Nie może opuścić pokoju. Jej pokoju. I to wszystko wina Zakonu. Skazanie go na życie w małej przestrzeni, mając do towarzystwa jedynie szlamę, z pewnością będzie coś kosztować. Zapewne zdrowie psychiczne. A może i nie. - Proszę bardzo - splunęła. - Teraz twoja krew też jest brudna! _____ Autorka oryginału: bexchan Beta i merytoryka: hope i Camille Okładka: elithien Zgoda na tłumaczenie: jest

Hiszpański od podstaw na luzie. Znajdziecie tu słownictwo i gramatykę. Więc jeśli: -masz problemy z hiszpańskim -chcesz być lepszy/a niż inni -uczysz się sam/a ten ,,kurs" powinien ci się spodobać. Jak będziecie mieć do mnie jakieś pytania odnośnie hiszpańskiego to piszcie. No to co, zaczynamy?

Zacząłeś pisać pełen zapału, fascynacji, pewności, że wychodzi Ci to genialnie? A nagle BACH. W pobliżu Twoich myśli pojawił się wredny chochlik, który zaczął Cię wyśmiewać, mówiąc, że wszystko, co stworzyłeś jest po prostu do bani?! Bez sensu i całkowicie do chrzanu? Spokojnie, odetchnij, każdy ma takiego chochlika i musi z nim walczyć. Ja ci daję rynsztunek, narzędzia, które możesz do tej walki wykorzystać, jeśli tylko zdecydujesz się stanąć z nim w szranki raz jeszcze. A warto! Skoro tak jak ja kochasz pisanie, skoro wciąż chcesz się w tym doskonalić. Tak. To warto.

Karykaturalna wersja wszystkich czynności, z jakimi pisarz publikujący swoje prace na wattpadzie spotyka się na co dzień. Doprawione moim narzekaniem na cały świat i melancholijnym pisarskim życiem, zakrapianym winem. Które i tak pewnego dnia pewno usunę. Idżoj!

Trylogia. Pierwsza część to: "Najpiękniejsza ŚMIERĆ" (Okładka zmieniona). Druga część to: "Zmartwychwstała ŚMIERĆ" Prolog -Kocham cię. - Powiedziałem ze łzami w oczach. -Nie wierzę. -Jak mam ci to udowodnić !? -Zabij mnie. -Powiedziała z uśmieszkiem. Szybkim ruchem chwyciłem nóż z tylnej kieszeni i wbiłem jej w skroń. Powtarzałem ten ruch kilkakrotnie. Dopiero po 15 minutach zobaczyłem, że nie żyje. -Widzisz skarbie ? Zabiłem. -Powiedziałem, odchodząc od ciała. #1 w Horrorach. Marzec 2016

Teodor Nott cenił sobie samotność. Był postrzegany jako indywidualista, który spoglądał na wszystkich z góry. Nie przywiązywał się do ludzi, nie szukał przyjaźni, ani uznania. Rosemary Fernsby ceniła sobie dobrą zabawę. Była postrzegana jako osoba wyjątkowo towarzyska, która potrafiła zjednywać sobie innych. Wnikliwość i szczerość były cechami, które najlepiej ją opisywały, chociaż według Teodora były to upierdliwość i arogancja.