Kocam gözlerimin önünde öldürüldü. Kendi hayatını tehlikeye attığı yetmezmiş gibi benimkini de kolayca harcadı. Senelerdir beni her anlamda aldattığını öğrendim. Evimi hiç tanımadığım adamlar bastı. Sanırım beni de ortadan kaldırmaya çalışıyorlardı. Sonra dövmelerle kaplı, gördüğüm en güzel gözlere sahip, devasa bir adam geldi ve beni kurtardı. Şimdi onun yanındayım. Aylardır beni takip ettiğini öğrendim. O tehlikeli. Korkutucu. Bir katil. Ve beni bırakmaya gücünün yetmeyeceğini söyledi. Karanlığı üzerinde taşıyor, tıpkı adı gibi. Karan. Hayatımda ilk kez korkunun ne anlama geldiğini öğreniyorum ve asıl kaçmam gereken tehlikenin yanı başımda olduğunu hissediyorum. Yine de kaçamıyorum. Ona çekiliyorum. Karanlığında hapsoluyorum.

⭐ Friendstolovers [Düzenlenecek] düzenlenmediği için sahneler cringe, basit yazım dili bu yüzden kusura bakmayin kısa sürede düzenlicem🫂 - En yakın arkadaşıma karşı bir şeyler hissetmek mi? Kimsenin başına getirmesin.. Uyarı: ilk kitabım olduğu için yazım dili basit gelebilir ve hatalarım olabilir.

Sen hiç bir kitap karakterine âşık oldun mu? O, oldu. Asıl tuhaf olan ise... Kitap karakteri de ona âşık olmuştu. "O gece bir kitapla tanıştım. Kaderime giden yolda bana rehber olacak bir kitapla." (DÜZENLENİYOR.) © Tüm Hakları Saklıdır! ©

Herkesin sadece bakarak taklit edilmesi mümkün olmayan ve ne yaparsan yap, dışarıdan bakıldığında anlaşılmayan bir hayat hikayesi vardı. Ne kadar süre olduğunu bilemediğim bir süredir yalnızdım. Aslında herkes vardı, aile, arkadaşlar, sevgililer, hayranlar, hatta evcil hayvanlar... ama bu benim yalnız olduğum gerçeğini değiştirmiyordu. Bu düzene de alışmıştım. Yalnızlığımı biliyor, umursamıyordum. Çok zor olmuştu lakin kabullenmiştim. Sonra bir gece onu gördüm. Elif'i. Kabullendiğim yalnızlığımın içinde, onun da en nihayetinde diğer herkes gibi olacağına emindim, hele de kuzenimin sekiz yıllık kız arkadaşıyken aksi olması mümkün değildi. Yoksa mümkün müydü? Her zaman komşunun örnek gösterilen mükemmel oğlu olmayı başarmış olan ben, başkalarının hayat hikayelerinde iyi bir kahramanken, kendi hikayemin kötü kahramanı mıydım?

Avukat Hevidar Evin Şahin. Baran Korkmazbey'in hikayesi. Avukat Hevidar Evin'in, Baran Ağa'yı kurtarmasıyla hikaye başlar... ^^^ **Kitabın tüm hakları şahsıma aittir. Kitabın çalınması, kopyalanması durumunda gerekli yasal işlemler başlatılacaktır. *

"Ulan bari Polat de." dedi. Sesi yalvarır gibi çıkmış gözleri beklentiyle doluydu. "Mirza demiyorsan deme ama en azından Polat de." "Sen yengeye Elif diyor musun?" dedim alayla bir dizinin repliğine gönderme yaparak. "Sen Polat de. Gerekirse dünyadaki tüm kadınlara Elif diye seslenirim." dedi. Yayınlama tarihi: 01.05.2023

"Üzerim seni"dedi "Olsun üz"dedim "Kırarım seni" "Bi sarılsan geçer" "Ölürsün"dedi "Ölelim"dedim Aşk mı gerçekti? İhanet mi acıydı? Ya da aşk çıkarlar üzerine mi kurulmuştu? Bu karmaşıklığın içinden kurtulabilecek miydi Yade DEMİR yoksa iki yeşil göze hapsolacak mıydı?

Boş kalan son sayfa dolmadan, kibritler yere saçılmadan, yanan son mum sönmeden, bu yabancı duman her yanımızı sarmadan ve onlar beni bulmadan bul beni...

Bilinmeyen: hani 'aşk kirdir' dedin ya Bilinmeyen: evet, haklısın Arel Bilinmeyen: ve bu aşk benim Bilinmeyen: en temiz kirim Bilinmeyen: Anla... 🔐 "Özür dilemek çözüm değil. Keşke gücüm olsaydı da kırdığım her bir zerreni sevgimle öpseydim. Sen kalbi kırık kız, öyle güçsüz bir çocuğa tutuldun ki o çocuk ayakta durabilmek için bile senin kalbinin sivri uçlu parçalarına tutunuyor. Affet beni. Hak ettiğin gibi sevemedim seni." Ve bir yıldız kaydı. Kayan yıldızın ardından derin bir nefes aldı rüzgâr. Ben de seni diledim. Defalarca. Tekrar ve tekrar. Ama asla anlamadın. Şimdiyse ben anla demiyorum. Anlamıyorum da kimseyi. Her şeyi tam da burda bırakıyorum. Kalbimin sivri uçlu parçalarında. 🔐 271119|140620 •©

Kendi omuzlarındaki yükleri bile zar zor taşıyan bir kız. Hayatın her seferinde ona savurduğu tekmeden payını alan, değer verdiği insanları zamanla tek tek kaybeden ve bu durumda dahi güçlü durmak zorunda olduğunu her seferinde kendine hatırlatan bir kız. Bade Soykan. Kabuk tutan yaralar iyileşse bile bıraktıkları izler geçmiyordu. Bade'nin hayatı da gün geçtikçe zorlaşıyordu. Yaralarını saracak kimsesi yokken o başkasının yarasına merhem olmuştu. Karanlığa ait birinin kalbinin teklemesini sağlamıştı. Ve Bade hayatının ışığının aslında bu karanlıkta saklı olan kalpten geldiğini henüz bilmiyordu. Başlama Tarihi 11.07.2021