16 Mayıs 2021 güncellemesi: Bölüm yorumlarında fazlasıyla spoiler olabilir, eğer hoşlanmıyor ve keyif alarak okumak istiyorsanız yorumlara bakmayın. Bütün Sokak Nöbetçileri'nin gözleri benim üzerimdeydi, benim gözlerim ise onun turkuaz rengi gözlerinden ayrılmıyordu. Hepimiz yine bir amaç uğruna toplanmıştık. "Sokak çocuklarını her gördüğünüzde saçlarını okşayın," dediğimde gözlerim onun kumral saçlarına kaydı, alnına bir tutam saç düşmüştü ve her zamanki gibi dağınık, özensizdi. "Onları sevin, gülümseyin. Bir gün o çocukların büyüyeceğini ve karşınıza çıkacağını unutmayın." Hafifçe tebessüm ettiğimde canım hiç olmadığı kadar fazla yanıyordu. "Büyüdüm, büyüdün, büyüdük." Ona doğru bir adım attım ve başımı kaldırıp "Keşke hiç büyümeseydik," diye fısıldadım. "Keşke büyümeseydin. Keşke o sokaklara ait kalsaydık." Öfkeli değil, bıkkındı. Ruhsuz değil, tepkisizdi. Yalnız değil, kimsesizdi. "İçimi sokaklara çevirmenin bir yolu var mı?" diye sorduğunda sesinde ilk defa başkaldırı yoktu, vazgeçiş vardı. "Kendimi değil ama seni o sokaklarda yaşatıp gizlemek istiyorum."

BU KİTAP BASILI ESER HALİNE GETİRİLDİĞİ İÇİN KALDIRILMIŞTIR. FİKİR SAHİBİ OLMAK İSTEYENLER İÇİN GİRİŞ BÖLÜMLERİNDEN BAZILARI BULUNMAKTADIR. KEYİFLİ OKUMALAR. * Lütfen bekleyin. Operatöre bağlanıyorsunuz. * * Kapak tasarım: @viranebirkalp

"Çocukluğumuz tohumumuzdur," diye fısıldadı Sırtlan'ın kül olan kalbi. "Tohumumuza kim su verdiyse o şekilde büyür ve yetişiriz." EMARE serisinin, birinci kitabı Sarmaşık, ikinci kitabı Pusula ve son kitabı Maske bu başlık altında toplanacaktır.

Rüzgâra Dokunmak serisinin ikinci kitabıdır. * * * kapak tasarım: @viranebirkalp

Genç kadın, yalnızlığın hüküm sürdüğü yoğun hayat temposunda bir gece hastane nöbetinden yorgun bedenini sürükleyerek evine döndüğünde kapısının önünde gizemli notlar bulana dek hayatını çizdiği kurallarıyla, disipliniyle yöneten, tuttuğunu koparan kontrollü bir insandı. Notların saplantılı bir hal almasıyla beraber hayatında güvendiği herkese şüpheyle yaklaşmaya başlamış, kendisiyle kedinin fareyle oynadığı gibi oynayan bu saplantılı insanı bulmaya karar vermişti. Ve Tuna KARTAL akıl almaz tesadüfleriyle hayatına paldır küldür girdiğinde işler kesinlikle rayından çıkmaya başladı, içini ısıtan sıcak kahve gözleriyle bu karizmatik adam kendisinden tamamen zıt olduğu, rahatlığıyla onu çılgına çevirdiği halde yıllardır bir kıpırtı dahi hissetmediği kalbini göğüs kafesinde tekletmişti. - Unuttuğu şey, adımları ne kadar sağlam basarsa bassın o geçmişini içinde saklayan yaralı bir ruhtan ibaretti, ılık bir meltemdi, rüzgardı. Ve hayat güzel olan her şeyi bir çırpıda mahvedebilecek kuvvetli bir fırtına. '' - (Mavi Gece hikayesindeki Tuna karakterinin kitabıdır.)

