Tamamlandı. "Edebiyat dediğin şey, insanları hayal dünyasına sürüklemekten başka ne işe yarar ki abi?" Dedim sağa sola bakındım. "Hayır, oturup 'Bu adam neden kırmızı perdeleri tasvir etmiş?' diye düşünmek yerine perdeleri açar, dışarıya bakarsın, işte çözüm bu kadar basit! Yok Şiirlermiş yok romanlarmış." Pamir çantasından test kitaplarını çıkarırken kahakha attım. "Bir de ortamlarda 'Dostoyevski okudum' diye hava atanlar var amınakoyayım ben onların!" Sınıfa herkes beni dinlemeye başladı ve bu bana aşırı öz güven pompalıyordu. "Dostoyevski senin elektrik faturanı mı ödedi, yoksa marketten indirim kuponu mu yolladı? Yok, efendim ',ruhun gıdası'ymış. Ruh, çorba mı ki gıdaya ihtiyaç duysun salağa bak!" Ferman ayağa kalkıp beni alkışladı. "Helal Ahu Başkan;" dediğinde ona bakıp göz kırptım. "Aç bir belgesel izle, hem öğrenir hem vakit geçirirsin. Ama yok, illa kitap okuyacağız. Siz okuyun abi ben okumayacağım." Ben sinirli sinirli söylenirken Hazan kaşlarını arşa kadar kaldırmış bir hale "Ahu sus" diyordu. "Ne suscam abi ya bak şimdi dinle bi bana hak vereceksiniz!" Hazan sinirle "SUS GERİZKALİ YETER SABAHTAN BERİ SÖYLENİYORSUN-" derken lafını kestim. "Edebiyat dersinin amacı nedir? Cidden, bunu biri açıklayabilir mi? Bir de 'Bu yazar burada ne demek istemiş?' diye soruyorlar ya o zaman onları öldüresim geliyor!" "AHU OĞUZ HOCA ARKANDA SUS ARTIK!" Bir anda lal oldum. Sessizce bana bakıyordu gözlerinde saf bir sinir ve öfke vardı. Hoca kollarını göğsünde birleştirmis bir halde kaşlarını çattı ve "Ka'rı pür-sükûn ve mütevahhşi bir kız." diyerek onu takip etmem için elini salladı. Küfür mü etti o?

"Direkt söylersem kaldıramazsın diye düşünmüştüm,"diyerek sesini hafifçe yükseltti Ezgi. "Madem bu kadar hızlı olsun istiyorsun, al o zaman. Ardıç seni aldatıyor." Espiri üçe ayrılırdı: Asla komik olmayan fakat karşısındaki insanın gülüşüne gülündüğü için komik sanılan espiriler, komik olan fakat insanların zeka seviyesinin yetmediği için sadece tek kişinin güldüğü espiriler, ortada olmayan şeyleri kullanarak dalga geçmek için yapılan ve büyük kavgalara sebebiyet verebilecek espiriler. Ezgi üçüncü sınıf bir espiri yapıyordu ve eğer devam etmeye kalarsa o güzel montunu tekmeleyecektim. Söylediklerinin üzerimde olan etkisi sıfırdı. Bu yüzden sahte bir, "Ha ha,"sesi çıkardıktan sonra ciddi bir hâle büründüm. Genelde ciddi olmaya çalıştığım her ortamda kahkaha atardım fakat bu yaptığı, espiri için bile fazlaydı. "Komikmiş biraderim. Tutar bu." Başlangıç: 03.12.2017 Bitiş: 26.07.2021

{TAMAMLANDI}+905436: Nil hanım, sanırım mail bulut sisteminde bir sıkıntımız var, mesai başladığından beri dört kez mail attım ancak size iletilmiyor, sabit telefonu da açmıyorsunuz. + 905436: Bugün kredi verdiğimiz şirketin yıllık bilançolu gelir tablosu raporunu getirebilir misiniz odama? Finans Nil: Merhaba, numaranız bende kayıtlı değil, hangi raporu istiyorsunuz ve kimsiniz? + 905436: Merhabalar Nil hanım, kusura bakmayın. Ben Burak. Yönetim kurulu katına çıkarsanız odamı bulmanız için Gül yardımcı olur. Finans Nil: jdhsjshahsjs Finans Nil: ya Semih djjdjdjdjd Finans Nil: Kardeşim bi siktir git artık ya. + 905436: ? Finans Nil: ya bir de soru işareti atıyor dkkdjdkeke KAPAK: @kirikcicekpapatya

Vatan. Beş harf. Canım. Beş harf. İkisini de birbirinden ayırt etmememin sebebi, beş harf olmasından kaynaklı değildi. Vatan, canımdı. Canım, vatandı. Birbirinden ayırt edilemez, birbirinden ayrı düşemezdi. Canım var oldukça vatana hizmet edecektim, bu on yaşındaki kız çocuğunun babasının tabutunun üzerindeki bayrağı okşarken ettiği yemindi. ••• 'Afitap ne demek?' 'Aylin, ayın ışığı demekmiş. İsmini ilk duyduğumda anlamını merak etmiştim. Sen isminin anlamını taşıyan bir kadınsın Aylin. Sen ay ışığısın, sen benim karanlık gecelerime düşen ışıksın, önümü aydınlatırsın. İsminin anlamına ters düşen diğer yanın, gündümüzü de aydınlatıyor olman. Bu yüzden afitapsın, bu yüzden Aylin'imsin. Hem gündümüzü, hem gecemi aydınlatan o görkemli ışıksın...'

