Bana nefesini ver, kalbimden kalbine sonsuz adımlar atayım. Bitmeyecek gecelerimize bir kadeh kaldıralım ve gülerek, severek, birbirimizi parçalarcasına sevişelim. Diz kapaklarını ellerimle tutup bacaklarını açayım; cennetine ürkek bir giriş, dudaklarımdan süzülen en güzel sessizlikler. Çığlıklarında gizlediğin bizi, nasıl oldu da bu ellerle beni baştan çıkardığını anlat bana. Yatağımda bir bahçe yarat; ayaklarından yeryüzüne hayat gelsin; bize, ban- sadece bana.

Sevdiğini bul ve seni öldürmesine izin ver.

Sana âşıktım, Jeon. Sen ise kafamdakilere.

dilhun denizinde izin ver martı olayım.

Ağlarken gözlüklerime dokunma. !text [161119 & 170320]

Jeon Jungkook beni mahvediyordu. Yok ediyor, içimden geçiyor ve adımı unutturuyordu. Sadece baldırlarını okşuyor, beni ıslatıyordu. Ona baktıkça yerimde kıvranıyor, mahvoluyordum. Baskınlığı altında ezilmek istedim, yönetilmek ve acımasızca yok edilmek istedim. !smutoneshot¡ [151020 & 151120]

"Korkma," dedi buruk bir tebessümle. "Dinanzi a me non fuor cose create, se non etterne, e io etterno duro, diyor Dante. Benden önce her şey sonsuzdu; sonsuza dek süreceğim ben de."

"Ne ölüm ne kalım, ama yine de acıtıyor."

faustusjj Şimdi yalnızca, silikleşmiş bir anıdan ibaretsin.