Yayıncı erkek - Pastacı kız ilişkisi. ☕︎ "Seviyormuşum seni." demesiyle uykulu olan bakışlarımla "Hm?" diye bir ses çıktı dudaklarımdan. Bir elini yavaşça kaldırıp kısa saçlarımı kulaklarımın arkasına sıkıştırıp "Öyleymiş." dedi kısık sesle. Beynim çorba gibi olduğu için dediğini pek idrak edemiyordum. "Nasıl olmuş peki?" dedim mırıltıyla. Samimi ve içtenlikle "Biranda olmuş. Önce uzaktan hoş gelmiş sonra burnunun dibindeyken ayrı bir iyi ki dedirtmişsin." dedi alnını alnıma yaslarken. Ağzımdan minik bir hıçkırık çıkmasıyla erkeksi kıkırtısı beni şuan jöle kıvamından gaza geçirmiştir. "Ama ben sadece tatlı yapabiliyorum diye düşünüyordum normalde." dememle yüzündeki gülümsemeyle "Kalbim sayende düğün pastası gibi şuan zaten." demesiyle ne olarak anladıysam kahkaha atmam bir oldu. Öyle bir güldüm ki benim gülmeme kocaman gülümseyip gözlerinin içi parladı. "Sen hep böyle, en çok bana gül." *** -KLASİK YAYINCI KURGUSU GENÇLER! EĞLENCE VE ÇITIR ÇEREZ bazı kısımları başka kitaplara benzeyebilir ama çalma gibi bir durum söz konusu değil. Mantık hataları da olabilir. Bu kadar baybai

On sekiz yaşındaki Sevde, her sabah okula giderken Melik'in minibüsüne biner. Otuzlu yaşlarındaki Melik, geçmişinin yükünü taşıyan, ailesinden kopmuş, bir gün TIR şoförü olup dünyayı gezmenin hayalini kuran yalnız bir adamdır. Sevde ile arasında, küçük sohbetler ve paylaşılan poğaçalarla büyüyen, ikisinin de adını koyamadığı bir yakınlık vardır. Melik için Sevde, korunması gereken genç bir kızdır. Sevde içinse Melik, mahalledeki herkesten farklı, kendisini gerçekten gören biridir. Ama bir de Nesrin vardır. Sevde'nin yirmi dört yaşındaki ablası Nesrin'in Melik'le yakınlaşması, iki kardeşin arasındaki dengeleri altüst eder. Söylenemeyen sözler, gizlenen duygular, kıskançlıklar ve aile baskısı giderek içinden çıkılması zor bir düğüme dönüşür. Bir mahallenin sessizliği içinde üç insan, aşkın, aidiyetin ve aile bağlarının sınırlarını zorlayan bir hikâyenin içine sürüklenir. Bazı aşklar yaşanmak için değil, insanın kendisini tanıması için çıkar karşımıza.

+18 içerecektir, rahatsız olacaklar okumasın!!! ⛓ "Selin, doğru eve gidiyorsun." Yekta abi çocuk tembihler gibi konuştuğunda ters bir sesle cevap verdim. "Eve gideceğim zaten, başka nereye gidebilirim ki?" Direksiyonu kavrayan parmaklarını serbest bırakıp vitesin bölmesinde duran sigara paketine uzandı. Cebinden çıkardığı çakmakla sigarasını ateşlediğinde içine derin bir nefes çekti ve zaten çıkık olan elmacık kemikleri daha da belirginleşti. Eş zamanlı olarak kendi tarafındaki camı aralayıp işaret parmağıyla sigara dalının belini kırarak izmaritini yere attı. Keskin hatlarıyla donanmış yüzünü bana döndürdüğünde gözlerinde takılı kaldım. Ela gözlerinden aynı anda birçok duygunun yer değiştirdiğini görebiliyordum. Fakat yakaladığım duygu ise kızgınlıktı. "Bir kere de söz dinle ve karşı çıkmamayı dene!" Bacaklarıma örttüğüm deri ceketini hışımla çekip onun kucağına bıraktım. Çantamın kollarını parmaklarıma doladığımda gözlerimi ondan çektim ve hayal kırıklığıyla mırıldandım. "Olur olur denerim. Umarım sende bundan sonra karşında bir çocuk varmış gibi davranmamayı denersin." ...

Lina Kara, babasıyla ettiği kavga sonucu babasını kendi kafasına sıktığı bir kurşunla kaybeder. Bu kayıp kendisinden de birçok şey götürür. Borçlar ve vicdan azabı arasında sıkışırken zaman pek iyi davranmaz ona. On ay kadar sonra eski halinden eser yoktur artık. Hissizleşmiş ve yaşama olan hevesini kaybetmiştir. Kendisini bazı insanlar böyle yaşar diye teselli ederek annesi ve kız kardeşi için yaşamaya devam eder. Sıradan bir gün çalıştığı çiçekçiye gelen gizemli bir adamın ricası üzerine bir çiçek teslimatına çıkar. Ölüm anlamına gelen çiçekleri teslim ettiği adamın babasının otopsisini yapan adli tıp uzmanı olduğunu ertesi gün savcılıktan gelen bir telefonla babası hakkında sarsıcı gerçekle öğrenir. Adli Tıp Uzmanı Aral Çakırca'ya götürdüğü ölüm çiçeklerinin ikisi için olduğunu anlar. Babasının peşindeki birtakım organizasyon üyeleri, Lina'nın, Kadir Kara'ya gidecek olan anahtar olduğuna eminken Lina bunun ne demek olduğuna başta anlamasa da zamanla yaşananlar anlam kazanmaya başlar. Bilmediklerinin bildiklerinden fazla olduğunu Aral Çakırca ve Savcı Yiğit Atalay'la bu olayı çözmeye çalışırken keşfeder ve ailesinin kendisinden sakladığı sırlarla bir bir yüzleşmeye başlar. Saklanırım göz önünde. Gelir geçer önümden. Ben görünmez değilim. Hiçe sayar beni gözünde... Bu bir bilmece... Söyle bana Lily... cevap ne?

