Reklam yorumları yapmayın. "Bir sabah uyandım ve hayatım hiç olmadığı kadar farklıydı." 18 yaşına geldiğinde özel bir soydan geldiğini öğrenen bir kız, koruma kalkanı ile dışarıdan izole edilmiş bir okula gönderilir. Bu okul farklı yetenekleri olan, farklı soydaki gençleri ağırlamaktadır. Orada sadece dövüşmeyi değil, yeteneklerini kullanmayı ve hayatta kalmayı öğreneceklerdir. İlk bölümlerde Moorim School'dan esintiler görebilirsin. Bilim Kurgu #1 Aksiyon #1 Romantizm #1 Rastgele #1 Korku #1 Fantastik #3 Başlangıç: 18.06.2017

❝Sınıftan biriyle sevgili olmak istemiyorum.❞ ❝Sınıf değiştiririm.❞ Ya birincisindir ya da bir hiç. Derin Doğu mükemmel bir örnek öğrenciydi. Ortaokuldan beri ezeli rakibi olan Batuhan İlge Tan'ı geride bırakıp dönem birincisi olmayı başarmış, Türkiye geneli denemelerde derece yapmaya başlamış ve tatil boyunca ders çalışmıştı. Tek bir sorun vardı. Kimliği belirsiz bir suç dehası sınav sorularını çalıp suçu Derin'in üzerine yıkmıştı. Derin'in ise tek bir şansı vardı: Ona iftira atan bu psikopatı bulup ona dünyanın kaç bucak olduğunu gösterecek ve kariyerini lekeleyen disiplin cezasından kurtulacaktı. Hırsızı araştırırken ise Batuhan'ın ona yardım etmesi ise beklediği son şeydi. ••• "Benden nefret etmiyor musun?" diye sorarken sesimde hissettiğim duygu karmaşasından eser yoktu. "Birinciliği elinden aldım, seni suçladım, senden kaçtım. Ben-" Ne diyeceğimi bilemeden duraksadım. Herkese karşı övündüğüm şeyi ona karşı söylemek birden gözüme zor gelmeye başlamıştı. "Ben... Hep bir adım önündeyim." Tam karşımda durdu ve ifadesiz bir yüzle bana baktı. "Senden hiçbir zaman nefret etmedim Derin." Biz buyduk. Her zaman karşı karşıya kalırdık ama bu sefer... Birbirimizi boğazlamak istemiyorduk. EZBER BOZAN | BİR ADIM ÖNDE-1 Tüm hakları saklıdır! Herhangi bir kopyalama, çalıntı durumunda yasal işlem başlatılacaktır!

Depresif bir liseli kız, her gün günlüğüne yazı yazardı. Bir gün okuldan aşırı derecede yorgun döndüğünde günlüğüne bir şey yazamadan uyuyakaldı. Onu bekleyen büyük sürpriz ise uyandığında günlüğünde kendisinin yazmadığı yazılarla karşılaşmasıydı...

4 liseli... 4 arkadaş... Sınav yılında en fazla ne yaşayabilirler? Zehra ve Ceyhun Vedat ve Efsun... Aşk, rekabet ve eğlence bir arada. Romantik bir komediye hoşgeldiniz💜

"Çocuklar, bu sene son seneniz, üniversite sınavına hazırlanıyorsunuz hepiniz. Bu yüzden okulda bir eşleşme olacak. Eşleşen öğrenciler birbirlerine koç olup, destek verip, birbirlerine ister konu anlatır, ister de beraber soru çözebileceksiniz. Yani beraber ders çalışacaksınız. Yarın eşleşme sonuçları belli olacak. Telefonlarınıza kimle eşleştiğinizi atacağız." diyen hocaya fal taşı olan gözlerimizle bakıyorduk. Ne yani? Cidden mi? "Hocam, sınıf içerisinde mi, yoksa okul içerisinde mi olacak eşleşme?" diye soran da tabii ki de bendim. Hocamız gülümsedi. "Okul içerisinde, Mahru'cum," dediğinde herkes; "Ne?!" tepkilerini vermişlerdi. Ne yani? Biz şimdi tanımadığımız kişilerle mi çalışacaktık? (Ertesi Gün...) Telefonuma gelen bildirimle hınzırca gülümsedim. Bildirime baktım, doğru tahmin etmiştim. Eşleşme sonucu... Baktığımda çıkan kişi, gözlerimi kocaman açmama sebebiyet verdi. Basketbol takım birincisi, ders nitelikli olarakta okul birincisi olan Hazar Günay'ı tabii ki de beklemiyordum. Ben bu çocuğa ders konusunda nasıl yardım edebilirdim ki? Bu işte sadece benim işime gelirdi. * Basketbol takım kaptanı ile amigo takımının kızının hikayesiydi bu... Okul birincisi ile dersleri orta seviye olanın hikayesiydi bu... Gökyüzüne aşık ve gökyüzünden nefret edenin hikayesiydi bu... Alıntılar: "Gökyüzü," diye mırıldandım. "Gökyüzü gibi hissettiriyordu." * "Adam gökyüzünden nefret ediyordu," dediğinde gülümsedim. "Kız için gökyüzünü sevdi," diye mırıldandım. * ¤Tüm hakları saklıdır. Herhangi bir çalınma, kopyalanma durumunda yasal işlemler başlatılacaktır.

