"နောင်တရသင့်တာ ငါဆိုပေမယ့် မင်းကိုလက်လွှတ်ပေးဖို့ အစီစဉ် ငါ့မှာမရှိဘူး" (လူကြီးမင်း) "ပိုင်ကလိုချင်တာကို မရရင် ဖျက်ဆီးတတ်တဲ့အကျင့်ရှိတယ်၊ဘယ်လိုလုပ်မလည်း သနားတတ်တဲ့အသည်းနှလုံး ပိုင့်မှာပါမလာခဲ့ဘူး" (ရွှေမှူးပိုင်) "မြူ့ ဘေးက ဟန်ဆောင်မျက်နှာဖုံးတွေကို မြူ က အရမ်းယုံကြည်မိခဲ့တယ်၊ မြူ ရိုးသားသလို ပြန်ရိုးသားမယ်ထင်ခဲ့လို့" (မြူ) "ပေးဆပ်ရသလောက်ပြန်လိုချင်တာ လူ့သဘာ၀ပဲ မို့ကျွန်တော် နဲနဲလောဘတက္မယ် ခွင့်ပြုပေးမယ် မဟုတ်လားမြူ' (တည်မြဲစေ) update မှန်မှန်နဲ့သွားမှာမို့ ဖတ်ပေးကြပါဦးနော်🥰😘😘

How can you lose something you never have? When your own mother poisons you to gain pity from others, how should you feel? Why was I, the youngest, being married off? How could I care about something that was never mine? WARNING! Viewer discretion advised: Story contains adult content that is unsuitable for children. NOTE from the writer: I'm an amateur writer so please overlook plot holes, grammar issues, or anything else a story is supposed to have. This is my original story so... as the saying goes "if you have nothing nice to say, don't say anything at all".

ကျန်းရွှယ်နင် ဟာ ​​လူကောင်းတစ်ယောက်မဟုတ် ဧကရီဘုရင်မဖြစ်လာဖို့ အတွက်နဲ့ သူမဟာ ပရိယာယ်မျိုးစုံနဲ့ နည်းလမ်းပေါင်းစုံကို အသုံးပြုခဲ့ပြီး လူ‌ပေါင်းများစွာရဲ့ ရိုးသားမှုကိုလည်း နင်းချေချနင်းခဲ့သည်။ ဒါပေမယ့် မသေဆုံးခင် အချိန်လေးမှပင် သူမဟာ အခြားတစ်ယောက်အတွက် အသနားခံကာ သူမရဲ့ ကိုယ်ပိုင်ဘဝကို ချခင်းပေးဖို့ကို ဆန္ဒရှိခဲ့သည်။ တရားရေးရာဝန်ကြီး ကျန်းကျယ် ရှဲ့ဝေ၏ မှတ်ဉာဏ်များထဲတွင်၊ ဒီလူသည် တိတ်ဆိတ်ပြီး ၊ အေးစက်ကာ ကျိုးကြောင်းဆီလျော်တတ်သူ ဖြစ်ရုံသာမက အလွန်ရိုးဖြောင့်ပြီး နိုင်ငံတော်၏အရေးကိစ္စများကို ဝင်ရောက်စွက်ဖက်ခြင်းမပြုပေ။ ထို့အတွက်ကြောင့် ကျန်းရွှယ်နင်သည် အမြဲတမ်းခက်ခဲခဲ့ရကာ သတိကြီးစွာထားခဲ့ရသည်။ ဘာကြောင့်များ သူ့အတွက် အသနားခံတောင်းဆိုခဲ့ရတာလဲ ?ရှဲ့ကျွီအန်း ဘယ်လိုမှ နားမလည်နိုင်သော်လည်း ဤလူကို မ

ကိုယ္ပိုင္ မဟုတ္တာကို ဆံုး႐ွံုးရမွာ ေၾကာက္ဖူးပါသလား... ေမြးမိခင္ကိုယ္တိုင္က အဆိပ္ခပ္ရင္ေရာ သင္ဘယ္လို ခံစားရမလဲ... ငယ္ငယ္ရြယ္ရြယ္ အိမ္ေထာင္ျပဳရရင္...သင့္အိပ္မက္ေတြကို ဆံုး႐ွံုးခဲ့ရင္...သင္ က်႐ွံုးခဲ့ရင္...သင့္ဘက္မွာ ဘယ္သူမွ မ႐ွိခဲ့ရင္...သင္ တစ္ေယာက္တည္း ျဖစ္ေနရင္... ကိုယ္မပိုင္တဲ့လူကို ဆံုး႐ွံုးရမွာ ေသေလါက္ေအာင္ ေၾကာက္ခဲ့ဖူးရင္... Mature Content ေတြ ပါမွာ ျဖစ္တဲ့အတြက္ warning ေပးပါတယ္ေနာ္။ (This is the translation. I don't own any of these work. Credits to owner.)

