Roza, bir gün kendini yabancı bir adamın evinde ajanlık yaparken bulmuştur. Birkaç paket uyuşturucu için. "Benim için her şeyi yapan adam, benim ihanetim yüzünden gitti," dedim göz kapaklarım ağırlaşırken. "Şimdi bu ilaçlarla onu unutturmaya çalışıyorsunuz bana." {Uyarı: Cinsellik, intihar, madde kullanımı, psikolojik şiddet ve psikolojik olaylar, sanrılar, fiziksel şiddet gibi çok fazla rahatsız edici öge bulunmaktadır. Olumsuz örnek oluşturabilir, rahatsız olabilir veya tetiklenebilirsiniz. Yetişkinlerin okumasını tavsiye ediyorum fakat yetişkin ve hassassanız yine önermem.} ilk yayınlanma: 16.06.22 ikinci yayınlanma: 06.06.23

Yüksek duvarlarla örülü bir arsa ve tam ortasında tüm görkemli kasvetiyle duran simsiyah bina Kimse orada ne olduğunu ve neler döndüğünü bilmiyordu sadece kulaktan duyma birkaç cümle ve oradan çıktığını savunan birkaç tane kaçık. Elimizde ne net bir bilgi vardı ne de oraya yaklaşma iznimiz taki bir radyo istasyonuna bir adamın bağlanarak orada olanları ağlayarak anlatmasına kadar. -Kesit- "Emin ol istediğimde yapamayacağım hiç bir şey yok Hera Arjen" fısıltıyla çıkan sesi dudaklarıma çarptı. Fısıltısının oluşturduğu kelebek etkisini yok sayarak "Birazdan da öpeceksin sanırım" dedim. Cümlem bittiğinde muzipçe dudaklarını yukarı doğru kıvırdı. Sert yüzüne ihanet eden gamzeleri gözlerimin hemen önünde duruyordu. Dudaklarıma biraz daha yaklaşarak "neden olmasın?" Soru sormaktan uzak kurduğu cümle ile kalp atışlarım bana ihanet ederek hızlanmıştı. Fazlasıyla yakınımda olan Arafta bunu fark etmiş olmalı ki "Dikkat et Hera kalbin bu kadar hızlı atmaya devam ederse öpmemek için hiç bir bahanem kalmaz" dedi. HER PAZARTESİ BÖLÜM GELECEKTİR. *küfür,argo ve yakınlaşma bulunacaktır. *Tüm haklar gizlidir. *Kapak bana aittir. *26/01/23

Elleri bağlı olarak oturduğum sandalyede kulağıma eğilerek ''Eğleniyor musun?'' dedi. Söylediği şeyden sonra taktığı maskeden dolayı onu göremesem de kesik kesik çıkan nefesinin sesini duymuştum. ''Eğleneceksin güzel kız seni bu gece en çok ben eğlendireceğim.'' +18 sahneler, korku, şiddet ve kötü alışkanlıklar olacaktır. KAPAK VE KURGU TAMAMEN ŞAHSIMA AİTTİR. B.T :16.04.2023 KURGUDAKİ PORTO RİKO'NUN GERÇEK ÜLKEYLE HİÇBİR ALAKASI YOKTUR SADECE İSMEN AYNIDIR.

"Hâlâ köpek gibi bana aşıksın," diyerek canımı yakacak bir kahkaha attı. "Biriyle kol kola okula gireceğim diye ödün kopuyor, birinin yanına ilerlediğimde aklın çıkıyor. Hadi yalan de, seni çok iyi tanıyorum ben. Kandıramazsın beni." Gözlerimin sulanmasına engel olamasam da onun gibi kahkaha attım. O sırada spor salonundan hiç tanımadığım biri çıkmıştı. Ozan'a "Emin misin?" diye sordum. "Seni mi seviyorum hâlâ?" "Şu an barışmak istesem gurur falan demeden evet diyecek kadar çok seviyorsun." Neden haklısın? "Yazık kafana." Spor salonundan çıkan çocuğun yanına giderek hızla koluna girdim. "Ben de seni bekliyordum sevgilim, hadi gidelim." 10.05.22

Ben Efnan Zahredar. Kendimi ailemin biricik kızı, okulumun örnek öğrencisi, dostlarımın sığınağı sanırken yaşadığım her şeyin gittikçe çirkinleşen bir yalan olduğunu anladığımda artık çok geçti... Atıldığım karanlık kuyuda uzattığım ellerimi tutan adamın ellerine tutsak kaldım. Onun cehenneminde yanarken günahlarla kutsandım. Cennet beni kabul etmeyi bırakalı çok oldu. Cehennem ise efendisine sunabileceği en büyük hediye olarak beni kutsadı. ÖLÜ KENT benim cehennemim oldu.

"Soyun!" dedi ve dudaklarındaki o histerik, şeytani gülümseme yeniden kendisini gösterdi. "Bunu yapamam." dedim korku, bedenime hükmetmeye yüz tutmuşken. Umursamadı. Bakışları, bir psikopat kadar anlamlı, bir deli kadarsa ardı görülemez şekilde parıldıyordu. "Sana yapabilir misin diye sormuyorum. Kıyafetlerini çıkar ve buraya gel. " Bir psikopatla nasıl başa çıkacağınızı bilirdiniz. Ardında yapacağı hamleler, kafasındaki kurduğu dünyadan nefes alırdı. Ama o, ardı arkası kesilmeyen bir dehşetin yüzüydü ve bunun farkındaydı. Çünkü tam olarak bu olmak istiyordu. O psikopatla taçlandırılamayacak kadar deliydi. Ve istediklerini yapmazsam, zelzelesi dünyama kıyameti yaşatmaya ant içmişti. Onu tanımak, sokakta yaşayan bir adamı yaşamak kadar korkutucuydu. Onu hatırlamak, damarlarımda dolanan kanı donduracak kadar soğuktu. Onu yaşamak, gökyüzü gibiydi. Günün her saatinde, değişebilecek milyonlarca mucizeyi ellerine verecek kadar kudretli ve ulaşması imkânsız olandı. Onu bilmek ise imkânsızdı. Çünkü o var olanı, var olmayanlarla süsleyecek tek insandı. O, Bir deliydi.