Bir kaldırımın köşesinde buldum hayalimi. Gözlerimi kapattım, bıraktım avucuna kalbimi. Dedi ki, sonuna kadar tutacak mısın elimi? İçimden cevapladım, birlikte tırmanacağız tüm merdivenleri. Mumlar üfledim, dilekler diledim. Kayan her yıldızda adını sayıkladı dilim. Ve o bana doğru tek bir adım geldiğinde Ben hiç gitmesin diye bütün yolları denedim. 🏀 "Doruk?" dedim heyecanla. Bakışları yüzümde oyalanmaya devam ettikçe duramadım yerimde. Bir şey söyleyecekti. Bir şey söylemek için buradaydı. "Kaptın mı formayı?" "Feza," dedi ve seri adımlarla ona doğru ilerlediğim sırada o da birkaç adım yaklaştı bana. Sadece ismimi söylemişti ama heyecanını yansıtması için bu yeterliydi. Devam etmesini beklerken kalbim yerinden çıkacak gibiydi. "Kaptık formayı."

Her zaman her yerde elementler kullananlar,vampirler,periler,cadılar... Ve bir çok şeyin akademisini okudunuz. Peki ya bunların hepsi bir araya gelip aynı okulda okursa ne olur ?? Belinda büyülü dünyalardan habersiz, normal bir insan gibi yaşıyordu.. Ta ki 17. yaş doğum gününe kadar... Onu kaçırıp güçlerini çalmak isteyen de var, onu geliştirip ona yardım etmek isteyende... Sevdiklerini kaçırıp, güçlerini elde edebileceğini sananlar... Bakalım bu yarışta kimler galip gelecek... *** " Burası da neresi ? " dedim. Büyük saray gibi bir okuldu. " Baştaki kocaman tabelayı okumadın mı akıllı ? " "Hayır" dedim. Evet. Okumamıştım. Ne var yani her yazılan okunmaz ki. O da bana " Burası IRKLAR AKADEMİSİ " dedi.... #Başlangıç : 27/ 06 / 2017 # #FANTASTİK# 2 #

Marcelin'in abisinin ve arkadaşlarının ne olduklarını öğrendikten sonraki yaşamları... Hikayeyi okuduğunuza pişman olmayacaksınız. Söz veriyorum.

On altı yaşımda öldüm ben.Yaşarken adeta bir ölüye döndüm , hayallerim düştü yanaklarımdan.Düşünemedim hiç bir şeyi.Daha doğrusu düşünmeye gerek duymadım.Ve bir gece sabaha devrolurken öğrenmiştim ; Ben bir vampirdim. Kirli sayfalarım silinecekti ve temiz bir sayfaya yol açacaktım .İstemiyordum.Normal bir yaşantım varken aksiyona ne gerek vardı ki ?Ama kabullenmem ve üstesinden gelmem lazımdı.Hayal kurmayı bırakıp gerçek yaşantıya dönmüştüm.Yada dönecektim , ama bu hiç kolay değildi.Unutturmam lazımdı artık , beynime kazınmış kötü anıları.Geçmişimiz her ne kadar silinse de gelecekte gelecekti tekrar karşımıza.Ve tekrar silmeye gücümüz olmayacaktı.Ama ben bunu başarmak zorundaydım,her ne kadar kötü şeyler yaşayacak olsam da dik durup üstesinden gelmem lazımdı.Ve yapacaktım bunu.Hava yavaş yavaş aydınlamaya başlıyordu.Ay yok oluyor ve güneş doğuyordu.Birlikte asla duramazlardı.Güneş batarken ay yerini alıyordu , ay batarken ise güneş.Bende kendim gibileriyle birlikte olabilirdim normal insanlarla değil. Her şeyin bir düzeni vardı .Normal insanlar varken benim gibiler onların yanında yaşayamazdı. Ve ben bu düzeni öğrenene kadar kendim gibi olanlarla kalacaktım.

Aleyna'nın amcasının evinde yarım kalan macera, Melis'in de aralarına katılmasıyla birlikte Çamkıran Üniversitesi'nde olanca hızıyla devam ediyor. Merakla beklenen sona yaklaşırken isyancı prenses Aleyna, dans partneri Hakan sayesinde mi yoksa zorba kral İlker sayesinde mi kanatlanıp uçmayı öğrenecek?