Adult sence တေ‌ွ ၊ age 21+🚨မို့ အသက်္မပြည့်သေးသူများမဖတ်ပါနဲ့ Horror , rape တဲ့အခန်းတွေပါရှိမှာမို့ ဇာတ်လမ်းက အချိုတွေသိပ်ပေးနိုင်မှာမဟုတ်လို့ပါ 🦋🦋🦋🦋🦋🦋 ‌ေရာဇမင်းခေါင်ဆိုတဲ့ သူယုတ်မာယောကျာ်း၏ ဘုန်းကံအ၀၀သည် မာယာကျော့ရှင်ဆိုသည့် ကျွန်တော်မျိုးမ ခြေဖဝါးအောက်ထံ ပြားပြား၀တ် ကျရောက်ပါစေသား စားသောက်ဖွယ်ရာအဟာရမှန်သမျှအဖြာဖြာ တို့သည် အပ်စူးလောက်ကောင်ကဲ့သို့ ရွံရှာအတိ ဖြစ်ပါစေသား ကျွန်မ မာယာကျော့ရှင်၏ အမုန်း အငြိုးတို့မည်သည် ထိုသူယုတ်မာကိုသာမက မိမိကိုယ်ကိုပါ တမြေ့မြေ့တောက်လောင်ပါစေသား အသေဆိုးနဲ့သေဆုံးရမှုမျိုးကို မျက်ဝါးထင်ထင် ကြည့်နိုင်ရပါစေသား ကျိန်စာတိုက်အပြီးမှာ မာယာကျော့ရှင်၏ လည်ချောင်းမှသည့် သွေးတို့တပွက်ပွက်အန်ထုတ်လေကာ ဘ၀ဆုံးလေ၏။......

"မျက်နှာများတယ်လို့ ထင်ကောင်းထင်နိုင်တယ် ဒါပေမယ့် မင်းတို့နဲ့ထိုက်တန်တဲ့ ပုံစံကိုပဲငါချပြမှာ" "ဘ၀ရိုင်း" "ပိုးဖလံလို မီးကို၀င်တိုးလို့ဆိုပြီး ဝိုင်းမဟားပါနဲ့ ပိုးဖလံကသူ့အလုပ်သူလုပ်လိမ့်မယ် မီးကလည်း အဲ့အတိုင်းပဲ" " နှင်းဆီမယ်" "ပြန်လိုချင်လောက်တဲ့အထိ မဟုတ်ပေမယ့် တခြားကောင်ဆီရောက်သွားဖို့အထိ ငါခွင့်မပြုဘူး" "ရာထူးစံ" "ဒီလောက် ခေါင်းကြောမာတဲ့မိန်းမက ဘာကိုမျှော်လင့်နေသေးတာလည်း နင်သိထားဖို့က မိန်းမမှန်သမျှ မာယာကြွယ်ရတယ် " "သဲရတနာထိုက်"

ဧရာဝတီမြစ်ဝကျွန်းပေါ်ရွာလေးတစ်ရွာကိုနောက်ခံထားပြီးရေးထားတဲ့ fiction တစ်ပုဒ်ဖြစ်ပါတယ် [Uni + Zawggyi] Status: Completed Start date: 3.4.25 End Date: 4.1.2026 Total Chapters: 48 Platform: Wattpad, Facebook, Telegram Author's note: [ဤဇာတ်လမ်းပါအကြောင်းအရာ၊ နေရာဒေသ၊ လူပုဂ္ဂိုလ်အမည်တို့သည် စာရေးသူ၏စိတ်ကူးသက်သက်ဖြင့်ဖန်တီးထားသောအရာများဖြစ်ပါတယ်။ အကြောင်းတစ်စုံတစ်ရာတိုက်ဆိုင်ခဲ့သည်ရှိသော် ဇာတ်လမ်းကိုဇာတ်လမ်းအဖြစ်သာ ဖတ်ပေးကြစေလိုပါတယ်ရှင့်]

အမိန့်စည်း +သည်းခြေရာ

အဓိပတိ+ သူမ

မာန်တံခွန် + မိုးစက်ကမ္ဘာ