Her ne kadar önceleri çok göz yaşı döktüysek bile şu an gülen bizdik. Evet şu an İzmir'de yepyeni bir hayata başlıyorduk. Heyecanlıydık. İkimizde bir ilişki yaşamış ama gene başarılı olmamış ve ayrılmıştık. Olsun belki bize aşk uzak ama kurduğumuz yeni dostluklar aşkın yerini tutuyor. Ama hiçte düşünmedik aslında, bu yeni dostluklar aynı zamanda yeni aşklara, hiç hayal bile edemeyeceğim olaylara mı yelkendi?

Senelerce aşık olduğum kişi şimdi üvey abim mi olacaktı? İmkansızdı bizimkisi. Defalarca imkansız olduğumuzu söylerdii.

Tüm seçenekler aynı yere çıkıyorsa ve siz seçeneklerde kaybolup bir sonuca ulaşamıyorsanız Emir ve Beste'yi çok seveceksiniz.

Daha Asi, daha nefret dolu bir kalbi nasıl yumuşatabilirsiniz? Hele ki bu kişi Esin ise... (Arkadaşlar 1. kitaptan başlamanız bu kitabı anlamanızda yardımcı olur.)

Hayatı boyunca ailesinin şiddetine mağruz kalmış bir kız. Hayat onu bu hale koydu ASİ haline.

"Özür dilerim." "Dileme.Ben özür diliyor muyum? Sana köpek gibi aşık olduğum için senden özür diliyor muyum?" *** O benim öğretmenimdi, bana nasıl güzel sevilir o öğretti.

Siz hiç sevgilinizden bir mesaj, e-posta ya da daha kötüsü bir post-it ile ayrıldınız mı? Ben az önce yaptım! Üstelik üstümdeki giysiye rağmen. Ne mi giyiyorum? Gelinlik! Ah evet doğru duydunuz ben az önce nişanlıma bir post-it üzerinde ondan ayrıldığımı ilan ettim. Şimdi düşünüyorum da belki daha duyarlı birkaç söz yazabilirdim. Özellikle de aşağıda bekleyen yaklaşık bin kişiye gelinin onu yüzüstü bıraktığını açıklamak zorunda kalacağı, daha doğrusu açıklayamayacağı düşünülürse... Peki ben ne yaptım? "Üzgünüm, yapamayacağım. Umarım bir gün beni bağışlarsın... Not: Seni sevmiyorum!" * Bu yaz post-it'lerin nelere kadir olduğunu daha iyi anlayacaksınız! Not: Sizi Seviyorum