ailesini trafik kazasında kaybetmiş bir genç arem Demirkan kız kardeşiyle hayata tutunmaya çalışırken bir gün kardeşinin böbrek yetmezliği olduğunu öğrenirse, Diğer taraftan gücüyle nam salmış mafya lideri Erez Uluhan aremi ilk gördüğü anda onu kendinin yapmak istemesiyle başlıyor. Bakalım arem kardeşi için nelerden vazgeçecek. Arem daha güzel şeyler mi kazanacak yoksa, verdiği kararlardan pişman mı olacak.

| askıda biliyorsun, seni yalnız bırakamam.

"Beni nasıl öldürürdün?" diye sordum, az önce dediği şey yüzünden nefesim hâlâ kesikti. Parmakları belimi kavrayıp beni iyice bedenine doğru çekerken tereddütsüzce cevapladı. "Yavaşça, her bir parçanı değerlendirerek. Sen bir sanat eserisin, Abigail. Ben ise seni sanatın ta kendisi yapardım." ♀+ ♀ -hannibal isimli televizyon dizisinden ilham alınmıştır, çoğunlukla. -tetikleyici uyarısı: kan, cinayet, bıçaklar, silahlar, şırıngalar, mental hastalıklar.

*** Düzenleniyor*** -Uzun süreli bir savaş olacak. Hatta bazen kan akıtacağız. Ellerin kirlenecek belki. Ama kazanacaksın nihayetinde. Tek bir şeyi unutma. Düşmanın sandığın ben, aslında başından beri senin yanında durmuş olacağım.

Bir adam girdi hayatıma, gülüşünde hayat bulduğum, gözyaşında nefesimi verdiğim, çok sevdiğim bir adam. Atilla Feyezan, kırık kalbime bıraktı sevgisini, onardı ruhumu fakât bende onarabilecek miydim onun ruhunu? "Ölümün kıyısından sonsuzluğun hiçliğine giden bir yol çizdim gökyüzüne, kalemin mürekkebi kaldı elimde." "Ve gökyüzü acıyla ağladı, mürekkep ise üzerimize aktı." [Şiddet ve +18 unsurlar barındıracaktır.] • Kapak tasarımı: @prosphene

Yalnız ve anlamsız hayatının kontrollü ilerleyişi içinde genç bir kadın, küçük kız kardeşine bakmakta kendini sorumlu hissetmektedir. Kardeşinin, bacak arasının içinde kıvranan ölü balıklara karşın iradesizliği yaşadıkları şehrin fahişeleri arasına itmektedir ve genç kadın, kardeşini bu ara sokaklardan çekip alırken yolu bir gün, duvar kenarından yılan gibi süzülen bir fahişeyle karşılaşır. Başta sıradan ve hiçbir enteresanlığı olmayan bu fahişeye karşın, kardeşinin dur durak bilmez iradesizliği yüzünden gitgide iletişimleri ve karşılaşmaları artacaktır. Genç kadın, hiç bilmediği ara sokaklarda karşılaştığı bu fahişenin alakasını gitgide cezbettiğini fark ettiğinde kontrolünü yitirdiği olaylarla karşı karşıya kalacaktır.

Son Seungwan, hayallerini gerçekleştirmek isteyen bir ressamdı ve kırılmış fırçasına bakarken ağlamamak için kendisini zor tutuyordu. //wenseulrene fanfiction.

'ÖLÜM ile YAŞAM' arasında bir çizgideyim Onca lafın arasında küfür gibiyim Sanırım bitti barışamayız Bundan sonra... Koca yılın anısı bir anda nasıl sileyim? Yine yakama yapışır mı mesafelerin? Canımı kimseler acıtamazdı Senden fazla... ... "Bana bir kere bile beni sevdiğini söylemedin.." dedim sessizce. Lisa dolan gözleriyle gözlerime baktığında gülümsedi. "Bana sağır mıydın Jennie? Bana kör müydün Jennie? Sana olan bakışımdan, hareketlerimden, sözcüklerimden anlamadın mı Jennie?" Çenesi titremeye başlarken bakışlarımı gözlerinden kaçırdım. Tek eliyle gözlerini kapatıp arkasını döndü ve birden yerde duran spor çantasına tekme attı. Tekrardan bana döndüğünde gözlerinde acı, kırgınlık, sinir... hepsi bir aradaydı. "Bekledim!" diye bağırdı bir anda. "Hep seni bekledim. Bir an bile umutsuzluğa düşmedim, hiçbir zaman anlamadın seni sevdiğimi, belki de anladın... Anlamasan bile hep sevdim, sen hep benimleydin!" Eliyle kalbini gösterdi. "Buradaydın..." Sesi odayı inletirken elimle ağzımı kapayıp kafamı eğdim. Sessiz hıçkırıklarım sessizliği bozarken derin bir nefes aldığını duydum. "Tuhaf olan ne biliyor musun Jennie?" dedi nefesini verdiği sırada. Gözlerimi kaldırıp gözlerine baktığımda gözünden düşmek üzere olan bir damla yaşa odaklandım. "Sırf senin yüzünden canımın bu kadar yanmasına rağmen. Kalbimi paramparça edip bir kenara atmış olmana rağmen... hiçbir zaman yanlış insan olduğunu düşünmedim." ... UYARI ! : G!P konulu bir fic olduğu için rahatsızlık duyacaklar okumasın lütfen.

park chaeyoung kafasını asistanına takmış bir modeldi. !text-düzyazı