Akşamlar erken çöker Filistin'e Sabahın nöbeti kısa Ve şaklayan bülbüller susmuş; Filistin'de akşam oluyor Akşamlar geliyor Bomba ve çığlıkla Hilali bile korkutan o zalim geceler Hiç bitmeyecekmiş gibi Filistin'de yine akşam oluyor Hani nerde Gazzeler hayfalar Zeytin ağacıyla kucaklaşan dağlar Şafağı silen rüzgâr geliyor Üzerine bir lanet gibi dalların Filistin'de akşam oluyor Hey Filistin! Alış bu karanlığa Karanlığın ardı elbet şafaktır Seninde güzel günler görmek hakkın O masum gözlerini aç, güneşin doğması yakın Selim Alacahan

Nasip,Cenab-ı Hakkın kulu için çizdiği nimettir değil mi? Her kul nasibini bekler her nasip ise kula ulaşmayı. Nasiplerin en güzeli de seni haramdan sakınandır. Sakındı,sakındırdı. Kendiyle birlikte birini daha koydu Allah yoluna. Nasibini helali yaptı. Müstesna bir sevgi ile aldı kulu kalbine. Ona layık olan en güzel eşti belki de... Başlangıç:25.06.2023 Bitiş:17.08.2023

[Bazen doğru insanı yanlış seversin.] Hüzünlü bir güzellikti adam. Acıyla karılmış; azapla yoğrulmuştu... Ama öyle güzeldi ki, genç kadın biraz daha yaklaştı yatağa. Gözleri kapalı olduğundan göremediği şiir işli bakışlarının bergüzarına sarılıp kahverengi saçlarının alnına dokunuşunu, kaşlarının gözlerini saran kavsini seyretmeye durdu. Rüyası olmak istedi adamın, onu böyle huzura erdiren olmak istedi. Sonra dokunmak istedi yüzünün latif çizgilerine, hayal olmadığını bilmek istedi. Lakin ona avuçlarını süt bardağına bastırmaktan ötesi düşmezdi. Öylece adamı içine yazana kadar seyretti, sonra da yüreği yaralı arkasını dönüp gitti.

Seni unutursam ey Kudüs! Sağ elim hünerini yitirsin. Seni anmaz, Kudüs'ü en büyük sevincimden üstün tutmazsam, dilim damağıma yapışsın! | Tevrat - Mezmurlar 137.

Sahabe Efendilerimiz sağolsun biz iman etmiş bulunmaktayız. Bu yüzden onlara büyük bir vefa borcumuz var. Bu borcu da en iyi onları anlayıp anlatarak ve en önemlisi de onlar gibi olmaya çalışarak ödeyebiliriz.

İslâmî bir kurgudur... "Bu kadar ümitsiz olmayın. Bir suçunuz yoksa her şey elinde sonunda açığa çıkar. Unutmayın her katil hata yapar. Bunu gerçekte yapan kişi bulunacaktır. Ama bu kadar ümitsizken size nasıl yardım edebilirim ki?" Dediğimde saniyelik gözlerime baktı. Gözleri bir şey arar gibi boş odada gezindi ürkekçe. Bir psikoloğa ihtiyacı olduğu reddedilemez bir gerçekti. Psikolojik olarak çöktüğünü ilk girdiğimde bile fark etmiştim. Ne demişti? Annesi, babası ve kız kardeşini öldürmüştü. Yani en azından iddialar bu yöndeydi. Eğer gerçekten öldürmediyse ailesinin öldürdüğünün düşünülmesi + bunun suçlusunun o bulunması + hapse girmesi + tanıdığı hiçkimsenin ona inanmaması = çok büyük bir travma olmalıydı. "Dışarda kimse yok hanımefendi. Kimsem yok... Çıkıp ne yapabilirim? Çıksam ne yapacağım? Yüzüme katil diye bağıran büyükannemin ayaklarına mı kapanıyım? Cidden ben ailemin bir mezarı olduğunu görmeyi burada gebermeye tercih ediyorum." Bu denli karamsar olması içimdeki iyi her şeyi süpürürken yanağımın içini ısırdım toparlanmak adına. Gözleri çaresizlikle parlıyor bir de ara sıra sesi titriyordu. ~İsteksiz. "Kardeşiniz sizin için çırpınıyor Yavuz bey. O var. Sizi bu kadar seven ve vazgeçmeyen birisi varken nasıl kimse yok?" Dediğimde öldürücü bir bakış oturdu gözlerine. Nefretle baktı bana. Bir an ne dediğimi sorguladım. Bu adamın psikolojisi yerinde değil ve ben onun karşısında otururken güvende hissetmiyorum. "O şerefsiz ben buraya gireyim diye aleyhime ifade verenlerden biri. Ben intihar edince vicdan azabı yaşadı. Lanet çocuğun beni sevdiği yok. Babamın bana vereceğini defalarca dile getirdiği şirketin başına geçmenin keyfine varıyor aylardır."