Yamada Kaori jest promienną i energiczną dziewczyną, która już w pierwszy dzień nauki w Shiratorizawie, brawurowo podchodzi do Ushijimy Wakatoshiego i postanawia go poderwać. Czy wyniknie z tego coś dobrego? Cóż, to już zależy od punktu siedzenia.

ᴢᴀᴍᴋɴɪᴇ̨ᴛᴀ ᴡ sᴏʙɪᴇ, ᴄɪᴄʜᴀ ɴᴀsᴛᴏʟᴀᴛᴋᴀ ᴢᴀᴘʀᴏsɪᴌᴀ ᴅᴏ ᴢɴᴀᴊᴏᴍʏᴄʜ ᴊᴇᴅɴᴇɢᴏ ᴢ ᴛᴏᴘ ɢʀᴀᴄᴢʏ. ᴄʜᴏᴄ́ ɴɪᴇɴᴀᴡɪᴅᴢɪᴌᴀ ᴢᴀᴡɪᴇʀᴀᴄ́ ɴᴏᴡʏᴄʜ ᴢɴᴀᴊᴏᴍᴏśᴄɪ, ᴡᴇᴡɴᴇ̨ᴛʀᴢɴʏ ɢᴌᴏs ᴘᴏᴅᴘᴏᴡɪᴀᴅᴀᴌ ᴊᴇᴊ, ᴢ̇ᴇ ᴢ ᴄʜᴌᴏᴘᴀᴋɪᴇᴍ ᴍᴏᴢ̇ᴇ ᴍɪᴇᴄ́ ᴡɪᴇʟᴇ ᴡsᴘᴏ́ʟɴᴇɢᴏ, ɴɪᴇ ᴛʏʟᴋᴏ ᴜᴍɪᴇᴊᴇ̨ᴛɴᴏśᴄɪ ᴡʏśᴍɪᴇɴɪᴛᴇɢᴏ ɢʀᴀɴɪᴀ. ᴛᴀᴋ ᴏ ᴛᴏ ᴅᴡᴏ́ᴊᴋᴀ ɴᴀᴊʟᴇᴘsᴢʏᴄʜ ɢʀᴀᴄᴢʏ ʀᴏᴢᴘᴏᴄᴢᴇ̨ᴌᴀ sᴏᴊᴜsᴢ. ᴀᴄʜᴛᴜɴɢ ᴍᴏɢᴀ ᴡʏsᴛᴇᴘᴏᴡᴀᴄ ᴘʀᴢᴇᴋʟᴇɴsᴛᴡᴀ

Ito Sayaka jest jak cień. A każdy cień potrzebuje światła, by istnieć.

- Mógłbyś się czasem odezwać, wiesz? - powiedziała Mariko ze swoim typowym wrednym uśmieszkiem. - To nie boli. Aone tylko napisał do niej SMS-a: "Jak dla mnie słowa są zbędne" - Ach tak? - zaśmiała się. - Niektórych rzeczy nie da się domyślić ze spojrzenia. - spojrzała na niego wymownie. Zignorował ten przytyk. Spojrzał jednak na nią z małym wyrzutem. - Nie patrz tak na mnie. - odwróciła wzrok. - Tylko mówię jak jest. Niektóre rzeczy trzeba mówić. W tym momencie po raz pierwszy zobaczył w jej drapieżnych oczach smutek.

W pierwszej klasie liceum Bokuto Kōtarō zrobił sobie z Nishimiyi Zakuro wroga... Nieświadomie, ale jednak. W drugiej klasie nadarza mu się okazja, by to naprawić. Czy wykorzysta te okoliczności? ~*~ Przypomniało jej się pytanie Akihiro: Kochasz go? Wtuliła twarz w poduszkę i uśmiechnęła delikatnie. - Głupi dzieciak... - wymamrotała i zapadła w głęboki sen.

- Dlaczego nie zostaniesz chociaż naszą menedżerką? Dziewczyna roześmiała się perliście i wytarła blat przed Kuroo. - A gdzie byście świętowali wasze zwycięstwa albo opłakiwali porażki? - zapytała. - Naprawdę byś się sprawdziła w tej roli... - Tak jak w wielu innych. - kiwnęła na jego posiłek. - Jedz, bo ci wystygnie.

Była płochliwa, czujna i miała nawyk obgryzania paznokci. Co mogło mu się w niej spodobać?

Zawsze byłam dość nieśmiała. Nie czułam potrzeby, żeby spotykać się z innymi ludźmi. Wystarczali mi rodzice, książki i moje ukochane skrzypce. Nie widziałam świata poza nimi. Stanowiły nieodłączną część mojej osoby, a bez nich byłabym nikim. Kiedy poszłam do liceum myślałam, że nic się nie zmieni i będzie tak jak dawniej. Jednak ostatni dzień wakacji zmienił wszystko. Patrząc na to teraz, nie wiem, czy na lepsze, czy gorsze. Kuroo Tetsurō x OC

,,- O czym tak rozmyślasz? - Nie jestem agresywna... Poprostu lubię przemoc."

- Dlaczego akurat słoneczniki? - Nie rozumiem... - dziewczyna spojrzała na niego zdziwiona. - Dlaczego akurat one? Jest przecież dużo innych kwiatów. - Oh, słoneczniki są inne. Są dużo wyższe i mają śliczny kolor. Kojarzą mi się z twoimi włosami. ................................................ Okładka została zrobiona przeze mnie.