken,"Mert,"diye fısıldadım ihtiyaçla. "Hiçbir sokak, gözlerine baktığımdaki gibi üşütmüyor."

🔴 Gönderen: ÖZEL NUMARA "Önce benim olacaksın. Acıyı her hücrende hissedeceksin ve sonrada öleceksin. ÖLÜMün de benim elimden olacak! 🔥(uyarıldınız) Başlangıç<05.09.20>

İçinin gürültüsünü bastırmak için susan kayıp Peri ! Yada susturamayan desek daha doğru olur . Hayatını sevdikleri uğruna harcayan ben yani Peri ve onun ardında sürüklenen 2 kuzen ." Aşk mı ? Hah işim olmaz." Dedii ve kader yada babası onu kocaman bi aşk boşluğuna fırlatıverdi. İşte şimdi yol bulma vakti...

Bu kadar etkileyici olamazsın kıskanabilirim "Ne!" 𝘉𝘶 𝘣𝘦𝘯𝘪𝘮 𝘪𝘭𝘬 𝘬𝘪𝘵𝘢𝘣ı𝘮 𝘮𝘢𝘯𝘵ı𝘬 𝘩𝘢𝘵𝘢𝘭𝘢𝘳ı 𝘺𝘢 𝘥𝘢 𝘺𝘢𝘻ı𝘮 𝘺𝘢𝘯𝘭ı𝘴̧𝘭𝘢𝘳ı 𝘰𝘭𝘢𝘣𝘪𝘭𝘪𝘳 𝘚̧𝘢𝘩𝘴ı𝘮 𝘢𝘥ı𝘯𝘢 𝘩𝘢𝘳𝘪𝘤̧ 𝘩𝘦𝘳 𝘵𝘶̈𝘳𝘭𝘶̈ 𝘺𝘰𝘳𝘶𝘮𝘢 𝘢𝘤̧ı𝘨̆ı𝘮 𝟷𝟸.𝟶𝟺.𝟸𝟶𝟸𝟷

"Kim evlenirse imanın yarısını tamamlamış olur." ------ 19 yaşında evliliği hiç düşünmemiş ama genç adamın dindarlığın'dan etkilenmiş kızımız ALVİNA ULU, gözünü haramdan sakınan, dindarlığı ile bilinen Trabzon'un delikanlısı BARAN YÜCESOY. İlerleyen yaşı itibaren evliliğe olumlu bakan, Allahın emrini yerine getirmeyi hedef alan, hayırlı bir eş ve yuva kurmayı isteyen Baran Yücesoy, kollarını sıvayan bu olaya el atan annesi Ayten Hanım. Gelin bakmaya Trabzon'dan Rizeye yola düşen bir Yücesoy ailesi. Kafasını dinlemek için kuzeni ile birlikte Rize'nin çiçiva köyüne nenesinin yanına giden Alvina. Biri imanı için evet dedi, diğeri imanlı oluşundan etkilendiği için evet dedi. -------- Gelin bu hikayeyi beraber yazalım, beraber okuyalım. Alvina ulu YÜCESOY & Baran YÜCESOY

"Senin gözyaşlarına sebep olanları ellerimle öldüreceğim. Senin adalet diye yanıp tutuştuğun kararın haksızlık karşısında yıkılmasına sebep olanları kendim öldüreceğim andım olsun ki yapacağım." Sinirden köpüren adamın tam önünde durdu, gözlerindeki yaşlara rağmen sesinin güçlü çıkmasına dikkat etti kadın. "Peki ya bizzat senin sebep olduğun, ellerindeki gözyaşlarımın hesabını kim verecek Azat Ağa?" Adam bu sözler karşında yandı, kül oldu ama yok olamadı bir kez de bunun için küfretti kendine.