Bu kurgu tamamen hayal ürünüdür!.
Kurgu cringe gelebilir çünkü, bu kurguyu ciddi olarak yazmıyorum. Sadece kafa dağıtmak için..
Saçma yorumlarınızı kendinize saklayın:)
"Peşimi bırakmıyordu. Beni gizlice gözetler ve yalnız olduğumda sıkıştırırdı. Ondan sürekli kaçmaya çalışıyordum. Ama nafile vazgeçmiyordu. Beni iyice takıntı haline getirmişti. Ondan korkmaya başladım.."
Yiğit ve Meva iki genç sizce nerede tanışacaklar, gerçek bir tanışma mı olacak , yoksa ikisi de birbirini aslında tanımıyor mu ,
gerçekliği ararken gerçeklikten uzaklaştılar mı ? Kim bilir belki de hepsi ...
"Nolursa olsun... Hep arkandaki gölge olacağım ben senin. Git de desen kal da desen ben hep olacağım. Kimse üzemeyecek seni Nazlı Naz'ım."
Gülümseyerek yine onu düşünmeye başlamıştım. Kendi hayatımı düşünmek gibi bir seçeneğim daha yoktu çünkü benim hayatım da o'ydu.
Ve ben yalnızca onu düşünmekle yetiniyordum. Bu sonsuza dek de böyle sürecekti.