Yıl 1992 Aylardan Mart ... Yer Bosna Hersek ... 1995 Aralık ayına kadar sürecek bir savaş ... Bosna Savaşı ... Katledilen yüz binlerce masum insan ... Ülkesini terketmek zorunda kalan milyonlarca masum insan ... Tecavüze uğrayan binlerce Boşnak kadını ve kızı ... Ve onlardan sadece biri olan Emina ...

"Aşkını bir ihanet gibi gören, sen değil misin?" Bir mahalle klasiği.

Ailesinin ölmesiyle büyük bir krallığın yükü omuzlarına kalan bir kız... Tek yapmak istediği kız kardeşini ve krallığını korumaktı. Sonra bir kadın olarak ülkeyi yönetmenin çok zor olduğunu fark etti. Evlilik tekliflerinden de sıkılmıştı. Ta ki herkese bakire olmadığını açıklayana kadar... O gün derin bir sessizlik çökmüştü ülkeye. *** Abisinin yönettiği ülkede insanların her an tehdit olarak gördüğü bir adam. Kendi ülkesinde yabancı olan... Ülke maddi anlamda çökmek üzereyken ve askerleri açlık sınırına ulaşmışken gelen cazip teklif. Herkesin diline dolanmış bir kadının kendini temize çıkarmak için yaptığı evlilik teklifi... Kabul etmese ülkesi zor durumda kalacak, etse bakire olmayan bir kadının oyuncağı olacak. Adam bu teklifi kabul edecekti. Etmek zorundaydı. Ama o kadın asla karısı olmayacaktı. Buna yemin etmişti. Onu bu evliliğe zorladığı için bunları ödetecekti. *** Kraliçenin o adamla evlenmek istemesinin herkesin düşündüğünden başka bir nedeni vardı. Ve bu sırrın ortaya çıkışı her şeyi değiştirebilecekken kalbi söylememesi gerektiğini söylüyordu. Tüm bunlarla uğraşırken kız kardeşini de korumak zorundaydı. Her adımında onu düşünmek zorundaydı. 20 Kasım 2016

(Bu isimle yazılmış ilk kitaptır.) Girdiği depresyon sonucu gittiği bir barda birlikte olduğu adamdan hamile kalan Hira, hayatında bir çocuğa yer vermek istemeyen Emir Asaf Dağlı. Peki ya iki sene sonra ikisinden bir parça olan Yusuf sayesinde yeniden yolları kesişirse? "Şimdi ben 23 yaşında bir anneydim. Oğlumsa henüz iki yaşında hayat savaşına başlamıştı. Lösemi tanısı konmuştu. Tek çarem ise hiçbir sorumluluk almayacağını iddia eden Emir Asaf Dağlı'ydı. Benim değerlerim uymamıştı oğluma. Belki babasının uyar umuduyla evinin kapısındaydım. Yapmam dediğim her şeyi bir bir yaptırıyordu hayat bana."

"Bak gelirken senden bahsettiklerini duydum. Peçe takma sebebinden bahsediyorlardı. Kimsenin seninle evlenmek istemediğini söylediler. Babanın öfkesine de kendi gözlerimle şahit oldum zaten. O yüzden sana bir önerim var." adam tüm patavatsızlığıyla konuşurken daha fazla dayanamayarak hışımla elimdeki bardağı bıraktım ve öfkeyle konuşmak için ağzımı açtım ancak adam beni durdurdu. Onun elini havaya kaldırmasıyla bende hızla sustuğumda adam yakınlığımızı fark ederek bir adım geriledi. "Benim lösemi hastası bir kızım var ve onun bir iliğe ihtiyacı var. İlik içinde bir kardeşe. Sen eğer benimle evlenip kızıma bir kardeş verirsen bende seni bu hayattan kurtarırım. Hem herkesin ağzı kapanır hem de babandan kurtulursun. Hemen cevap verme düşün olur mu?" adam fütursuzca konuşup sinirlerimi iyice gererken daha fazla katlanamayarak hızla adama bir tokat attım ve bir saniye bile düşünmeden bu iğrenç teklifini reddederek mutfaktan çıktım. Mutfaktan çıkmadan hemen önce adam son bir kez daha bana hitaben konuştu. "Yarın. Yarına kadar düşün. Yarın bu eve son kez geleceğim."

