'' Seviyorsan seviyorum dersin komutan! Böyle belirsizliklere gelemem ben! Tutarsın elimden sevdana sahip çıkarsın!'' Kendimi karargahtan nasıl attığımı şaşırmıştım. Öfke tüm bedenim de diri iken kolumdan tuttuğu gibi çekti beni kendine. Etrafta ki askerleri önemsemeden kahveliklerini elalarıma fitilledi. '' Yürü gidiyoruz!'' '' Nereye be!'' '' Yürü komşu kızı, basacağım nikahı, sevdama sahip çıkacağım! Seni karım yapmaya gidiyoruz!'' ... Firuze&Alpaslan

Selam ben Eflal 7 yaşımdan 11 yaşıma kadar babam tarafın çeşitli işkencelere maruz kaldım. Ve bir çete lideri tarafı dan evlat edildim

"Küçük bir kız çocuğu gibisin." Soğuğun içime ilmek ilmek işlemesi gecenin ayazından değildi, onun buz gibi sözlerinden ürpermiştim. Gök yüzünde bizi seyreden yıldızlardan ziyade kendi ışığının aydınlattığı, o zehir karası delici gözlerine yerleşen alaylı parıltı ve söylediği son şeyle çileden çıkmıştım artık. İçimde lavlarını köpürterek sabrımın son demlerinde dolanan volkan patlamaya hazırdı, bu işin başka çaresi yoktu ve inceldiği yerden kopacaktı. Ben onun sayesinde çoktan büyümüştüm fakat o her seferinde inadına yapar gibi çocuk olduğumu savunuyordu. Beni bakışları, tavırları, hareketleri ve kelimeleriyle resmen eziyordu. Kalbimi eziyordu. "Çocuk falan değilim ben!" Diye bağırdım sonunda içimdeki ateşten okyanus çaresizce çırpınan benliğimi cayır cayır yakmaya başlarken. Aynı anda hem üşüyor hemde alev alev yanıyordum. Kendi içimde birçok imkansızı barındırıyordum. Sertçe yutkundum... Sesimi iyice yükselttiğimde tek bir mimiğimi bile kaçırmak istemiyormuş gibi dikkatle beni izlemeye başladı, artık gerçekten dayanamıyordum. "Çocuk değilim anladın mı? Değilim! Sana abi demek zoruma gitmeye başladığında büyüdüm ben!" Diye adeta haykırdım. "Duygularımı gizlemeyi öğrendiğimde büyüdüm! Susmayı öğrendiğimde, sessizce ağlamayı öğrendiğimde büyüdüm! Gözümün önünde başkasına dokunduğunda büyüdüm!" Ona ilk kez utanıp çekinmeden kurduğum bu uzun ve acımı haykıran cümleler tüm nefesimi tüketmişti fakat söyleyecek son bir sözüm daha kalbimin en ücra köşesinden saniyeler sonra çıkagelmişti. "Seni sevdiğim gün büyüdüm ben." Diye fısıldadı güçlükle soğuktan zangır zangır titreyen dudaklarım.

0532***: Bugün o topu atanı bulursam sahadaki basket potasını kafasına geçirecem (01.15) 0532***: Lan Tolga piçi, niye görüldü atıyorsuunn (01.16) Defne: Noluyor be siz kimsiniz? (01.17) 0532***: dalga geçmeyi kes pezevenk içtin mi sen (01.18) Defne: ulan pezevenk senin... of neyse demeyeceğim bunu 0532***: ayıp ama oğlum yeter yani. Bu arada hangi exinin fotosunu koydun lan profile? Pinterest kızları gibi pek yüzü görünmüyor güzelliğin (01.25) Defne: teşekkürler, polise bir sapık ihbarı bulunacağım. Sayemde bir sapık daha parmak arkasına kapatılacak. (01.29) 0532***: bir dakika, sen cidden Tolga değilsin he Defne: valla mı ya 0532***: şey kusura bakmayın o zaman, yanlış numara (01.30) Defne: Tolga denilen çocuğun numarası sende kayıtlı değil miydi kardeşim nasıl böyle olmuş olabilir? (01.33) 0532***: yalnız kardeşim demezsek Defne: Hasbinallah çattık ya ### Eğlencesine yazılmış yarı textingtir. Tüm hakları bana aittir. Herhangi bir çalınma da gerekli işlemler başlatılacaktır. 03.02.22 13.08.23

