Bir adam, beni yangına çevirmişti. Bir adam, benliğimi bozmuştu tereddütsüz. Ve bir adam benim cennetimin ateşi olmaya ant içmişti ansızın... O adam acımasızdı. Acımasızlığın zirvesini yaşıyordu. O adam, karanlığın elli tonunda nefes alıyordu, acıyı seviyordu. Acıtmayı, yakmayı seviyordu. İçerisindeki ateşi etrafına püskürerek körlemeye meiliydi. Bir adam seviyordu acıtmayı.. bir adam, karanlığın kralığını üstelemişti severek. O adamdı işte acımasız olan. O acımasızın vücut bulmuş haliydi. Ben ise kanatlarında renk biriktiren küçük bir kelebeğim. Bir yanım uçurum dibi bile belli değil, diğer yanım ise karanlık ve tutsak. Etrafım mı çok karanlık, yoksa hayatım mı çok siyah? Karanlığa karşı koyuyordum. Onu üzerimden kaldırmaya çalışıyordum sadece direniyordum. Sonra beni tam olarak ezmesine izin verdim ve ben.. ve ben karanlıkla bütünleştim. Kapak tasarımı - #JuliaKarli

Buzdan soğuk bakışları önce gözlerimi sonra da kalbimi hedef aldı . Kulağıma eğilip fısıldadı... Ya benimsin ya da Ölüsün.... "Bir kerede inadını kır. Beni değil, kalbimi değil, hevesimi değil."

"Senin mafyalığın bana sökmez delikanlı!Sen delikanlıysan,ben de deli hatunum." Dediklerim hoşuna gitmiş olacak ki dudağının kenarı yukarıya doğru kıvrıldı. Yavaş adımlarla bana doğru yaklaştı. "Demek deli hatunsun." Meydan okuyan bakışlarla başımı salladığım sırada burnumun dibine girdiğinde nefesimi tutmuş bir şekilde mavilerine baktım. "Benim deli hatunumsun."

(DÜZENLENİYOR!) +18 Kartal Karacahan 🦋🦅 Ecem Akar Devam Ediyor. Instagram @yazargunes20 TÜM HAKLARI ŞAHSIMA AİTTİR. İZİNSİZ (Ç)ALMA SÖZ KONUSU OLURSA İŞLEM BAŞLATILACAKTIR BÜTÜN KİTAPLARIM İÇİN AYNI İŞLEM YAPILACAKTIR!.

Gerçekler acıdır ama bu acıyı unutmanı sağlayacak birileri varsa emin ol acıyı hissetmezsin bile......

🌺... .. Kitap kapağı bana aittir. 2020.01.29. Saat: 23:25

"İstediğin kadar kaç 'Beste Gürsoy' yerin dibine bile girsen,SENİ BULURUM." gözlerimin dolmasına izin vermeden kapıyı açıp dışarı çıktım. Bahçedeki büyük kapının oraya gittiğimde Serkan ve Bekir önüme geçti. Ne oluyor? dercesine bakarken arkadaki bağırma sesiyle gözlerimi sıktım. "İNDİRİN LAN KAFALARINIZI,eğer bir kişinin bile baktığını görürsem ben ellemeden kendi kafasına SIKSINN."dediğinde kafamı etrafta çevirdim,hepsi kafasını eğmişti. Serkan'a ağlamaklı sesimle "Lütfen çekil.Ben burda duramam." dedim Serkan sessizce "Yapamam Beste" dedi "Nede-" diyemeden kolumdan sürüklenişimle konuştum. "Bırak beni,bırakk." dememle daha da hızlı yürüdü.

"Ey kahraman Türk kadını! Sen yerlerde sürünmeye değil,omuzlar üzerinde göklere yükselmeye layıksın." -Gazi Mustafa Kemal Atatürk

Ben Nil. Hira Nil Gündüz. Hayatımın hatasını yaşadığım mahalle yani 'Demirci' mahallesinde doğarak yaptım. Kalbime bir mühür vurulmuştu. Mührün sahibi Demirci mahallesinin liderinin veliahtı yani Uygar Demircioğluydu. Zor bir hayatım vardı. Bunu zorlaştıran bana takıntılı aşık olan Uygardı. Sadece o değil beni onun karısı, Demircioğullarının gelini ilan eden tüm mahalleydi...

Merhaba öncelikle size kendimi tanıtayım ben melek kılıç. İstanbul Tıp fakültesinde 2. sınıfim burda arda ve elif diye 2 kankam var onlar olmasa hayat çekilmezdi ailem deseniz beni istemediği için beni terkedip gittiler ve ben suan abim ile yaşıyorum.abim çok sert acimasiz demicem çünkü değil ama sert bir mizaci var.neyse ve üniversite tatil olduğu için elif ha bu arada elif Mardinli dir onun yanına arda ile birlikte gidecez. kapı çaldı gidip baktığımda arda olgunu gördüm: Merhaba arda nasılsın arda beni kendine çekip sarılıp: iyim güzelim hazırsan gidelim mi? tamam montumu alıp geliyorum,montumu vestiyerden alıp arda ile otobüs ile gideceğimiz için otobüse binip mardine doğru yol aldık