Bana nefesini ver, kalbimden kalbine sonsuz adımlar atayım. Bitmeyecek gecelerimize bir kadeh kaldıralım ve gülerek, severek, birbirimizi parçalarcasına sevişelim. Diz kapaklarını ellerimle tutup bacaklarını açayım; cennetine ürkek bir giriş, dudaklarımdan süzülen en güzel sessizlikler. Çığlıklarında gizlediğin bizi, nasıl oldu da bu ellerle beni baştan çıkardığını anlat bana. Yatağımda bir bahçe yarat; ayaklarından yeryüzüne hayat gelsin; bize, ban- sadece bana.

'' Ateşe merak duyan 4 kelebeğin hikayesini bilir misin? '' TaeKook__VKook

Bu mektuplarda yazacağım şey ise, seni on iki yıl öncesine götürmekle başlayacak. 2008 güzüne. Sana bizim hikayemizi anlatacağım. En başından. Hatırladığım tüm detaylarıyla, en önemli kısımlarıyla. Yaşadıklarımızı bir de benim, o çaresiz ve belalı çocuğun ağzından dinlemeni, bana o anları yaşarken nasıl hissettirdiğini anlamanı istiyorum. Amacım kendimi sana affettirmek veya bana olan nefretini azaltmak değil, omzumdaki bu ağırlıktan kurtulmak sadece. Çünkü zaten burada her gün, birbirinden kötü onlarca hikaye dinliyorum. Zırvaladığımı düşünebilirsin, ama hapiste olmak beni öylesine değiştirdi ki... o tanıdığın hırçın Jungkook yok artık. Bunu da ben yazdıkça anlarsın zaten, her şeyden bahsedeceğim çünkü. Ben henüz on yedi yaşındayken tanıdığın, büyüttüğün, sevdiğin, sevmeyi öğrettiğin, bağlandığın, kendine bağladığın, yaraladığın ve ruhen öldürdüğün Jungkook'u, onun ağzından anlatacağım sana.

"Bizim hikayemizde görmek yok sevgilim."

so i murder love in the night /210818/

[düzenleniyor] "Bu gördüğümüz yıldızın adını Taekook olarak değiştiriyorum, tamam mı çocuk?"

Herkesin düşmanı olan Blarose'un gerçek kimliği aslında kimdi? "Seni seviyorum güzel bebeğim." Diye fısıldadım gözlerine bakarken. Gülümsemesi daha da genişlerken eğer her defasında bana böyle gülümseyecekse her an söylemeye hazırdım. "Ben de seni seviyorum Apricity." Dedi kocaman gülümsemesiyle. Benimde farksız olduğum söylenemezdi. Zira dudaklarım uzun zaman sonra ilk defa böylesine kıvrılıyordu ve sebebi karşımdaki güzel beyefendi olması bunu daha da özel kılıyordu. _Bölüm 24_ _________________________________________

Hiçbir insan kendisini ısıran vampirin suratını hatırlayamazdı, acıları saniyeler içinde kaybolur giderdi. Vampirler ancak bu sayede insanların arasında yaşamlarını sürdürebiliyordu. Onların hafızalarını silerek. Kim Taehyung bir istisnaydı. Kendisini ısıran vampiri çok net hatırlıyordu. Acısı yıllar geçmesine rağmen tazeydi... TW!!! Dark romance! Vampir kurgusu olduğu için karakterlerin çoğu insani özelliklerden muaf. Çocukluk travmalarından bolca bahsediliyor. Bunları dikkate alarak okuyun lütfen!

"Hey, Jeongguk!" diyor. "Öpüşelim mi?"

"Kalbin çok sıcaktı sevgilim ve ben çok üşümüştüm."