"Kadir dur kadir" Kadir arabaya binecekken tanıdık ses ile durdu. Bu Nazlıydı. Arkasını döndüğünde üstünde pijaması dağınık saçı ile ona doğru koşuyordu. Kadir şaşırmış ve Nazlıya bakarken o çoktan Kadire yaklaşmış ve sıkıca ona sarılmıştı. Derince nefes alıp kokusunu içine çekti. Özlediği koku ciğerlerine dolmuş rahatlamıştı. Yavaşça Kadirden ayrılan Nazlı Kadir'in yeşil gözlerine odaklandı. Bir saniye bile gözelerini ayırmak istemiyordu. "Nazlı neden buradasın hemde bu saate bu halde " "Bana neden söylemedin göreve gideceğini." "Bir önemi yoktu çünkü her zamanki gibi gidip geleceğim hem sana neden açıklamaya yapacağım ki" "Ne demek neden açıklama yapacağım. Biz seninle o kadar şey yaşadık. Ve üstelik bu kadar tehlikeli bir göreve giderken bana haber bile vermeyecek miydin?" Sadece sessiz kaldı ve benden uzaklaşmıştı. Bana hala bir cevap vermemesi beni iyice sinirlendiriyordu. Beni bu kadar yok sayamazdı. "Sen bana açıklama yapmadan hiç bir yere gidemezsin. Üstelik beni kendine aşık edip asla gidemezsin." Nazlı Kadir'e aşkını itiraf etmişti. Dün geceden beri kendini yiyip bitirmiş Ama en sonunda aşka yenilmişti. Kendisi bile bu durma daha yeni alışırken bu sabah göreve gideceğini öğrenmişti. Hemde hayati bir görevdi. "Ne ne diyorsun Nazlı?" "Olanı söylüyorum beni kendine aşık edip hiç bir yere gidemezsin!"Kadir hala durumu fark edememişti. Nazlı Kadir'den hala bir atak göremeyince son noktayı koymak için parmak uçlarına yükseldi. Ve Kadir'in dudaklarına yapıştı. Kadir&Nazlı !Dream uygulamasında yayınlanmaktadır.!

Sıradan bir abi- kardeş ilişkisinden aşka ilerleyen bir tutku. En fazla ne olabilir ki? Sizi içeriye bekliyoruz. Alaz Kara: Giymişsin kısacık elbiseyi.(00:07) Baldırlar çırılçıplak meydanda.(00:08) Göğüsler açıkta(00:08) Sonra niye sinirlerin zıpladı diyorsun.(00:09) Al işte sana asıl nedenlerini yukarıda sıraladım.(00:10) Siz: Sen beni mi süzdün?(00:10) Alaz Kara: Ben seni niye süzeyim kızım?(00:11) Kendine gel.(00:11) Kendin çırılçıplak giyiniyorsun.(00:11) Sonra tüm suç Alazın oluyor.(00:12) Yok öyle yağma.(00:13) Böyle yaparak mahallelinin de ağzına laf verdiğinin farkında mısın?(00:14) İster istemez insanın gözü kayıyor yani.(00:15) Bilerek yaptığım bir durum değil.(00:16) Siz: Giydiğim kıyafet gayet zevkliydi bir kere.(00:17) Sen modadan ne anlarsın ki.(00:18) Ayrıca mahalle ne düşünürse düşünsün.(00:19) Alaz Kara: Dediğim dedik çaldığım düdük.(00:19) Kendi bildiğimi okumaya devam edeceğim diyorsun yani.(00:20)

Klasik abi kurgusudur!

PUKKA YAYINLARI ARACILIĞIYLA KİTAP OLMUŞTUR. KİTAP SATAN HER YERDE BULABİLİRSİNİZ. Doğduğu ilk gün yetimhaneye bırakılan Rüzgar, hayatı boyunca bir şeylere ve birilerine bağlanmaktan kaçınan, soğuk bir tiptir. Aynı yetimhanede büyüdüğü yaramaz bir kız çocuğu dışında da bağ kurduğu kimse yoktur. Yaşı dolduğu için yetimhaneden ayrılmak zorunda kalan Rüzgar, her seferinde beraber kurtulmaya söz verdiği kız için geri döner. Yine rutin ziyaretlerinden birinde kızın ailesi tarafından yetimhaneden alındığını öğrenir ve bir daha ondan haber alamaz. Senelerini ondan bir iz bulmak için araştırarak geçirirken bir gün, gizemli bir numara doğum gününü kutlar. Çok geçmeden Rüzgar, bu numaranın yetimhanede beraber büyüdüğü kız olduğunu anlar ve kızın içinde bulunduğu zor durumu öğrendiğinde onu kurtarmak için anlaşmalı bir evlilik yapmayı teklif eder. İkisi, aynı soyadını paylaşan, evli ev arkadaşları olacaktır. "Seni seviyorum. Hep sevdim."