❝Bana yaşamı vaad edeceksin, Kollarındayken yalanlarınla avutacaksın. Sonra gideceksin. Vaad ettiğin yaşamın katili olacağım. Avuttuğun yalanlarını yakıp,yıkacağım. Sen gideceksin, Ve ben beni sildiğinle kalacağım. Yine aynı odada, Aynı sabahta. Ve belki de ölümü tadacağım. Belki de çoktan ölmüş olacağım.❞ ❧ Bir gece yarısı yaşananları hata olarak kabul eden adam,sabahın ilk ışıklarıyla gözden kayboldu. Bir gece yarısı yaşananlara tutunan kadın,sabahın ilk ışıklarıyla terk edildi. Adam gitti,kadın kaldı. Kadın,adamın gidişlerini sevebilecek miydi? Adam,gitmiş olmanın verdiği yükü kaldırabilecek miydi? Bu gidiş,her ikisi içinde intihardan farksız olacaktı. Ve bu savaşın tek kazananı,yitirilmeye yüz tutmuş duygulardı. ❧ [yarı texting] [09.06.23]

❝Tehlike, hayatımı hissettiren tek şeydi. Sen gelmeden önce. Şimdilerde ise, bütün hayatım sensin.❞ 🌪♠️ *Kurgu şahsıma aittir. Gerçekle hiçbir alakası olmayıp tamamen hayal ürünüdür.

Bir kaldırımın köşesinde buldum hayalimi. Gözlerimi kapattım, bıraktım avucuna kalbimi. Dedi ki, sonuna kadar tutacak mısın elimi? İçimden cevapladım, birlikte tırmanacağız tüm merdivenleri. Mumlar üfledim, dilekler diledim. Kayan her yıldızda adını sayıkladı dilim. Ve o bana doğru tek bir adım geldiğinde Ben hiç gitmesin diye bütün yolları denedim. 🏀 "Doruk?" dedim heyecanla. Bakışları yüzümde oyalanmaya devam ettikçe duramadım yerimde. Bir şey söyleyecekti. Bir şey söylemek için buradaydı. "Kaptın mı formayı?" "Feza," dedi ve seri adımlarla ona doğru ilerlediğim sırada o da birkaç adım yaklaştı bana. Sadece ismimi söylemişti ama heyecanını yansıtması için bu yeterliydi. Devam etmesini beklerken kalbim yerinden çıkacak gibiydi. "Kaptık formayı."

"Bazı tutkular ölümcüldür. Bazı aşklar ise... tam anlamıyla Zehirli Cennet'tir." Gazel Lina Erten, gündüzleri danışanlarının aklını çözmeye çalışan bir psikolog; geceleri ise devletin gizli teşkilatı SİS'in görünmez lideri Gece. Onu tanıyan herkes bilir ki, bu kadının hayatında sıradan hiçbir şey yoktur. Maskesiz yüzünde sessizlik, maskeli kimliğinde ise ölüm hükmü saklıdır. Bir gece, karanlıkta bütün dengeleri bozan bir yüzleşme yaşar. Silah sesleri, sıfırlanan kameralar ve buz gibi gözleriyle karşısına çıkan o yabancı... Gazel'in hayatının en tehlikeli dönüm noktasıdır. Onu gölgelerde karşılayan İblis'in kim olduğunu bilmeden yoluna devam eder. Ama kader, hiç beklemediği bir kapıdan yeniden çıkacaktır karşısına. Ertesi gün, ofisine yeni bir danışan gelir: Atlas Süvari. Güçlü bakışlarıyla, sıradan bir danışandan fazlası olduğunu belli eden bu adam, Gazel'in bütün duvarlarını zorlamaya başlar. Oysa Gazel, geçmişinin gölgeleriyle mücadele ederken, karşısındaki adamın aslında o geceki yabancı olduğunu bilmeden ona aklını ve kalbini açmaya cesaret eder. Bu dünyada kimse masum değildir. Sadakat kanla ölçülür, ihanet ise yalnızca ölümle biter. Gazel ile Atlas'ın yolu kesiştiğinde, birbirlerine dokunmaları bile bir yangına dönüşür. İkisi de birbirine hem cennet hem cehennemdir; zehir kadar yakıcı, tutku kadar kaçınılmaz. "Adını unut, yüzünü sil. Çünkü bu aşkı yalnızca kan hatırlayacak." Gerçek kimliklerini bilmeden, birbirlerinin hayatlarına sızarlar. Danışan ve psikolog olarak. Avcı ve av olarak. Ama en çok da... kader olarak. Zehirli Cennet'te herkesin bir maskesi vardır. Ama bazı maskeler... kan tutar. 18 Uyarısı: Bu eser; şiddet, işkence, küfür ve psikolojik hassasiyet içeren sahneler barındırır. Yalnızca yetişkin okuyucular için uygundur. Okuma sorumluluğu okuyucuya aittir.

"Ama bilmelisin; Sarraf tüm değerli taşları satar, bir tek Yakut'u kendine saklar." - Birbirimizi severek gururumuzu yitirdik, ihtiraslarımızın esiri olduğumuz yerde aklımızı ve korkup uzaklaştığımızda bağımızı yitirdik. Geri döndük, kazanacağımızı sandığımız her an kaybederek inancımızı yitirdik. Birbirimizi yitirdik. Kendimizi bitirdik. Ve geriye, birkaç hatıradan başka hiçbir şey kalmadı; ama onları da anımsayamıyoruz. Çünkü çok sevip de yine yenilmekten korkuyoruz. Fakat onsuz bir savaşın galibi olmak fazlasıyla vahim, bu yüzden onu sevmek- Unutmamam gerekli; birbirimizi severek gururumuzu yitirdik, ihtiraslarımızın esiri olduğumuz yerde aklımızı...