gam_zedeyimm
- Reads 28,640
- Votes 1,048
- Parts 26
Bir genelev hikâyesi...
"Bugün bedeninin her yerine, bana dair izler bırakacağım." Gözlerimi çevirdim. Kendimi korumak istedim. Hiçbir şey yapamadım. "Şimdi yine benim oluyorsun. Kimse seni böyle bilmeyecek. Kimse seni bu kadar tanıyamayacak." Ve o an birleşme gerçekleşti. Sertti, acımasızdı. Hiç acele etmeden, ama tek an bile şefkat göstermeden. Bedenimde kaybolmadı. Aksine beni kendisine ait bir mülk gibi işaretliyordu. Her hareketi, tıpkı dediği gibi bir iz bırakmak içindi.
Nefesim daraldı. Gözlerimi kapattığımda bile karanlık değişmiyordu. Bir ara ellerim yatağın kenarlarına tutunup çarşafı sıkmak istedi. Ama hâlâ bağlı olduğum için yapamadım. İçimdeki çığlıklar bile artık dışarı çıkmıyordu. Bağırmak, ağlamak, yalvarmak... Hiçbirini yapamıyordum.
"Lütfen..." diye fısıldayabildim, acı içinde. Beni yüz üstü çevirip arkamdaki varlığını her şekilde hissettirmek için üzerime abandı.
"Lütfen mi? Senin ne istediğin değil, benim ne hissettirmek istediğim önemli." Hareketlerinde zevk aldığına dair bir belirti yoktu. Sadece mutlak bir sahiplenme, mutlak bir egemenlik vardı.
Saatler geçiyordu, O doymak bilmiyordu. Terlemişti, ama hâlâ güçlüydü. Bu durum yaklaşık on beş dakika daha sürdü. Gözlerim bayılacakmışım gibi kapanıp açılırken sesini çok uzaklardan duydum. "Biraz dinlen, bu hâlin gereğinden fazla dramatik." dinlenmem için kısa bir mola vermişti, ama yine devam edeceğini biliyordum.
"Birazdan aynada kendine baktığında benim eserimle karşılaşacaksın." En sonunda beni odada bırakıp gittiğinde, günlerce uyumak istedim.
MELCE : Sığınılacak yer.
Bu kitap, açık ve yoğun cinsel içerik barındırır. İçerikler rahatsız edici ve sınırları zorlayıcı olabilir. Bunu bilerek okumaya başlayın!
17.09.2025