"eve dönüyorsan, eve dönüş yolunu unuttuysan, çıkmaz sokaktaysan veya çıkmaz sokaklardan kurtulduysan, her neredeysen ve her nereye gidiyorsan"

Gözlerin görmediği vakitte doğan ışığın tohumu, Ne dalgalar tanır onu, ne de ufkun efendisi bilir adını. Altının oğlu, derin mavinin kanı ile yoğrulmuş, Gölgenin soluğunda ya şan ile taçlanır ya da ebediyen söner. Ateşin dokunduğu gün, yıldızlar titrer; Ve tanrıların nefesi, bir isimle tükenir yahut şan bulur.

"Anne," dedi, sakin bir sesle. "Neden en sevdiğim tişörtüm bunun üstünde?" Size yemin ederim böyle sert bir çıkışı beklemiyordum. Böcekmişim gibi bakıp "bu" diye hitap edeceğini hiç düşünmemiştim. "Anne yani ben anlamıyorum," dedi gözlerimin içine bakarak. "Sırf eli yüzü düzgün ve güzel buldun diye sürekli sürekli eve kiracı oğlan mı getirilir? Bir de en sevdiğim tişörtümü vermişsin." #90s, zaman yolculuğu, chanbaek

Nedendir bilinmez, onu görmek isteyen herkes göremez. Gün ağarırken erkenden kalkanlara güç, gece yorgun argın eve dönenlere umut olur ama Venüs yalnızca güzel olanlara görünür. Çok güzel olanlara, görebilenler de gün geçtikçe güzelleşir. Fakat güzel olanı Venüs değil, ona bakan gözler bilir.