Siz: Yağız Siz: Sen benim en yakın arkadaşımsın Siz: Yemin ederim niyetim seni öpmek değildi. Yağızımm: Arkadaşlar birbirlerini bir kez daha öpmek ister mi Nazlı? Aralarındaki arkadaşlığın dinamiği herkese doğru gelmeyebilir, lütfen bunu normal karşılayacaksanız okuyun. -Argo ve cinsellik içerir.-

Alisa, babasıyla ettiği büyük bir kavgadan sonra bir inat uğruna şatafat dolu hayatını bir kenara bırakarak bilmediği bir mahallede ev tutar. Fakat mahalleye ayak bastığı ilk andan itibaren ne mahalleyle ne de mahallenin abisiyle yıldızları uyuşur. |Mahalle kurgusudur| 120625

Zifiri karanlıkta kalan kendini kör sanırdı. Gözler görmez olduğunda, kulaklar duymaz olduğunda; kimi zaman gecenin siyahına, kimi zaman seherin kızıllığına bulaşırdı suçun lekesi. Gerçek denilen şey, bu lekelerin ardına gizlenip günyüzüne çıkmayı beklerdi. Silinince de geçmezdi üstelik, izi kalırdı her lekenin. Birinin uzmanlık alanı matematik. Bir diğerininki psikoloji. Biri kendini bilime adamış. Biri ise tüm kilitlerin anahtarıymış. Ve aralarına son katılan, üstün görsel zekâsı sebebiyle 'fotoğraf makinesi' olarak tanınan bir kadın. Onlar izbilimci. Onlar Analizci. ⚓ Not: Bu kurgu travma sonrası stres bozukluğu, obsesif derecede takıntılılık durumu, intihara meyilli ruh hali gibi tetikleyici olabilecek ögeler ve cinsellik içermektedir. Bu sebeplerden dolayı yetişkin içerik kategorisindedir.

Sene 1992, ülke sağ ve sol çatışmasının izlerini hâlâ taşıyorken henüz yoluna girmiş bir düzen yoktur. Bu çatışmanın içerisinde aynı evde doğup büyümüş olan Firuze ve Ecevit birbirlerinin tek ve en sevdiği oyun arkadaşıdır. Yetişkinlerin kavgalarının ötesinde, boya kalemleri ve oyunlarıyla büyüyen iki çocuğun doğarken beraber yazılan hikayeleri; bir doğum gününde sert bir silgiyle silinir, hiç var olmamış gibi koparlar birbirlerinden. Silgi yazıyı siler, kağıdı hırpalar ve Ecevit bir ailenin avucunun içinde yok edilir. Suçlar ve cezalar. Cezaları yalnızca suçlular mı çeker? Silgi yazıyı siler, leke bırakır ve Firuze en sevdiği oyun arkadaşını kaybeder. Suçlananlar ve cezalandırılanlar. Suçlular sadece yetişkinlerden mi çıkar? Firuze Akın ellerinde fırçalar, karşısında tablolarla yıllardır oyun arkadaşını beklemektedir. Seneler sonra aynı sayfa açılır, silgi de kalem de tek kişinin eline düşer. Ali Ecevit Tarhan, yazıp silmek için yok edildiği o yere geri döner. *** "Firuze sen benim çocukluğumsun," Gözleri derin bir şefkatle bana bakıyordu. Konuşan Ecevit'ti. Onu evvelden tanıyordum. Gözlerindeki şefkat avucunun içine düştü, un ufak edildi. "Firuze sen benim çocukluğumun katilisin," dedi acıyla, nefesini keskin bir bıçak kesti, o bıçağı ben tuttum sandım. Konuşan Ali Ecevit Tarhan'dı. Onu yeni tanıyordum.

+18 cinsellik ve şiddet içerir! • Bir avcı ve av hikayesi değil.. Bir avcının, av olmak pahasına başka bir avcıyı avlamasının hikayesi. Bir adamın ellerine düşen bir kadın... O adamın ellerine düşmek için her şeyi yapan bir kadın... Takıntı mı aşk mı? Turuncudan nefret eden bir kadının gökkuşağının ikinci katmanına hapsolma hikâyesi... Turuncudan nefret eden bir kadını, gökkuşağının ikinci katmanına hapseden bir adamın hikayesi... Kadın o katmana girebilmek için ölümü bile göze almıştı. • Gerçek kişi ve kurumlarla alakâsı yoktur. Tamamiyle hâyâl ürünüdür! Yetişkin okurlara uygun, psikolojik öğeler barındıran, romantik bir kurgudur.

O gece yağan yağmur, yer ve göğün yerini değiştirmişti. O geceden sonra bir daha şafak sökmemeli, güneş doğmamalı, sabah olmamalıydı. O gece şafak söktü, güneş doğdu, sabah oldu. Olmamalıydı.