''O gün, bana 'Sinemaya gidelim mi?' diye sordu. 3391 kilometre öteden, şehirlerce, denizlerce uzağımdan... Yanımdaki insanlar görmezken beni, o bana imkansız olduğunu bile bile 'Sinemaya gidelim mi?' dedi...'' Aylarca sesini duymadığınız, yüzünü görmediğiniz, dokunmadığınız, kokusunu bilmediğiniz, aynı sokaktan geçme ihtimalinizin dahi olmadığı, asla aynı fotoğrafın içinde bile bulunamayacağınız, sizden kilometrelerce denizlerce adalarca şehirlerce uzakta olan bir insana aşık olur muydunuz? Bunu, kendinize yapar mıydınız? Bu bir mesafe hikayesi! İki insanın, birbirlerini görmeden duymadan aylarca gece gündüz konuştukları ; birbirlerinin en yakını oldukları, ama birbirlerinden en uzakta oldukları, aralarındaki kilometrelere rağmen birbirlerine aşık oldukları bir mesafe hikayesi! Burası bizim gezegenimiz ve burada her şey anını bekler. Burası, bizim 3391 kilometrelik gezegenimiz... - ''Seni görmem için yanımda olmana gerek yok. Ben seni gözlerim kapalıyken de görebiliyorum. Zaten ben seni sadece gözlerim kapalıyken görebiliyorum...''

Bütün dünya bir araya gelse ve sana geç kaldığını söylese bile , hayır , kalmadın ! Aksine , tam da yeniden başlaman gereken noktadasın. Üstelik bazen öyle düşünmekten kendini alamasan da , hiçbir şey kaybetmedin. Kaybettiklerin senden gitmesi gerekenlerdi... Sen , seni daha da güzelleştirecek adımlarla yoluna devam edeceksin. Kaybettiğin için üzüldüklerinin , aslında kurtulduğun yükler olduğunu göreceksin. Mesele kaybetmekse , hayatta bu da var , kaybedeceksin ; ama senden gidenlere üzülmeyeceksin , yerine daha iyilerini getireceksin. Çünkü hayat kaybettiğin yerden bir daha başlar. Kaybettiğin yerden " YENİDEN " diyeceksin...

Mafya Abileri olan bir kızın hayatı bu kız hayatındaki zorlukları aşarken abileriyle sorunlar yüzünden dibe iyice batıyor. Bakalım nasıl bir hikaye olacak... Mafya Abilerim❤

Farketmeden, anlamadan kendi içinde yok olan bir kız Cemre. Babası ona hiç babalık etmedi. Hep onu dövdü ve çocukluğunu elinden aldı. Ama abileri veya ikizi onu görmezden geldi. Ona yardım etmediler. İnsanlar her an acıdı ona. Bu yüzden ağlayamadı kimsenin önünde. İçinde büyük fırtınalar koparken içi ağlarken yok olmak isterken o insanlara iyi gözüktü onlarlayken güldü. Ama bu gülüşlerin adı SAHTE GÜLÜŞLER idi. ........ Acımasız bir babanın, sonradan çok pişman olan abiler ve bir ikizin hikayesi. Kalbi buza dönüşen bir kızın intikamı. Bu hikayeyi okurken eğer benim gibiyseniz yani haksızlığa ve birilerinin ezilmesine dayanamayan birisiyseniz ilk başlarda delirebilirsiniz. Ama sonra tam sizin istediğiniz sahneler gelecek meraklanmayın. Bu hikayeyi Yalnızlar ve dram severlere adıyorum. Çünkü bu hikayenin teması yalnızlık. Ve bazı yerlere ergence diyebilirsiniz ama lütfen hikayeyi o kısımlara göre yargılamayın.