TAMAMLANDI İLK KURGUM VE BİR ÇOK HATAM VAR BUNU BİLEREK OKUYUN LÜTFEN SİZLERİ SEVİYORUM ❤ 17 yaşında olan Umut gerçek ailesine, evine alışabilecek mi? Karşımda duran, gözlerimin karalığını aldığım adama çevirdim gözlerimi. Çok sert bakıyordu? Ben mi birşey yapmıştım bilmeden? Beni korkuttuğunu bilse böyle yapmaya devam eder miydi? Sert bakışlarını biraz olsun yumuşatmadan " Umut değil mi?" dedi. Açıkçası adımı çok merak ettiğini zannetmiyorum öylesine sorduğu bir soruydu bu çünkü. Ağır ağır başımı sallayıp onu onayladım. Pardon onu değil Araf Karahanlı'yı onayladım. "Bak Umut açık konuşacağım, benim zaten 4 çocuğum var ve bir tane daha istemiyorum. Bir kız çocuğu fikri bana ölümden beter geliyor anlatabiliyorum değil mi?" dedi. Konuşmaya çekindiğim için başımı yere sabitleyip başımla onayladım Araf Karahanlı'yı. Araf Bey konuşmayacağımı anlamış olacak ki " 4 abinin de seni isteyeceğini sanmıyorum. Üvey ailen de seni istemiyor diye biliyorum bu yüzden benimle geliyorsun fakat sana ilgi göstermemizi bekleme" deyip arkasını döndü. Ben buydum işte Umut sadece Umut kimsenin, kendisinin bile, Umudu olmayan bir Umut... Araf Bey hastanenin önünde duran, oldukça lüks Range Rover markalı arabanın arka kapısını açıp binerken bana da başıyla binmemi işaret etti. Yaşayabileceğim en uzun süre ne kadar bilmiyorum ama ben ölmek istemiyorum... Sesimi biri duysun diye yalvarmak istemiyorum, kimsesi olmayan bir kız çocuğu olmak istemiyorum ben... Ben hiçbir şey olmak istiyorum sadece boşluk. Kimsesiz bir boşluk...

Ben anne olamam ki. Bar işleten, her gün sabah akşam demeden alkol içen, daha evi bile temizleyemeyen, yemek yapmayı bile bilmeyen anne mi olurmuş hiç? Ben daha kendime bakamıyorum bir bebeğe nasıl bakacağım? Bir bebeğin bezini nasıl değiştireceğimi bilmiyorum. Nasıl karnını doyuracağımı bile bilmiyorum. O bebeği nasıl yıkayacağımı ona nasıl sarılacağımı sevgimi nasıl göstereceğimi onunla nasıl oynayacağımı onu nasıl güldüreceğimi hiçbir şey bilmiyordum. Ben anne olamam.

Beni terk eden ailemin mahallesine taşınmıştım en fazla ne olabilirdi ki... Zümra Altun ~ Kayahan Yıldırım

Babasının aramasıyla İstanbul'dan Mardin'e geri dönen Leyla,hiç ummadığı şeylerle karşı karşıya kalır.

Akşin, gözünde yaş kalbinde kırıklarla karşısındaki uçsuz bucaksız denize bakıyordu. Yaşadıkları tıpkı bir film şeridi gibi gözlerinin önünden geçmeye başladı. Şu an sağlıklı düşünemiyordu. Bu acıların son bulmasını istiyordu. Uçuruma doğru bir adım daha yaklaştı... Kendini buradan atıp bu acılardan kurtulmalı mıydı? Belki de acıları son bulurdu. Düşündüklerine alayla güldü. O, çok korktuğu denizin bir gün kendini huzura erdireceğini düşünmemişti. Ne yapmalıydı? Atlayıp tüm bunlara son mu vermeliydi yoksa ayakta kalıp tüm bunlarla savaşmalı mıydı?

#novel 1 (Benim ilk ve ilk defa baba-kız kurgusunu yazdığım kitap. Sene 2022 ama bölümleri her sene düzenledim bu yüzden seneleri değişti yanlış anlamayın) [Ilk ve acemi kitabım] ××××× Yeni doğmuş bebeğin ruhu on sekiz yaşlı genç kızdı, o kızın görevi vardı: babasını korumak ve sevmek. Ateş Aslan bir kitapdaki kötü adamdı sadece. Kitaplarda ve ya filmlerde kötü olur: zengin, şımarık, sevilmeyen ve sayre ama Ateş Aslan başkaydı. Küçük yaştan kötülüğü seven, insanlardan nefret eden adam. Babasını bile hiçe sayıyordu Ateş Aslan. "Ben bu adamı nasıl değiştirebilirim!?" Yeni doğan bebek görevini aldı ve eski hayatını hatırladı. Eski hayatında okuduğu saçma kitapta yeniden doğmuştu. [Eğer Ateşi korursan ve düşmanlarını tanıtırsan, ikiniz huzurlu ve mutlu hayat yaşarsınız] İç ses koruması ile soğuk adamı seven baba yapabilir miydi? Ateş Aslan kızı yokmuş gibi davrandı, bir sene işi için gitti, ona sarılmadı. "Bu durum böyle mi olucak? Yada böyle mi devam edecek?" Kızımız üzülmüştü eski hayatta hem terk edilen kız inancını yitirmek üzereydi... ××××× "Küçük cadı hemen oraya elini koy!" Önümdeki kâğıda yanı 'Sözleşme'ye bakarak sinirlendim! /30 yaşına kadar aşık olmak yasak! Eğer sözümü tutmasam babamın bacaklarımı kırmasına izin veriyorum ve evden dışarı adımım atmama sözü veriyorum!/ Bu adam! Sinirle bir birmize bakıştık, ben daha altı yaşındayım! ××××× "Benim kızım erkeğe güvenme sen kayıp edersin. Para mı aşk dediklerinde küçük Aslanım ne demeli?" "Para?" Diye yapmacık gülümsedim eğer aşk dersem başıma ne gelir tahmin etmek istemiyorum... ××××× "Baba!" "Efendim küçük cadı?" "Bana güzel masal anlat! Yarın ödevim var bana anlattığın masalı arkadaşlarıma ve öğretmenime anlatmam lazım" Babam nedense alayla sırıttı ve Ariel masalı değ