Babasının ölümüyle birlikte hayattan gelecek her şeyi boş vermiş genç kız, annesinin ve üvey babasının zoruyla tüm yazını çürütmek üzere, hiç tanımadığı bir şehre, tanımadığı bir eve, tanımadığı insanların arasına gönderilir. Buradaki hiçbir şeyin kendi karanlığına ışık tutamayacağından eminken tıpkı kendisi kadar aydınlıktan korkan bir adam tanır ve işte o zaman onun gecelerinin peşine düşer. Onların hikayesi bu siyahın mavisinde başlıyor. # Ne zifiri karanlık, siyah; ne apaydınlık, günü doğmuş bir beyaz. Gece şimdi sen gibi. Gece mavi. #1 FANTASTIK

Gamzelerinin müptelasıyım!!! Birbirini sevmeyen iki grup daha sonra düşmanlıktan doğan aşklar. Kitap tarfımca yazılmış olmakla birlikte iznim olmadan kopyalanamaz veya paylaşılmaz! Pişman olmayacaksın:) Kapak tasarımı:sssadecesenveben

NOT: BİRİNCİ VE İKİNCİ KİTABI OKUMADAN OKUMANIZ ÖNERİLMEZ. *** Rüzgar ve ben bu hallerine gülümsedik. Herkes buradaydı. Pelin'e giydiği şort yüzünden inat edip kendisi de şort giyen ve kıllı bacaklarını ortaya sergileyen Emir buradaydı, elinde termosla ve ayağında plastik terlikleriyle Hayriye teyze buradaydı, Bir elinde minik piknik tüpüyle diğer elinde ise plastik topuyla Asiye teyze buradaydı, birbirlerine sarılı duran annem ve babam buradaydı, büyük ihtimal evlenme teklifini nihayet aldığı için otuz iki diş sırıtan Azra ve sözlüsü müstakbel kuzenim Ediz buradaydı, el ele tutuşan ve birbirlerine aşkla bakan Sinem ve Sinan buradaydı. Salyasını annesinin koluna akıtan Anka, Açelya ve Mert buradaydı, elindeki poşette bulunan kahvaltılıkları gizli gizli aşıran Ege ve ona eşlik eden nişanlısı biricik kankim Ece buradaydı. Elinde piknik sepeti bulunan Çağatay ve ona çaktırmadan aşkla bakan Dolunay buradaydı. Telefonda bir şeyle ilgilenen Kerem ve Esra buradaydı, İpeğin elini sıkıca kavrayan Aras ve içtenlikle ona bakan İpek buradaydı. Sanırım herkes haklıydı. Biz manyaktık. Hepte öyle kalacaktık.

NOT: BİRİNCİ KİTABI OKUMADAN OKUMANIZ ÖNERİLMEZ. *** Arkamı dönmüş gidiyorken konuşunca durdum. -Peki mevzu sadece korkman mı Doğa? Ben öylece karşıma bakarken derin bir nefes alıp arkama döndüm. -Hayır. Mevzu onunla korkunç bir geçmişimin olması ve bunu sadece senin iyileştirmen. Beni iyileştiren tek şeyi de yok etmesine izin vermeyeceğim. Canımı vermem gerekse bile. Dedim ve arkama dönüp ilerlemeye başladım. Ama dönerken son anda gülümsediğini gördüm. °Tüm hakları Egenin midesinde saklıdır.°

"Başkalarına kırılmış olan kalbim sana deli gibi çarpıyor ve kırılan parçaları bir bir kalbime batıyor." Kitabın devamı sırasıyla yan sıramdaki manyak ve yanı başımdaki manyaktır. ... "Bizim hikayemiz bitti." Dedim kısaca. Bitirmesini istemiyordum. "Sen karanlıktan korkup başka bir karanlığa sığındın Doğa. Komşunla bir türlü anlaşamadığın, köpeğinin aşısını unutunca onu Kerem'in üstüne salmayı planladığın, misafirler geldiğinde annenlerin aldığı bütün tatlılardan aşırıp Ege'yi suçladığın bir kızsın." "Bana neden kendimi anlatıyorsun?" Güldü ve devam etti. "Çünkü bütün yaz beraberdik. Çünkü bu bizim hikayemiz ve unuttun mu? Benim olan bende kalır."