Çocukluğumdan beri aşık olduğum adama açılmam gerekiyordu. İçimde durmadan büyüyen bu sevgiye AŞK'tan başka birşey demek imkansızdı. İlk başlarda 'çocukluk'tu ama ben artık 20 yaşındaydım. Çocukluk kelimesi yoktu. Aşk vardı. Devran Karahan'a karşı sonu olmayan bir aşk. Devran benim kalbimin hırsızıydı. Hayatımda tanıdığım en sevilesi hırsızdı o. Çaldığı kalbimden habersiz bir hırsız. Gözlerinde kaybolduğum, sevgisinde boğulduğum adamdı. Tuttuğum tüm dileklerimin, ettiğim tüm dualarımın sahibiydi. Aslında özgüveni sınırsız biriyim. Hatta gereksiz özgüven sahibiyim de denebilir ama bahsettiğimiz kişi DEVRAN KARAHAN'dı. Kitap kapağı: "shopsever"e aittir.

Wattys 2023 Kazananı - En iyi Karakterler Ödülü İşaret parmaklarımız havaya kalktığında birbirimizi işaret ettik. "Sen!" dedik aynı anda. "Sen menžel'sin!" Odanın içinde bir perdenin açılma sesi duyuldu. Bu, yeni başlayan oyunumuzun ilk perdesinin sesiydi. Senaryolar yazıldı, oyuncular seçildi, ruhlar beden bulmak için şekil değiştirdi. İşte şimdi başlıyordu. Perde kapandığında gerçek yüzünü göster bana, Ya da oyna bir daha. Maskeler gerçeği yeniden saklandığında, İnan, hazırım bir daha kanmaya. "Hayat bir oyun. Bir planın yoksa onun parçası olursun." Sevgili seyirciler, oyunun başlamasına dakikalar yok. Uzun bir zamandır oyunun içindesiniz. ❝İyi seyirler!❞

"Ben tüm törelerinizi göze alarak dayandım kapına Hasan Ağa! Vereceğin hüküm başım gözüm üstüne. Hiç gocunma çek silahını vur beni. En azından son nefesimde bile Dilan'ımı görmüş olurum!" "Madem vereceğim karar kabulündür o halde hüküm bellidir oğul. Duyduğumuz kadarıyla bekar bacın varmış uzaklarda. Bacınla oğlum berdel olacaktır. Kabul etmezsen acımam vururum ikinizi de. Amma sanma ki sadece ikinizle kalırım. Soyadın okunursa bu ülkede namerdim!" Çok uzak yerlerde karar verilmişti adıma. Yurdumdan, evimden uzaklara ne olduğunu bile anlamadan sürgün edilmiştim. Ama asla üzülmemiştim. Ben adımla şanımla Edirne'den Mardin'e gelin gitmiştim. Yaktığım ateş Edirne'den Mardin'e kadar gitmiş de tek ben yanmamıştım. Ateşimi harlayan herkes benimle yanmıştı. HİKAYE TAMAMEN BİR HAYAL ÜRÜNÜDÜR. GERÇEK KİŞİLER VE OLAYLAR BARINDIRMAZ. Kitabımızın Birincilikleri: #romantikkomedi 1. Sırada #berdel 1. Sırada #ikizler 1. Sırada #edirne 1. Sırada #mehpare 1. Sırada #dram 1. Sırada.

Sevmek kavuşmak değildi, yokluğa rağmen bir emanet gibi taşımaktı sevdayı yürekte. Çünkü aşk gitse bile hatıralar yaşardı ve her kavuşma ayrılıkla başlardı.

İntikamın içine hapsolmuş bir aşk. Aşk mı daha güçlüdür intikam mı? Gitmek mi daha zordur kabullenmek mi? Aşkınız için nelere katlanabilirsiniz? Ne kadar fedakâr olabilirsiniz? Peki ya kaderinize yazılmış birinden ne kadar uzağa kaçabilirsiniz? Hele ki o kişinin hayatı ile sizin hayatınız Kördüğüm misali bağlıyken. Merhaba beni sevdiğini sandığım Adam Ya da adam sandığım Yaram. 📌 06.12.2019