1968 yılının Mardin'inde, güneş sadece taş konakların üzerine değil, törenin keskin kılıcının üzerine de doğuyordu. Müjgan on altı yaşında, hayalleri toprağın bereketiyle yoğrulmuş, fakir bir köylü kızı... Hayatı, abisi Yusuf'un koskoca Kozanoğlu aşiretinin kızını kaçırmasıyla bir gecede paramparça olur. Namus davası, kanla değil Müjgan'ın gençliğiyle son bulacak. Kozanoğlu aşiretinin veliahtı Devran Ağa için bu evlilik, bir vuslat değil, bir intikam yeminidir. Kardeşinin gidişiyle sarsılan gururunu, düşmanının kızını bir mahkûm gibi konağına kapatarak onarmaya kararlıdır. Bir yanda kaçtıkları yerde aşkın baharını yaşayan Yusuf ve Züleyha, diğer yanda nefretin buz kestiği bir odada birbirine yabancı iki ruh... Müjgan, hem ailesinin sevgisizliğiyle hem de Devran'ın dinmek bilmeyen öfkesiyle savaşırken bu taş duvarlar arasında kendi sesini bulabilecek mi? Yoksa töre, bir genç kızın sessiz çığlıklarını Mardin'in rüzgârına mı gömecek? Aşkın en karanlık hali, nefretin en derin sızısı... Berdelin Gölgesinde, bedeli masumların ödediği bir hikâye. Önemli Not: Hikayenin kurgusu gereği kitapta kadına yönelik şiddet içeren bölümler bulunmaktadır. Bu sahneler, şiddeti onaylamak için değil, yarattığı yıkıcı etkiyi anlatmak için yazılmıştır. Hassasiyeti olan okurların dikkatine sunulur.

Ablasının düğün günü kaçmasıyla Leyla, istemediği bir kaderin içine sürüklendi. Kapı açılınca kendime geldim. Annem içeri girdi. "Zelal nerede?" Hiçbir şey demedim. Elbiseyi yerde görünce ağlamaya başladı. "Nerede Zelal?!" Ayağa kalktım. "Evden çıktı." Annem dondu. "Sen... ablanın kaçmasına izin mi verdin?" Başımı salladım. Annem bana bir tokat daha attı. Sonra köşeye gidip ağlamaya başladı. Bir süre sonra elbiseyi yerden aldı. Ve bana fırlattı. "Giy şunu." Elimde elbise ile kaldım. Annem yanıma geldi. "Madem ablanın evlenmesine engel oldun..." Gözlerimin içine baktı. "O zaman sen evlenirsin." Gözyaşlarım elimdeki elbiseye damlıyordu. "On yedi yıl sana baktım." "Sen de bir işe yara." Elbiseyi yüzüme doğru kaldırdı. "Giy şunu Leyla." "Onların bizden istediği sadece bir gelin." Gözlerimin içine bakarak söyledi. "Gelin doğru mu yanlış mı... hiç fark etmez." Kolumdan tuttu. "Yanlış gelin olmayı sen seçtin." Sonra elimi bıraktı. Alnımdan öptü. Ve ben sadece fısıldayabildim. "Yanlış gelin mi..."

Platonik aşkına yazmak için doğru anı bekleyen Ece, Yağız'ın bir kavgaya karıştığını duyunca fırsatı kaçırmaz. Ancak mesaj attığı kişinin sandığı kişi değil de Yağız'ın kavga ettiği Yağız Esat olduğunu fark ettiğinde, artık her şey için çok geçtir. Tamamlandı, Yarı Texting Tüm hakları saklıdır. 240723, CHERRYBERRYMANGO.

"Dayan," dedi yalnızca. Enise'nin kalbi bin yerinden çatladı. "Her şey bittiğinde, benden kurtulacaksın Enise Temren. İpsiz bir çıtalı gibi, göklere salacağım seni. Yapman gereken tek şeyi biliyor musun? Yapman gereken tek şey dayanmak. Dayan. Ben bu kafesin kilidini senin için de benim için de açmak üzere geleceğim. O zamana kadar sadece dayan, Enise Temren. Sadece dayan."

