Bir umut ışığı yok mu? Peki ya hayat..? Bir anlığına Ölüp tekrar dirilen bir grup insanla karşı karşıya olduğunuzu düşünün! Korkulu rüyanız... Sizi yemek için her an tetikteler ve siz onları öldürmek için tek çaresiniz... Dünya'ya yayılmaya devam eden bir virüs... Sonumuz mu olucak, yoksa tekrar yeni bir başlangıcımız mı?

"You lose everyone, that's just the way it is now. Get used to it." The new world, where blood and dirt stained your body like it was your favourite perfume. Gore, misery, and death now come with the art of survival, everything that you once knew was gone. Scar Jensen, a fighter herself, loses almost everyone she held dear to her heart, that is until she meets an unlikely group of people. Fighting their way to survive in a world where the odds are always against you, love, tragedy, and heartbreak were inevitable. Who knew that people so different could become so close when in the face of death? #1 - zombie survival 11/18/2021 & 05/08/2022 #1 - reedus 11/18/2021 #1 - twdfanfic 12/04/2021 & 04/08/2022 #1 - Daryl 01/14/2022 #1 - Daryldixon 09/05/2022 © All Rights Reserved

Fear. It came when the dead began to roam the streets and cities, but for Scarlett Evans it was always there. How people would react if they knew and the fear of becoming like the monsters who made her the way she is. But no one would see it, she wouldn't let anyone close enough. Stealthy and skilled on her own, she's a threat to any walker or enemy that comes her way. But what happens when she's accepted as part of a group and begins to fall for a certain redneck. Will she finally break or will her scars finally fade away? (I do not own anything except my own characters.)

Burası bir kar küresiydi, biz de içindeki figürler. Bizi tutup salladılar, ne olduğunu anlamadık, alt üst olduk...

''Birlikte belanın içine batabileceğimiz kadar battık. Ve şimdi, seni bırakmayacağım... Benimle misin?'' --- Zeynep, kendini yeni okuluna başladığı ilk gün bir felaketin ortasında buldu. Okulu, salgın bir hastalık nedeniyle karantina altına alındı. Karantinanın akşamında ise kendini okulun karanlık koridorlarında bir kız öğrencinin cesedinin başında buldu. Üstelik yalnız değil, onlar da yanında... Mahşerin üç atlısı. Bu, sadece bedenleri değil ruhları da karantinaya alınan dört kişinin hikayesi. Bu onların özgürlüklerine ulaşmak için yaşadıkları esaretin hikayesi. Bu, birbirlerinin her şeyi haline gelen, birbirlerine gökyüzündeki son yıldız yanıp kül oluncaya kadar birlikte olacaklarına söz veren dört arkadaşın hikayesi. Bu mahşerin dört atlısının hikayesi. Şimdi, bizimle misiniz? "Bizim bedenlerimizi karantinaya almadılar. Ruhlarımızı karantinaya aldılar. Bizim ruhlarımız tanıştığımızdan beri karantina altında. Ne çıkabiliyoruz bu karantinadan, ne de birbirimizden ayrılabiliyoruz. Ruhlarımızı birlikte bir karantina altına aldılar, ve bizim bundan sonraki tek savaşımız bu karantinadan kurtulmak. Kurtulduğumuzda bile birlikte olacağız, ama özgür olacağız. Savaş bitti, ve biz sağ kaldık. Savaş bitti, ve biz hala ayaktayız."

"Aklım almıyor," diye söylendi kendi kendine, beni aniden kavradığı elimden yeniden kendine çekti ve dudaklarını saçlarıma bastırdı. "Ben sana böyle his-," duraksadı. "İnsanlar nasıl seni yaralayabiliyorlar?" Konuşma engelli bir kız ve onun için işaret dili öğrenen bir adamın hikâyesi...