"Naz" Ses tanıdıktı ama dönüp bakmadım. Duymamış gibi yap, devam et. "Nazar" Evet gerçek ismim buydu Nazar Dila ama beyfendinin Naz diye bitmeyen bir ısrarı vardı. Omzumun üzerinden dönüp baktım. Üniformaları üzerinde attığı her adımda yeri inleten Asaf Baran hafif sinirli bir halde bana doğru geliyordu. Tam karşıma geçip baştan aşağı süzdü beni. Üzerimde hemşire üniformam ama altımda şort. Bakışının bir saniye orda fazla kaldığına emindim. "Sesleniyorum ama niye duymazlıktan geliyorsun sen?" Kolumu göğsüme bağlayıp burnumu havaya diktim. "Adımı doğru seslenseydin duyardım belki." "Ben böyle seviyorum yıllar geçti alışamadın." "Asaf Baran benim adımla zorun ne senin." "Abi" "Ne?" "Abi diyeceksin kızım.Kaç defa uyaracağım seni." Bir nefes aldım sabrımın sınırında zorlanıyordum."Bak tüm gece elimde serum koşturup durdum.Beynim durmuş bir de senin abi egonla uğraşamam. Abim olsaydın abi derdim."

Hayatın ne getireceğini hiçkimse bilemezdi. Yüzleştiği ihanetin sonucunda yıllarını içeride yitirmiş bir adam özgürlüğüne kavuştuğunda karşılaşacağı sürprizden habersizdi. Yıllar ondan birçok şey götürdüğünü düşünüyordu: neşesini,inancını ve merhametini. Peki gerçekten öyle miydi, karşılaştığı manzaraya kayıtsız kalabilecek miydi? "Nasıl? Nasıl yani?" konuşurken kekelememe engel olamamıştım. Duyduklarım karşısında vücudumdaki bütün kanın çekildiğini hissediyordum. Ben hâla duyduklarımı anlamlandırmaya çalışırken karşı tarafta polis memurunun her şeyin kontrol altında olduğunu hissettirmeye çalışan konuşması devam ediyordu. "Kendisi ekiplerimiz tarafından karakol civarında bulundu. Üzerinde telefon numaranızın bulunduğu mektup sayesinde sizlere ulaştık. Şu an karakolumuzda, durumu iyi. Uygunsanız gelip teslim alabilirsiniz."

Çok fazla sır biriktirmiştim içimde. Bazı zamanlar güvendiğim renklere fısıldamak istemiştim onları fakat haykırmak varken neden fısıldayayım ki? Ortak edeceğim, herkes kıyısından köşesinden geçecek hikayelerimin, sustuklarıma herkesi şahit edeceğim. Dünya benim sırdaşım olacak, onlara sihirli bir yolla haykıracağım hikayelerimi.. O zaman haykırıyorum, sırdaş olalım mı?

Mahkûm bir aşkın matemi "Sen bilir misin ki içimden geçen Sergüzeşt, ruhumun Medceziridir." Gözlerim tozlu rafların arasında ona kaydı. Parmakları arasında tuttuğu kitabın sayfalarında gezen eli aheste aheste yavaşladı. Düşündüğü şey mi onu acelesinden esir almıştı yoksa savrulduğunu garip yanlızlığımı...

*** "Gömleğinizi çıkarın lütfen" "Neden?" Genç kadının aralanan dudakları kocasının baskın sesi yüzünden geri kapandı. "Zarar gören yeri kaburgalarıysa, gömleğini kaldırır" diyerek ani çıkışını açıklayan Karatlı ifadesizce karısına bakıyordu. Doktor irice açtığı gözlerini Tamere çevirip ciddi bir ifadeye büründü. "Aslı Hanımın göğüs kısmında da bazı morluklar var...muane etmem gerek" Aslı'nın gözleri iki adam arasında mekik okurken kocasının lacivertlerinin anbean koyulaştığını farketti. Karatlı sinirle soluk verip koltuğa yerleştiğinde bu Aslı için bir nevi izindi. Gömleğin düğmelerini açıp üzerinden sıyırdı. Aynı gömleği reng sütyeni ile karşısında kaldığında Karatlı bu duruma daha fazla seyirci kalmayarak yerinden kalktı. "Giy üzerini!" Emrivaki sesi ve sert duruşuyla oldukca sinirli duran adama karşı gelmeyerek gömleği geri üzerine geçirdi. "Kremi ben sürerim Doktor. Sen kaburgalarına bak."

Öznur: hayalimde nasıl bir tip olarak canlanıyorsun biliyor musun? Öznur: çok bilmiş, monster notebook yazılı çantası ensesine kadar yapışık metroya binmek için en önde bekleyen gözlüklü max 1.70 boylarında çocuk. 05**: beni ifşalaman hiç hoş değil. Başlangıç tarihi: 02.09.2022 Bitiş: 19.02.2023 CHERRYBERRYMANGO.